Features

De Belgische grote beren van morgen 2018: een terugblik

Twaalf maanden geleden zochten we 28 acts die volgens ons het potentieel hebben om grote acts te worden. De eerste twee weken van januari stelden we dan dagelijks een Belgische en internationale opkomende ster voor en stelden we ze in de spotlights. Wat de internationale grote beren van 2018 allemaal de afgelopen 365 dagen uitspookten, las je vorige week al. Vandaag kijken we naar wat 2018 voor onze Belgische acts bracht. 

Portland

© CPU – Joost Van Hoey

In het begin van januari was Portland nog onbekend in het Belgisch muzieklandschap, maar een paar weken later veranderde dat pijlsnel door hun winst bij De Nieuwe Lichting van Studio Brussel. Hun eerste show na de winst gaven ze op ons verjaardagsfeest en optredens op o.a. Crammerock en Dranouter volgden. Intussen zijn ze op hun bijna uitverkochte club tour doorheen Vlaanderen en wisten ze met “Lucky Clover” een derde hit te scoren. Studio Brussel en een hele boel Vlamingen zijn al fan, en de rest van Europa zal ten laatste na hun show op Eurosonic midden januari volgen.

Blu Samu

© – Maxim Meyer-Horn

Eén van de beste debuten van het jaar wist de Brusselse Blu Samu neer te zetten. Met haar debuut-ep Moka wist ze ons helemaal te overtuigen en toonde Samu wat ze allemaal in haar mars heeft. Ze stond op o.a. Dour, Les Ardentes, Fire Is Gold, … , verzorgde het voorprogramma van Angèle in de AB en bracht de ene sterke single na de andere uit. In 2019 staat ze voor het eerst solo in de AB op de planken, en zal hier tonen dat ze het volgende grote urban-fenomeen van België is. Een zeer grote ster in wording, die je niet aan je voorbij mag laten gaan!

Danny Blue & The Old Socks

Tropische surfrock uit België? Je zou het niet meteen verwachten als je beelden van onze kust voor ogen hebt, maar de mannen van Danny Blue & The Old Socks toonden dat het toch een meer dan ludieke match kan zijn. Ze haalden met hun sterke songs de finale van de Nieuwe Lichting en Humo’s Rock Rally, maar winnen deden ze beide wedstrijden verrassend niet. Ook zij gingen op een clubtour, speelden op de Lokerse Feesten en waren de headliners van ons eerste eigen Dansende Beren Festival. Met wat meer materiaal in hun bagage, kunnen ook zij het helemaal maken.

Angèle

© CPU – Sven Michiels

Dé revelatie van het jaar is ongetwijfeld Angèle, die lang als zus van Roméo Elvis gold, maar de laatste twaalf maanden uitgroeide tot een Belgische superster van jewelste. Bijna elk groot festival kreeg ze over de vloer, en eind November vulde ze de AB twee maal na elkaar tot in de nok. Haar debuutalbum Brol (volgens ons het 7de beste Belgische album van 2018) ontpopte zich tot een bestseller, waarmee ze ook internationaal in de belangstelling kwam. In 2019 staat ze in een uitverkochte Vorst Nationaal en ook de Lotto Arena & Paleis 12 staan op de agenda. Zeven nominaties bij de MIA’s liegen dan ook niet. Chapeau!

Yusuf

Volgens velen is Yusuf op weg om de nieuwe Tamino te worden, en er zijn inderdaad enkele gelijkenissen. Het project rond de Leuvense Jonas Steurs brengt akoestische en elektronische muziek samen, dat op debuut-ep Balm voor het eerst helemaal ontplooid werd. Ook live valt er bij Yusuf veel te beleven, want live durft de groep af en toe buiten de lijntjes te kleuren, wat we zeker appreciëren. Zijn show in Bar Mirwaar en set op de Fifty Fifty Session wisten ons dan ook helemaal omver te blazen. Een act die de moeite waard is, want de grote podia lonken inmiddels.

Josephine

Toen we Josephine in het begin van het jaar aan je voorstelden, ging ze nog door de muziekwereld als Josefien Deloof. Met de naamsverandering hoopt Josephine een nog groter publiek te bereiken. Ook dit jaar kregen we van Josephine nog geen debuutsingle, maar toch wist ze dit jaar een groot publiek te bereiken. Ze won de publieksprijs bij Humo”s Rock Rally, en trok samen met enkele muzikanten van festival naar festival. Uitverkochte headline shows in o.a. Gent toonden dat ze goed op weg is om Vlaanderens volgende populaire stemwonder te worden. Je hoeft dus niet meteen een hit te scoren om door te breken.

Amery

Als sir Elton John een fan van je is, weet je dat je goed op weg bent om een ster te worden. Amery kan eveneens van een geslaagd jaar spreken. Zo werd “So Good” op Spotify bijvoorbeeld meer dan één miljoen keer gestreamd. Door dit onverwachte succes kon de popbelofte dan ook een show geven in de AB Club zonder ook maar een ep of album uit te brengen. Afgelopen zomer kon je hem op enkele festivals aan het werk zien, maar zijn grote doorbraak moet er nog aankomen. Zijn internationaal klinkende feelgood pop ligt in ieder geval goed in het oor, waardoor we er nog steeds alle vertrouwen in hebben.

Sunflower

De Brugse post-punk groep Sunflower zette dit jaar de bloemetjes buiten zonder ook maar één nummer uit te brengen. Ze speelden op het ene showcase festival na het andere (o.a. We Are Open en Scratch The Surface stonden op het programma), maar ook ons Dansende Beren Festival sloegen ze niet over. De dromerige elementen contrasteren sterk met de ruwe vocals van frontman Brent De Wulf, maar daar ligt dan ook de troef van de groep. Hun optredens laten iedereen dan ook verstomd achter, iets wat hen meest recent Whispering Song nog voordeed. Hopelijk krijgen we in 2019 snel nieuw werk, want ons hebben ze al helemaal ingepakt.

Fortress

Rosse vonk Hanne Torfs ken je misschien als toetseniste van School Is Cool, maar bij Fortress staat zij centraal. Het Antwerpse synthpop trio verbindt diepe bassen met opzwepende drums, wat in een unieke sound resulteert. Hun eerste single “Wanderlust” was een zeer sterk debuut, waarmee ze ons meteen toonden dat zij misschien wel hits kunnen scoren in de toekomst. Eén van hun hoogtepunten dit jaar was Theater Aan Zee, waar ze drie shows in verschillende settings gaven. Electropop met een hoek af, zo hebben we het graag. 

Vaal

Eén van de verrassingen voor ons dit jaar is dat de Gentse band Vaal zijn weg naar het grote publiek niet helemaal gevonden heeft, want het potentieel hebben ze. We zagen ze in juli net zoals Fortress, een overtuigende passage geven op Theater Aan Zee, en voelden er dat de band grote dingen staan te wachten. Ook Vaal heeft dit jaar geen nieuwe muziek gelost, maar we hopen dat dat in 2019 verandert. Dan komt die doorbraak naar onze mening ook vanzelf.

K1D

Twee ep’s kregen we dit jaar van de Belgische rapper K1D, die net zoals zijn collega Blu Samu de afgelopen 12 maanden heel wat mooie dingen wist te realiseren. Hoogtepunt van het jaar was ongetwijfeld zijn show op Pukkelpop, waar hij de Dance Hall in lichterlaaie zette met zijn strakke rapsongs. Recent bracht hij nog enkele nieuwe singles uit, waaronder ook het leuke “Yoshi” met Woodie Smalls, en een nieuwe ep is al op komst. 2018 was nog maar het begin voor K1D, want 2019 wordt pas echt lit!

Tessa Dixson

Wie Warhola het afgelopen jaar heeft gevolgd, zal ook kennis gemaakt hebben met de Belgische zangeres Tessa Dixson. In 2017 debuteerde ze met haar veelbelovende single “Prayer“, waarmee ze dus ook Oliver Symons wist te overtuigen. In mei gaf ze haar allereerste show ooit in de Rotonde van de Botanique, en enkele dagen later stond ze dan met Warhola in de AB. In de zomer nam hij haar nog mee naar de Lokerse Feesten en Pukkelpop, om er samen hun nog niet-gereleaste nummer “Drive” te brengen. Eind oktober bracht Dixson dan eindelijk haar tweede single “Beautiful Pain” uit, en ook in het begin deze maand overtuigde ze ons met haar nieuwe single “Crystal Water“. 2019 wordt het jaar van Tessa Dixson, dat staat vast. 

Arson

Aan fans van het harde werk stelden we dit jaar het Gentse vijftal Arson voor. In januari speelden ze hun allereerste show in de Trix van Antwerpen, waar ze duidelijk indruk maakten. Het leverde hen o.a. een plek op de line up van Jera On Air op, en in oktober mochten ze voor de Marmozets in de Kavka het voorprogramma verzorgen. Ze brachten dit jaar hun eerste ep Let’s Start A Fire uit en dat ze vuur in hun gat hebben, is meteen duidelijk. 

Sonnfjord

© Maxim Meyer-Horn

Het Brusselse project rond Maria-Laetitia Mattern wist dit jaar in Franstalig België door te breken. Vlaanderen hebben ze nog niet veroverd, maar Wallonië viel daarom des te meer voor de zachte electro pop van Sonnfjord. Ze speelden twee maal in de Botanique, stonden in de AB, en brachten hun allereerste ep City Lights uit. Voor de D6Bel Music Awards (lees: ‘de Waalse MIA’s’) werden ze dan ook terecht genomineerd als revelatie van het jaar, en met nieuwe nummers op komst moet Vlaanderen ook volgen. 

Wie onze Grote Beren Van Morgen 2019 worden, ontdek je begin januari!

13 december 2018

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter