Dansende Beren Maandoverzicht: Juli 2025

Muziek staat niet stil. Iedere dag komen bakken vol met vers uitgebrachte singles uit en wekelijks maken we ons op om weer overspoeld te worden met de nieuwste albums en ep’s. Om te zorgen dat je door de bomen het bos nog ziet, zijn we al onze artikels van de afgelopen maand afgegaan en hebben we alle hoogtepunten (en soms helaas ook de dieptepunten) op een rijtje gezet in de vorm van het ‘Dansende Beren Maandoverzicht’. Iets korter door de drukte van al de festivals, maar zeker niet minder compleet en hiermee ben jij in één oogopslag weer volledig op de hoogte van alles wat in de muziekwereld is gepasseerd. Met dit keer onder meer aandacht voor een uiterst mooie samenwerking en een volle festivalkalender.

Nieuwe muziek

We mogen als muziekliefhebbers de organisatie van het Sounds from a Safe Harbour-festival op onze blote knieën bedanken. Op dat kleine festival in Cork werden namelijk in 2023 Ólafur Arnalds en Talos, in bepaalde kringen ook wel Eoin French genoemd, aan elkaar voorgesteld, maar als snel mondde die muzikale samenwerking uit tot een innige vriendschap. Het resultaat daarvan is A Dawning, een tedere, hoopvolle maar tegelijkertijd ook hartverscheurende plaat die door het overlijden van French enkel maar een diepere emotionele lading kreeg. Maar zelfs zonder dat alles te weten, staat de plaat als een huis en kunnen we spreken over een van de mooiste albums van 2025. Hoogtepunt is afsluiter “We Didn’t Know We Were Ready”, waarin een koor van vrienden French postuum uitzwaait terwijl Arnalds zijn pianoklanken als golven onder hun stemmen laat meedrijven. Het is een broos maar krachtig slotstuk van een wonderschone plaat, die in een dertigtal minuten meer zegt dan veel albums in een heel uur.

Een emotionele plaat van kop tot staart, maar gelukkig waren er ook nog vrolijkere werken te vinden. Zo maakt Kesha op haar nieuwe album een opvallend bevrijde indruk, liet Wet Leg op moisturizer horen dat je volwassen kunt worden zonder aan speelsheid in te boeten en bracht Cory Hanson met I Love People een kleurrijk allegaartje dat ergens zweeft tussen psychedelica, folk en theatrale pop. Ook presenteerde Alessi Rose met succes haar nieuwste ep Voyeur en was het Joe Bonamassa die met Breakthrough zijn meest veelzijdige album tot nu toe afleverde. De begenadigde bluesgitarist ruilde het vertrouwde rockgeweld geregeld in voor gospelinvloeden, soulvolle ballads en funky grooves, zonder ook maar iets aan klasse of vingervlugheid in te boeten en bewees daarmee dat hij, ondanks zijn lange carrière, nog lang niet uitverteld is.

Qua albums waren er weinig verrassingen, maar qua singles des te meer. NOFX speelde afgelopen jaar zijn laatste show ooit, maar besloot recent om toch nog minimaal zesentwintig (!) singles uit te brengen. De eerste daarvan mag de titel “Barcelona” dragen en de rest zal steeds met een andere letter van het alfabet beginnen, dus hoogstwaarschijnlijk zijn we nog wel eventjes zoet met Fat Mike en zijn kameraden. Uit diezelfde hoge hoed kwam ook Foo Fighters met het onverwachte “Today’s Song” en ook Fat Dog kwam bijna uit het niets met nieuw werk op de proppen. Of wat te denken van DON BROCO, die na lange tijd stilte met “Cellophane” op zijn hardst ooit klonk. Nee, juli was duidelijk een maand vol verrassingen en terugkerende acts, terwijl artiesten als Robbie Williams, Lola Young en I Prevail juist weer stevig doorgingen waar ze gebleven waren.

In ons eigen land bleef het muzikaal ook niet stil. Zwangere Guy keerde met “Papucho” messcherp terug en bracht een eerlijke terugblik op zijn mentale evolutie, terwijl SONS een energiebom van jewelste dropte. Ciska Ciska liet met “Jump Right In” horen dat het ook muzikaal alle richtingen uit durft gaan, Captain Kaiser schoot opnieuw raak met het snedige “Moldy” en Oscar and the Wolf leverde samen met de Linkebeekse rapper Roméo Elvis een track af die we waarschijnlijk het volledige restant van de zomer doorheen de speakers zullen horen komen. Ons kleine landje deed dus meer dan aardig mee in juli en leverde een prima reeks aan muzikale pareltjes af; iets dat ze bij onze noorderburen ditmaal een stuk minder deden. Kensington speelde iets te veel op safe en Joost bracht een koortsdroom die we nog net muziek kunnen noemen. Nee, dit was niet bepaald de maand van de Nederlanders.

De Vergeten Single

Omdat er iedere dag zoveel singles uitkomen, wordt er hier en daar nog wel eens een nieuw nummer over het hoofd gezien. Om daar toch nog aandacht aan te besteden, hebben we in het maandoverzicht een oplossing voor dit probleem bedacht. Met ‘De Vergeten Single’ richten we de spotlight op een lied dat eigenlijk een artikel verdiende, maar helaas door de mazen van ons muzikale net zwom. Deze maand gaat die eer naar “FME” van MUDRAT & BVT, dat in één studiosessie volledig werd ingeblikt. Dat hoor je ook, want de track is rauw aan alle kanten en een ware brok aan frustratie en energie. Middelvingers omhoog en kelen open, want “FME” laat je na een halve luisterbeurt al luidruchtig meeschreeuwen.

‘De Vergeten Single’ is nu ook in playlistvorm te vinden. Alle singles die ooit in deze rubriek zijn gepasseerd, staan nu gebundeld in één lijst, zodat je ze op geen enkel moment meer vergeet.

Live

We zitten nu toch echt volop in de festivalzomer. Rock Werchter bezorgde ons in het eerste weekend van juli vier dagen lang de ene na de andere topdag, terwijl we datzelfde weekend op Down The Rabbit Hole nationaliteitenbingo konden spelen. We vlogen in drie dagen tijd de volledige wereld rond en zagen artiesten uit alle windstreken, waarbij het Nederlandse Ploegendienst, het Franse Zaho de Sagazan en Nothing But Thieves er sterk bovenuit staken. Ook zochten (en vonden) we stevige gitaren op Sjock, vuurde Imagine Dragons het ene na het andere confettikanon af op Werchter Boutique en herrees Tomorrowland letterlijk uit zijn as. Het dance-event in Boom moest daags voor de start alle zeilen bijzetten om de door een brand verwoeste mainstage tijdig open te stellen voor publiek, maar slaagde daar wonderwel in. Een knap staaltje crisismanagement, waarna het festival alsnog uitpakte met een indrukwekkende affiche, waardoor de benen toch nog los gegooid konden worden.

Die benen losgooien deden we ook op Rampage Open Air en Awakenings Festival, waar de beats ons stevig rond de oren vlogen. Aan de andere kant van het spectrum bevonden zich dan weer festivals als Gent Jazz en North Sea Jazz, waar het er een stuk rustiger aan toe ging en de nadruk lag op muzikaal vakmanschap en finesse. Halverwege de maand was het weer tijd om te gaan Doureuh!, want het meest eigenzinnigste festival van het land opende opnieuw een weekend lang zijn poorten voor artiesten als Parcels, Marc Rebillet en Brutalismus 3000. Met andere woorden: onze festivalagenda was weer eens meer dan vol, maar klagen konden we amper. Of ja, behalve dan misschien over de hoeveelheid blaren op onze voeten, want die waren door al het dansen niet meer op zes handen te tellen.

Heel veel viel er afgelopen maand niet te beleven buiten de festivalweides, maar toch vonden we hier en daar nog een reden om de zalen of parken af te gaan. Zo mocht Marcus King, inclusief hoed, richting de Ballroom van de Ancienne Belgique afzakken voor een avond vol zwoele Southern rock en bracht popicoon Kylie Minogue een glitterrijke show naar het Sportpaleis. In OLT Rivierenhof was het afgelopen maand drie keer raak en wel bij Future Islands, The Kills en Ben Harper & The Innocent Criminals. De eerste dompelde het openluchttheater onder in pure overgave, nummer twee was verantwoordelijk voor een avondje charismatische rock en de laatste van drie maakte de hattrick compleet door middel van een set die tot de laatste seconde recht uit de ziel afkomstig was.

Festivalnieuws

Over het festivalnieuws kunnen we kort zijn, want veel was er niet te melden. Het was dan ook goed speuren naar nieuwe aankondigingen, maar gelukkig bood Crammerock redding. Het festival in Stekene bracht namelijk met onder meer GLINTSAL, Becky Hill en Maria Iskariot vijftien nieuwe namen naar het affiche en maakte die daarmee in één klap meteen een stuk voller. De poster van Pukkelpop was al vol, maar werd een maand voor de start met DIKKE, Altin Gün (die Yussef Dayes vervangt) en Nasty (dat op zijn beurt weer Counterparts vervangt) nog een laatste keer ferm aangevuld. Ook maakte het festival bekend dat Michael Kiwanuka zichzelf ziek meldde, maar vervanging daarvoor moet nog even op zich wachten.

What’s next?

We trekken in augustus onze festivalsstreak nog een stukje verder door en dat begint al meteen bij het eerste weekend. Dan staan namelijk Brakrock, Suikerrock en Dranouter op de planning, om de week erop richting Lokeren te trekken voor de Lokerse Feesten. De week erna zijn we aanwezig op Alcatraz, om vervolgens naar Pukkelpop af te zakken. De maand afsluiten doen we bij onze Noorderburen en wel op Roosendaal Open Air, waar we weer een dagje stevig gaan kunnen moshpitten, en ook Mysteryland staat op de planning. Genoeg te beleven dus zo tegen het einde van de zomer!

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!