Nieuwe singles Karate – “Defendants” & “Silence, Sound”

© Daniel Bergeron

Volgend jaar is het twintig jaar geleden dat het doek viel voor Karate. De Amerikaanse indierockband was actief tussen 1993 en 2005. Als tiener keek zanger-gitarist Geoff Farina op naar bands als Minutemen, Beefeater en Dain Bramage. Deze groepen mengden genres vanuit een strak afgelijnd hardcore-ethos en verrichtten op hun manier pionierswerk. Iets dat naderhand ook over Karate geschreven kan worden. Samen met bassist Eamonn Vitt en drummer Gavin McCarthy zocht Farina de grenzen op tussen jazz, indie en vroege emo. Aan het grote geld heeft het drietal nooit mogen ruiken, maar zelfs tot op de dag van vandaag blijft Karate geliefd onder een internationaal alternatief publiek. Dankzij de inmenging van het archiefplatenlabel The Numero Group kregen alle albums van het trio een heruitgave. Hierdoor werd de interesse aangewakkerd om terug in originele bezetting te touren en zelfs nieuwe muziek te maken.

Karate sleutelt nauwelijks aan zijn formule, maar op “Defendants” horen we een band die graag weer als jeugdvrienden de repetitieruimte verlaat. De gitaren zijn vrolijk gestemd, waarbij de speelse riffjes neigen naar kinderlijke onschuld. Door de korte lengte van 2,5 minuut hoeven we geen uitgebreide muzikale exploten te verwachten. Zodoende is de single op maat geschreven voor het kwakkelende zomerweer. In het geval van Karate komt de regen na zonneschijn in plaats van andersom. Op de B-kant, “Silence, Sound,” gaat het tempo drastisch omlaag. Het droevige karakter van het nummer maakt echter plaats voor jazzgeïnspireerde gitaar- en drumpartijen. Daardoor houdt Karate ons goed bij de les, al lijkt het nummer zich niet per se ergens naartoe op te werken. Daar veranderen zelfs de losse akkoorden naar het einde toe niets aan. In de laatste minuut speelt Karate wel iets luider, maar overweldigen doet het niet. Toch horen we ook hier, door een klassiek einde, Karate’s metier van het songschrijven terug.