Soms heb je van die albums waar we even moeten bij stilstaan hoe we er een recensie over schrijven. Niet omdat we er geen mening over hebben of we die langspeler niet begrijpen, maar juist omdat sommige platen een bepaalde achtergrond nodig hebben om die te kunnen begrijpen. Dit was voor ons ook het geval bij ., ofwel Period van Kesha. Sinds haar debuut in de jaren 2000 bouwt de Amerikaanse stevig aan haar carrière, die ondertussen talloze hits kent. Of het nu “TiK ToK“, “Your Love is My Drug” of “Die Young” is, je hebt ze waarschijnlijk al meer dan eens horen passeren. Kesha bracht het merendeel van die populaire muziek uit onder haar label Kemosabe Records en met distributeur RCA. En die spelen een grote rol in Period.
Kemosabe Records is namelijk het label van Dr. Luke, een muzikant, tekstschrijver en producer. In plaats van een contract te tekenen tot een bepaald jaar, waarna er terug onderhandeld kan worden of de artiest kan beslissen het contract niet verder te zetten, tekent Kesha een vijfplatencontract. Met andere woorden: ze is Kemosabe Records vijf albums verschuldigd vooraleer ze er kan weggaan, mits het label zijn voorwaarden niet verbreekt. Een moeilijke situatie wanneer Kesha Dr. Luke in 2014 beschuldigt van emotioneel, fysiek en seksueel misbruik. Hij gaat dan weer in tegenaanval en legt een klacht tegen de zangeres neer voor eerroof en contractbreuk. Een niet onbelangrijk detail hierbij is dat Kesha op dat moment nog maar twee albums heeft uitgebracht. Het is waarschijnlijk dan dat de Amerikaanse beseft: de ‘gemakkelijkste’ weg hieruit is nog drie albums maken.
Dat is toch wel de kanttekening die hierbij gemaakt moet worden. Ja, Kesha was bezig met een juridische strijd tegen de baas van haar label. Ja, Kesha maakte ondertussen nog muziek op datzelfde label. In 2023 treft de zangeres een minnelijke schikking met haar voormalige producer en hoewel hij de beschuldigingen blijft ontkennen, spreekt Gag Order van datzelfde jaar boekdelen. De Amerikaanse zangeres benadert haar depressie en trauma op een ruwe manier die we nog nooit van haar zagen. Dat die plaat ook haar vijfplatencontract vervolledigt, voelt bijna symbolisch aan. Deze . voelt enerzijds aan als een nieuw hoofdstuk, maar anderzijds ook als vervolgplaat op Gag Order. Geen trauma dit keer, want met opener “FREEDOM.” bezingt ze – zoals de titel doet vermoeden – haar herwonnen vrijheid. Muzikaal geen hoogtepunt, we geven het toe, maar toch wel een belangrijk nummer. Een subtiele opbouw laat het begin lang aanslepen, een beetje zoals haar juridische perikelen (die negen jaar duurden). Uiteindelijk barst het meer dan zes minuten durende lied open in een hoopvolle sfeer waar het geluk vanaf afspat. Kesha maakt duidelijk: ze heeft haar identiteit herwonnen, als artiest en als persoon Kesha Rose Shebert.
Popfans moeten desondanks het nogal aanslepende begin niet vrezen: Kesha is nog steeds een popartiest die weet wat ze doet. Zo bewijzen het aanstekelijk dramatische “JOYRIDE.”, het countrypoppy “YIPPEE-KI-YAY.” of het liefdevolle “THE ONE.”. Dit toont aan dat deze langspeler geen heruitvinding van Kesha is, pop zal altijd haar comfortzone zijn. Dat ze hier ook nog eens goed in is, is een pluspunt. Vooral “JOYRIDE.” is voor ons een hoogtepunt van deze plaat, al moeten we toegeven dat het toch echt zoeken is naar minpunten. Een opvallend begin met accordeon, pompende beats en een refrein dat zowel dreigend als catchy klinkt. Dit is pop met meerdere lagen, gemaakt om tussendoor naar te luisteren, maar ook om te beseffen dat je jezelf kan terugclaimen.
Tijdens een depressie is het vaak moeilijk om van jezelf te houden, iets dat zich op verschillende manieren kan uiten. Je hebt het cliché dat er licht aan het einde van de tunnel is, of dat anderen je wel uit de metaforische put zullen trekken. Maar toch, tijdens zulke periodes is het al te zwaar om het licht in de badkamer aan te doen, gewoon om te vermijden om jezelf per ongeluk in de spiegel te zien. Liefde is dan ook een veelbezongen onderwerp en ook op . komt dat thema aan bod. Niet dat Kesha verliefd is op iemand anders, nee, ze houdt opnieuw van zichzelf en durft daar zelfs wat arrogant over te zijn. Met “DELUSIONAL.” lijkt de zangeres uit te halen naar haar voormalige producer en popartiest Katy Perry, aangezien de twee samenwerkten voor het erbarmelijke 143. Kesha zingt hierin hoe mooi en goed ze is, en durft zelfs direct uit te halen met zinnen als ‘Baby, you’re delusional / Thinkin’ you could find someone better now’.
Ruimte voor mensen die ooit een obstakel vormden voor de Amerikaanse popster is er desondanks amper, aangezien de nadruk op herstel ligt en ze die periode vooral achter zich wil laten. Met “THE ONE.” barst Kesha van het zelfvertrouwen en zegt ze dat ze liefde voor zichzelf terugwon. Een gelijkaardige boodschap vinden we terug bij “GLOW.”, waarin ze zingt dat ze beter af is nu zonder iemand die haar ‘glow’ afneemt. Ze straalt en laat dat ook muzikaal merken. Die laatstgenoemde track bevat zo een vrolijk, elektronisch deuntje dat zo in ons hoofd blijft zitten en zowaar een glimlach op ons gezicht brengt.
Pop en energie blijven belangrijke elementen in Kesha’s oeuvre, waardoor afsluiter “CATHEDRAL.” als een muzikale verrassing komt. Intiem, met sobere elektronica die eerder al ondersteuning bieden, geeft ze ons een overzicht van de voorbije negen jaren. Er zitten verwijzingen in naar Rainbow, haar eerste plaat nadat ze Dr. Luke beschuldigde, en Gag Order, haar laatste album onder zijn label. Pijn en angst waren haar rituelen, maar nu heeft ze eindelijk hoop, rust en vooral zelfliefde gevonden. Muzikaal dus aanvankelijk een vreemde eend in de bijt, maar inhoudelijk is “CATHEDRAL.” een full-circle-moment. Een laatste keer toont de Amerikaanse de brokjes die ze zelf voorzicht terug aan elkaar aan het lijmen is.
Kesha is een overlever, zoveel was al duidelijk met Gag Order. Met . pikt ze de draad weer op en zegt ze fuck you aan diegenen die haar pijn deden en dat nog blijven doen. Door deze plaat onafhankelijk uit te brengen maakt ze ook een statement: niemand, maar dan ook niemand zal nog ooit controle hebben over haar. Want ja, het is misschien een dom cliché, maar er is wel degelijk licht aan het einde van de tunnel. Er komt een moment dat je jezelf terug in de spiegel durft aan te kijken en kan zeggen ‘ik zie je verdomme graag’. En dan maakt het niet uit hoe dat eruit komt, met tranen of met aanstekelijke pop vol zelfvertrouwen. Zo lang het er maar eens uitkomt, want dan besef je dat het herstel echt begonnen is. We kunnen dan ook concluderen dat dat herstel bij Kesha begonnen is en we juichen dit alleen maar toe.
Kesha tourt momenteel en maakt ook tussenstops in de Lage Landen. Op 7 maart 2026 staat ze in AFAS Live te Amsterdam, twee dagen later (9 maart) treedt ze op in de Lotto Arena te Antwerpen.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “JOYRIDE.”, ons favoriete nummer van ., in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
