InstagramLiveRecensies

Nothing But Thieves @ Lotto Arena: Niets dan dansbare rock

© CPU – Senne Houben

De kans dat je de Britse band Nothing But Thieves al eens live hebt gezien of in de verte op een festival hebt gehoord, is groot. De vijfkoppige band streek al zo vaak neer in onze contreien, dat hij de weg naar de grote concertzalen en festivalterreinen intussen wel vanbuiten kent. Een halfjaar geleden stond de groep bijvoorbeeld nog in een volle Marquee op Pukkelpop, maar geen gebrek aan mensen die Nothing But Thieves nog eens live wilden zien, dat bewees de uitverkochte Lotto Arena. Het was dan ook de eerste keer dat de band haar nieuwste album Dead Club City zou voorstellen en wij waren op zijn minst gezegd benieuwd hoe dat zou klinken. Op die nieuwe plaat klonk de toegankelijke rock plots meer elektronisch en abstract, en gebruikten Conor Mason en co meer synths dan we gewoon waren. Een kleine stijlverschuiving dus, maar wij zagen in de Lotto Arena dat Nothing But Thieves nog steeds even rockend klinkt en haar reputatie van ijzersterke liveband hoog houdt, synths of niet.

Voorprogramma van dienst was de Britse garagepunkband Bad Nerves, bestaande uit mannen met een groter rock-‘n-rollgehalte dan de leden van Nothing But Thieves. De band vloog er meteen stevig in met aanstekelijke punkrocknummers als “Baby Drummer”, “USA” en “Can’t Be Mine”. Het publiek had duidelijk wat meer tijd nodig (we blijven dan ook bescheiden Belgen) om de dansspieren warm te maken. Frontman Bobby Nerves besefte dat zijn band (onterecht) nog niet veel bekendheid geniet in België, maar deed wel zijn best om te interageren met de zaal en niet zomaar een nummertje te brengen. Het enthousiasme groeide dan ook tijdens de set, te horen aan het applaus en te zien aan het voorzichtige bewegen van het middenplein. Toegegeven, de opstelling van de Lotto Arena met haar vele zitbalkons is niet de meest ideale voor een potje ruige punkrock. Toch slaagden de mannen van Bad Nerves erin om te doen waarvoor ze gekomen waren: ons opwarmen en herinneren dat ‘rock-‘n-roll lives, motherfuckers!’.

© CPU – Senne Houben

Tijdens het intermezzo na het voorprogramma konden we luisteren naar de zogenaamde Dead Club City Radio, een radiostation van de fictieve stad waarover het gelijknamige nieuwe album van Nothing But Thieves gaat. Het moet gezegd worden: van zulke terugkerende, muzikale rode draden houden wij enorm. Alsof we naar een echt radiostation luisterden, weerklonken enkele hits, hoorden we ironische reclame voor de merchandising van de band en kregen we als hele Lotto Arena zowaar een ‘Rickroll’ voor onze kiezen. Toen alle lichten uitgingen, bleef de radio spelen en vreemd genoeg hoorden we eerst nog “Gimme! Gimme! Gimme!” van ABBA. Daarna kondigde de radiopresentatrice de speciale gasten van de avond aan en liepen de mannen van Nothing But Thieves eindelijk op de tonen van een majestueuze muzikale intro het podium op.

Vanzelfsprekende opener van de avond was “Welcome to the DCC”, titeltrack van het album dat de Britten kwamen voorstellen. Hoewel Nothing But Thieves op die plaat zoals gezegd dus wat nieuwer en elektronischer klinkt, was daar live niet zoveel van te merken. De gitaren stonden even strak, de drums klonken even stevig en de bombastische stembanden van Conor Mason waren gesmeerd om er een avond vol toegankelijk rockplezier van te maken. Dankzij een juiste keuze om de traditionelere rocknummers van de nieuwe plaat zoals “Tomorrow Is Closed”, “City Haunts” en “Do You Love Me Yet?” te brengen, bevestigde de band dat een nieuwe sound niet meteen een hele ommezwaai hoeft te betekenen, maar gewoon een waardevolle toevoeging kan zijn aan een al kwalitatief repertoire. Het publiek bleek namelijk enthousiast tijdens de nieuwe nummers en frontman Conor Mason was dan ook zo lief om ons te bedanken om het nieuwe album in de armen te sluiten.

© CPU – Senne Houben

Het was sowieso de trouwe fanbase van Nothing But Thieves die zich in de Lotto Arena had verzameld. Als Conor Mason vraagt ‘if everybody’s going crazy’, dan weet het publiek al hoe laat het is: tijd om mee te zingen met de gelijknamige favoriet uit Moral Panic. Dat album, dat tijdens de coronaperiode uitkwam, is met nummers als “Is Everybody Going Crazy?” of rockballad “Impossible” vast onderdeel van de setlist en daar kunnen we alleen maar dankbaar voor zijn. Ook oudere nummers als “Broken Machine” en “Trip Switch” werden op luid gejuich onthaald en er werd duchtig meegezongen. Het is duidelijk: wie Nothing But Thieves na de vele optredens van de afgelopen jaren beu gezien is, is hier niet meer aanwezig.

De show van Nothing But Thieves kende warempel maar één rustpunt, toen Conor Mason op het podium achterbleef om “Lover, Please Stay” te zingen. Verder lag het tempo de hele tijd hoog, werd er in het midden van de avond even een echte moshpitenergie gecreëerd door “Ce n’est Rien” te laten volgen door het stevige “Phobia”, en zelfs rockballads als “Impossible” en “Sorry” zijn gewoon zo goed opgebouwd – en gekend door het publiek – dat ze het tempo niet vertragen maar het zwaartepunt gewoon even verleggen. Het tempo bleef dus maar in crescendo gaan, en toen de avond op zijn einde liep, was het energiepeil in de zaal het allerhoogst. Nieuwe single “Oh No :: He Said What?” bleek live even dansbaar als op de radio en de combinatie van de oude en nieuwe monsterhits “Amsterdam” en “Overcome” zorgde ervoor dat iedereen die nog op zijn stoeltje zat, nu toch ook ging rechtstaan en zijn energie met de rest van de zaal deelde.

© CPU – Senne Houben

Veel werd al geschreven over de vernieuwde muzikale stijl van Nothing But Thieves op zijn meest recente album, maar op de vraag of de band live dan ook anders klinkt, kunnen we volmondig ‘nee’ antwoorden. Het succesrecept van toegankelijke rock, de ijzersterke stem van Conor Mason en stevige gitaarsolo’s blijft hetzelfde. We waren het gisterenavond met z’n allen in deze chaotische wereld dan toch over één ding eens: Nothing But Thieves staat er live, keer op keer. Wij kunnen alvast niet wachten tot we op de weide van Pinkpop (22 juni) of Rock Werchter (6 juli) weer mogen meezingen met Conor Mason en zijn kompanen.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

Welcome to the DCC
Is Everbody Going Crazy?
Tomorrow Is Closed
Broken Machine
Real Love Song
City Haunts
Drawing Pins
Sorry
Do You Love Me Yet?
Ce n’est Rien / Gods / Forever & Ever More / Number 13
Unperson
Phobia
Lover, Please Stay
Trip Switch
Futureproof
Impossible
Pop the Balloon

Oh No :: He Said What?
Amsterdam
Overcome

Related posts
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Nothing But Thieves - "Oh No :: He Said What?"

De fans van Nothing But Thieves hadden de afgelopen jaren niet te klagen. In 2020 en 2021 bracht de band nog respectievelijk…
InstagramLiveRecensies

Architects @ Lotto Arena: Overvloed aan toegankelijkheid

Architects in de Lotto Arena, dat is al even geleden. In 2019 was de Antwerpse poptempel voor het laatst het decor van…
LiveRecensies

Till Lindemann @ Lotto Arena: Choqueren om te choqueren

De afgelopen maanden is er heel veel inkt gevloeid over Till Lindemann. De Rammstein-frontman werd namelijk door verschillende vrouwen beschuldigd van seksueel…

8 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.