Laten we meteen met de deur in huis vallen: A Dawning is een van de mooiste en meest emotionele albums van 2025. Over de schoonheid van de muziek gaan we in de volgende paragrafen uitgebreid uitweiden, maar het verhaal dat aan de release van de plaat voorafging is minstens even beklijvend als de muziek zelf. Laten we, om te beginnen, de DeLorean van Doc Brown, de tijdsteen van Doctor Strange of de badkuip van Adam, Lou & Nick even gebruiken om ruim twee jaar terug in de tijd te reizen. De IJslandse componist, producer en multi-instrumentalist Ólafur Arnalds had toen al een stevige reputatie opgebouwd dankzij zijn vermogen om klassieke en elektronische klanken te verweven tot warme ambient en minimalistische neoklassieke muziek. Eoin French, bekend onder het pseudoniem Talos, stond intussen bekend om zijn etherische stem en unieke sound. Met invloeden die reiken van elektronica over indie en orkestrale muziek wist hij een trouwe schare fans te verzamelen met zijn persoonlijke en sfeervolle composities. Onder impuls van gemeenschappelijke vrienden kwam het tweetal uiteindelijk met elkaar in contact.
De twee werkten in 2023 voor het eerst samen op het Sounds from a Safe Harbour-festival in Cork. Al snel daarna sloegen ze de handen in elkaar voor een volwaardig muzikaal project. De band werd steeds hechter terwijl het duo werkte aan composities in Arnalds’ studio in Reykjavík en later bij French thuis in West-Cork. Maar toen sloeg het noodlot toe. De Ier werd ernstig ziek en kreeg uiteindelijk een meedogenloos verdict: kanker. Ondanks alles bleven ze, met hoop als drijfveer, verder werken aan hun project. Maar het bleek een ongelijke strijd. French overleed in augustus 2024. Arnalds vond uiteindelijk de kracht om het album af te maken, geleid door de muziek die ze samen hadden gecreëerd en de herinnering aan de momenten die hen verbonden.
Het uitgangspunt van de lp mag dan loodzwaar zijn, A Dawning klinkt allerminst duister, desolaat of depressief. De opener “Shared Time” zet meteen de toon: bovenop sfeervolle soundscapes hoor je een ruwe stemopname waarin French spreekt over de verbindende kracht van muziek, terwijl een etherisch opbouwend orgel de woorden omhult. De boodschap is er een van berusting en hoop. De zanger vertelt dat muziek bedoeld is om gedeeld te worden, dat je als muzikant een brug slaat naar je publiek zodat het eindresultaat geen losstaand product is, maar een gedeelde ervaring. De langspeler vloeit vervolgens naadloos over in “Signs”, het eerste nummer waaraan het duo samenwerkte, nog in een tijd waarin French zich van geen ziekte bewust was. Warme, melancholische pianoklanken en zachte beats vormen een gloedvol tapijt waarover zijn unieke stem en raadselachtige teksten zich rijkelijk ontvouwen. We zeiden het al toen de single verscheen: “Signs” doet je beseffen hoeveel potentieel Talos nog in zich had.
Extra schoonheid schuilt in het hart van de plaat, met het dromerige tweeluik “west cork 12 feb” en “Borrowed Time”. In het eerste nummer mijmert de zanger haast onverstaanbaar boven een kleine, maar o zo prachtige pianoriedel: groots in zijn eenvoud. Op het betoverende “Borrowed Time” draagt de Britse singer-songwriter Alexi Murdoch een ontroerend gedicht voor terwijl French dromerige achtergrondzang toevoegt en helende elektronica de ruimte subtiel inkleurt. In het grandioze titelnummer krijgt de unieke stem van de frontman alle ruimte om te schitteren, gedragen door minimale toetsen en weemoedige strijkers. ‘Oh brother, come be my keeper, hold me dear’, zingt hij. Voor Arnalds werd dit de stelregel: hij moest de nalatenschap van Talos bewaren in wat een helende zwanenzang zou worden.
Het ultieme hoogtepunt komt pas helemaal aan het einde. Nadat de tragische violen van “for Steph” opnieuw voor een krop in de keel zorgen, volgt met afsluiter “We Didn’t Know We Were Ready” een koorzang van French’ vrienden die langzaam aanzwelt tot een hartverscheurende climax. Arnalds liet sommige gastzangers hun partij voor het album halsoverkop opnemen (sommigen zelfs vanuit een kast tijdens hun vakantie) zodat de zieke artiest het eindresultaat nog zou kunnen horen, maar de schitterende afsluiter werd helaas pas na zijn heengaan afgewerkt. Als de albumversie je hart niet breekt, klik dan zeker door naar de beklijvende live-uitvoering op RTÉ eerder dit jaar.
Misschien verklapten we het al in de eerste zin, en alsof alle superlatieven in bovenstaande paragrafen nog niet voldoende waren herhalen we het graag nog eens: A Dawning is een van de mooiste en meest emotionele albums van 2025. De plaat duurt amper een half uur, maar het is wel een half uur om te koesteren. De langspeler is niet zomaar een eerbetoon, noch een zoveelste samenwerking of een loodzwaar testament, het is een levend document van vriendschap, kwetsbaarheid en creatieve verbondenheid.
Ólafur Arnalds: Facebook / Instagram / Website
Talos: Facebook / X / Website
Ontdek “We Didn’t Know We Were Ready”, ons favoriete nummer van A Dawning, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
daarnet naar “A dawning ” van Olafur Arnalds en Talos geluisterd met een sterke krop in de keel en toch wel een traan ook…Toen las ik je review…Ik wou dat ik het ook zo kon verwoorden !! Heerlijke muziek met zoveel tristesse en toch hoop in zich. vorig jaar ontdekte ik per toeval Talos en ik was zo in de ban van zijn doordringende stem..Zo veel en zo dikwijls naar zijn muziek geluisterd en dan toen het nieuws kwam dat hij overleden was…ik was met verstomming geslagen en vond het “such a waste” dat dit muzikale genie zo vroeg moest heengaan…Nu is er die wondermooie nieuwe plaat….weer maakt het me droef maar oh toch straalt er hoop uit deze muziek….denk dat French hier ergens boven op zijn wolk lichtjes aan het meedeinen is met die hemelse muziek…rest in peace