Hoe begin je tegenwoordig nog aan een artikel over Fred again.., als alles de afgelopen weken eigenlijk al gezegd is? Misschien door vooral te benadrukken dat de Britse dj en producer opnieuw een gedaanteverandering ondering? Kijk, Fred Gibson is sinds zijn doorbraak een beetje uitgegroeid tot de popster die hij nooit echt wilde worden. De man werkte tot voordien altijd in de schaduw van grote namen, maar eenmaal zijn eigen materiaal ten prooi viel aan een hype, was er werkelijk geen houden meer aan. En begrijp ons niet verkeerd, het ziet er altijd naar uit dat hij er ook zelf enorm van geniet als iedereen uit zijn dak gaat tijdens “Delilah (pull me out of this)“, maar hij heeft in het verleden wel al vaker aangegeven dat hij de elektriciteit uit de begindagen mist. Dat brengt ons meteen terug naar de Botanique, waar Fred again.. in de lente van 2022 een van zijn allereerste shows ooit speelde. Niet te grote zaal, niet te veel volk en daardoor ook meteen een stevige connectie die een dik uur lang door alle hoeken van de kamer raasde. In alle eerlijkheid meteen ook een connectie die we sindsdien steeds meer zijn beginnen missen tijdens zijn concerten. En begrijp ons niet verkeerd, telkens als Fred again.. langskomt, breekt hij de boel op een andere manier af, maar het zal nooit meer hetzelfde zijn als toen.
Je zou Fred again.. op die manier in zekere zin een slachtoffer van zijn eigen succes kunnen noemen, al heeft hij daarin wel de juiste stappen ondernomen. Na een zomer als headliner van ’s werelds grootste festivals, trok de man zich terug in zijn studio. Langs de ene kant om te bekomen van de ongeziene populariteit die hij op korte tijd mocht ondergaan, anderzijds om te denken over hoe hij zijn eigenheid kon terugvinden. Een antwoord dat hij niet eenduidig vond, maar waarbij hij ook gewoon terug moest keren naar de basis van zijn bestaan. Gibson bleef altijd verder werken aan muziek, maar in plaats van grootse shows aan te kondigen, speelde hij die enkel en alleen nog tijdens onaangekondigde dj-sets in cafeetjes of livestreams. Voor het grote publiek leuk om eens te bekijken op YouTube, maar tegelijk ook een zaadje voor het hele hoofdstuk waarin we nu aanbeland zijn. Fred again.. is vandaag de dag namelijk vooral terug dj en producer in de plaats van artiest, en heeft zijn focus zo terug gelegd op het USB-project. Dat was in het verleden een plek waar non-album singles als “Lights Out“, “Jungle” of “Turn On The Lights again..” hun thuis vonden, maar is sinds enige tijd simpelweg uitgegroeid tot een oneindig album waarin de man geen rekening houdt met de klassieke grenzen en vooral graag hard gaat.
Dat alles ging de afgelopen tien weken ook gepaard met een soort heruitvinding van zijn eigen persona: elke vrijdag een single die ’s avonds werd voorgesteld tijdens een dj-set op een locatie ergens ter wereld die pas enkele dagen van tevoren werd aangekondigd. Dat is puur commercieel gezien vooral het creëren van je eigen schaarste en fomo, maar voor Fred again.. zelf klaarblijkelijk de manier om zich terug ten volste te amuseren op het podium. Mede doordat er expliciet werd gevraagd om geen smartphones te gebruiken en zoveel mogelijk in het moment te leven, vond Gibson naar eigen zeggen de elektriciteit terug die hij zo gemist had, en kon hij zich weer opladen aan het spelen van liveshows in plaats van eraan op te branden. Dat kunnen we met andere woorden alleen maar toejuichen en omarmen, zeker als de beenharde bangers die hij in onder meer Gare Maritime draaide ook gewoon in studioversie beschikbaar worden gemaakt. Op de streamingdiensten werd er elke week materiaal in het al bestaande ‘album’ USB gepompt, maar om toch een beetje voeling met de werkelijkheid te houden, brengt de Brit al die singles van de afgelopen tien weken nu toch uit onder de noemer USB002.
We moeten er dus ook niet moeilijk om doen en durven toegeven dat USB002 eerder een verzameling van singles is dan een echt samenhangend album. Natuurlijk is het voor de fans leuk dat ze nu ook toegang hebben tot de muziek van tijdens de dj-sets, al is ook dat allemaal relatief. Een “OK OK”, dat in Brussel werd gevierd, klinkt in YouTube-streams van de recentste weken bijvoorbeeld alweer helemaal anders. En dat draagt nog maar eens bij aan het eeuwenoude cliché dat muziek slechts een momentopname is van wat je voelt, en bevestigt vooral dat Fred again.. voor altijd aan zijn nummers zal blijven prutsen zonder een echt einde. Maar goed, de plaat is er nu zoals ze online (en op vinyl) staat, en dat is op momenten gewoon enorm cool. Een specifieke speelvolgorde is er niet, gezien de nummers gewoon elkaar opvolgen zoals ze enerzijds afgewerkt werden en anderzijds als single verschenen. En daardoor start USB002 met een pompende motor in de vorm van “I Luv U”. Op zich wel een coole binnenkomer, die alle lichten meteen doet doven en de rave op gang trapt.
Dat is voor de duidelijkheid niet de totale insteek van USB002, zo’n rave op Spotify duwen die je dankzij die nieuwe AI-tool in elkaar kan laten overlopen. Fred again.. blijft ook doorheen zijn nieuwe nummers telkens zoeken naar andere insteken, en vindt die ook bij uiteenlopende artiesten. Voor het tweeluik “ICEY..” / “..FEISTY” word je bijvoorbeeld kopje onder geduwd in dreunende boilerroombassen en stijgt de temperatuur zienderogen. Samen met Floating Points en Caribou mixt de Brit dat idee dan weer met eerder zuiderse invloeden. Vooral in “Facilita” is dat het geval, door de sample van de Braziliaanse Menor Teteu die de rave zelfs tot op het carnaval van Rio De Janeiro laat galmen.
Dat is echter slechts één kant van het verhaal, want eerder (en meer) vindt Fred again.. zoals in zijn begindagen nog altijd de meeste inspiratie in de UK grime. In dat opzicht verscheen eerder dit jaar ook Skepta .. Fred – overigens ook opgenomen in USB002 -, waarin de man de underground indook met de Britse rapper en met een aantal bangers op de proppen kwam. In het verlengde van die “Victory Lap” vond Gibson zijn soelaas bij onder meer Sammy Virji en KETTAMA, maar ook bij bands als Amyl and The Sniffers en Ezra Collective. Op papier hebben al die namen niet heel veel gemeen met elkaar, buiten dat ze natuurlijk niet vies zijn van een vuil, ruwer randje in hun muziek. “Winny” was in dat opzicht al langer dan vandaag een zekerheidje in de setlist, maar de revelaties van de afgelopen weken waren toch wel “Talk of the Town”, “you’re a star” en “HARDSTYLE 2”. De manier waarop Ierse rapper Reggie zich mengt in de groove in die eerste, de “Big Dreams“-sample die de tweede nog vettiger maakt of de herwerking van het Shady Nasty-nummer dat die laatste is… Fred again.. hertekent de grenzen van de rave uit de losse pols.
Een tip om laatstgenoemd statement tot leven zien te komen, is bijvoorbeeld door op YouTube eens te kijken naar hoe Gibson samen met Ezra Collective en CA7RIEL & Paco Amoroso in een leegstaand pakhuis helemaal opgaat in “Beto’s Horns”. Een voorbeeld, voor de duidelijkheid, want je kan ook gewoon kijken naar tal van streams of liveversies van nummers die op USB002 staan, en telkens weer zal je zien dat Fred again.. zich zienderogen amuseert. Niet alleen dat overigens, maar je ziet ook telkens een uitzinnige massa die enerzijds opgaat in het moment en anderzijds tal van core memories maakt. En dat vaak uren aan een stuk. Dat is waar Fred again.. terug naartoe wilt met zijn muziek. Dat het publiek verder gaat dan één keer per concert losgaan op “Delilah (pull me out of this)”, maar permanent in een fase van euforie is.
En oké, dat is heel moeilijk om dat ook op plaat te zetten, laat staan in losse singles te gieten. Laat dat dus ook maar meteen de reden zijn waarom je USB002 niet echt als een album mag zien, maar dus effectief als een voortdurend evoluerend geheel. Dat de nummers daarin niet mee zullen evolueren, is op zich een jammere zaak. Maar langs de andere kant beleef je ze ook beter live. In deze is dit dus vooral een héél fijn extraatje voor de fans, die na een voor Fred again.. fantastische tweede helft van het jaar, tot in de eeuwigheid zullen kunnen blijven genieten van een van hun mooiste dagen van het jaar.
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “HARDSTYLE 2”, ons favoriete nummer van USB002 in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
