Albums, Recensies

Mura Masa – R.Y.C. (★★★★): Van alles een beetje

Genres onderscheiden is de dag van vandaag geen simpele opdracht meer. Zeker als dj’s zoals Mura Masa zich niet alleen meer met beats bezighouden, maar eens van alle genres een hapje proberen te proeven. Op zijn nieuwste plaat R.Y.C. – kort voor Raw Youth Collage – werkt de jonge producer samen met alles en iedereen waar we komend jaar veel van gaan horen. Zo kregen we de laatste maanden al een hele hoop singles voorgeschoteld waarop de jongeman samenwerkte met indiesensatie Clairo, nieuwe rapheld slowthai en de rockers van Wolf Alice. Dat Mura Masa uit alle vaatjes tapt is een verademing voor zijn elektronische muziek, die nu een pak alternatiever klinkt en al eens naar UK garage durft te neigen.

Toen Mura Masa drie jaar geleden zijn selftitled debuutplaat uitbracht – met hits als “Love$ick” met A$AP Rocky en “What If I Go” – waren we een beetje bang dat Crossan, zo heet de dj echt, op de hype zou meesurfen en het zoveelste tijdelijke tieneridool zou worden. Gelukkig heeft de jongeman afgelopen jaar bewezen dat hij veel meer is dan dat. Hij hield zich een tijdje meer bezig met producen, met als resultaat de doorbraakhit “Doorman” van slowthai. Verder focuste hij zich niet meer op de commerciële kant van zijn muziek, maar gewoon op hetgeen hij plezant vindt: de kantjes van elk genre aftasten.

Voor het overgrote deel zijn het – jawel – de UK garagerock invloeden die doorheen R.Y.C. terugkeren. Een leuk voorbeeld daarvan is “vicarious living anthem” waarop Mura Masa zijn beats en gitaren mooi in elkaar laat overvloeien. Ook nieuw op deze plaat is dat de man vaak zelf de microfoon grijpt. Op bovenstaand nummer is dat nog met een sterk bewerkte stem, maar op “No Hope Generation” is dat als volwaardig zanger. Een geweldig, zweverig nummer waarop de beats vervangen worden door echte drums en er hier en daar een tikkeltje melancholie aan te pas komt.

Het is niet zo dat Crossan op R.Y.C. de elektronica helemaal vaarwel heeft gezegd. “In My Mind” hangt bijvoorbeeld aan elkaar door Mario Bros-achtige geluidjes met een dikke bas eronder en ook openingsnummer “Raw Youth Collage” bevat de nodige elektronica en stemeffecten. Daar trekt de Brit dan ook meteen de experimentele kaart door de beats te laten overvloeien in violen en terug. Gedurfde zetten, maar ze pakken wederom allemaal goed uit. Zelfs het experimentele intermezzo “a meeting at an oak tree” waarop Crossan een liefdesverhaal uit z’n jeugd vertelt met de nodige chaos op de achtergrond is niet vervelend.

Genoeg geëxperimenteerd, want met “Deal Wiv It” krijgen we na “Doorman” opnieuw een leuke samenwerking met slowthai. “Deal Wiv It” hangt aan elkaar met een vettige baslijn en brengt het beste van rap en garagepunk. Ook dat andere opkomende talent Clairo krijgt haar kans om zich te bewijzen met “I Don’t Think I Can Do This Again“. De indie-achtige stukjes die de Britse zingt worden afgewisseld door de harde donkere bassen, die dankzij de poppy chorussen extra kracht bijgezet worden. Eenzelfde soort combinatie krijgen we te horen op “Today” met Tirzah. Het lo-fi, akoestische wordt in evenwicht gehouden door de dikke bassen op de achtergrond.

Het slotoffensief wordt ingezet met Georgia. De jonge Britse bracht met Seeking Thrills onlangs haar debuutplaat uit en trekt die vrolijke sound door naar “Live Like We’re Dancing“. Hier klinkt Mura Masa terug wat commerciëler en lichter, maar het nummer kon evengoed een zomerhitje geworden zijn als het eerder was verschenen. Ellie Rowsell van Wolf Alice trekt de zweverige sound door op “Teenage Headache Dreams“. Strak, experimenteel en donker; kortom het beste wat beide bands te bieden hebben komt perfect tot z’n recht op dit nummer. R.Y.C. loopt dan nog mooi instrumentaal op z’n einde met “(nocture for strings and a conversation)”.

Geen platte beats en commerciële zomerhitjes dus op het nieuwe album van Mura Masa – op een paar nummers na. De Britse producer doet wat hij graag doet en laat zich inspireren door heel wat genres. Van rap tot punk over garage en indie; van alles een beetje dus, maar alles zit vooral heel goed in elkaar. R.Y.C. is een verademing voor de elektronica en vooral voor Mura Masa zelf. Graag meer van dat in de toekomst! Te beginnen met de AB, want Mura Masa stelt R.Y.C. op 28 februari voor in de Ancienne Belgique.

Facebook / Instagram / Twitter / Website

Ontdek nog meer muziek onze Spotify.

17 januari 2020

About Author

Lucas Palmans


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief