AlbumsRecensies

Tessa Dixson – Genesis (★★★★): Onverwacht onvoorspelbaar

Al sinds haar debuutsingle “Prayer” volgen we de Brits-Belgische zangeres Tessa Dixson op de voet; en wat hebben we ze de afgelopen drie jaar zien groeien van een schuchter, ingetogen meisje naar een zangeres met een intrigerende persoonlijkheid. Sinds haar winst in De Nieuwe Lichting van Studio Brussel werd ze met elke release zelfverzekerder en na een handvol singles, die ze bundelde op de ep Abyss, is het nu tijd om over te gaan naar het groter werk. Genesis is het officiële startpunt van een belangrijke periode in Tessa’s leven, namelijk de periode waarin ze zich als artieste verder zal ontplooien en nog meer durft te experimenteren met muziek.

Tessa houdt zich aan haar beloftes en stelt op Genesis nagenoeg enkel nieuwe tracks voor, die eerder nog niet verschenen zijn. Haar hits “Beautiful Pain” of “Ignited” zijn dan ook nergens te bespeuren op de tracklist. Album opener en tevens ook de enige vooraf uitgebrachte single “Tender Me” is een tedere en toegankelijke popsong, die we maar al te graag op repeat zetten, maar je wel op het verkeerde been zet wat de sound van het album betreft. Vanaf het tweede nummer “My Mind” gaat ze meteen al meer experimenteren en vormen de drums een nieuw landschap in Tessa’s muziek.

Onze voormalige ‘Grote Beer Van Morgen‘ heeft een echte metamorfose ondergaan en schuwt met haar nieuwe aanpak alles behalve risico’s. Op “Promised Land” krijgen we bijvoorbeeld geen enkel instrument, behalve haar eigen stem, te horen. Iets later bonken in “Keep Going” dan elektronische geluiden op je trommelvlies en waan je je in een house club in Greenwich Village in New York. Dixson speelt dus niet enkel met haar geluid, maar ook met contrasten; want die zijn er in overvloed.

Ondanks dat er dus heel wat verschillen te vinden zijn tussen de nummers, zijn er ook elementen die meermaals terugkomen. Zo speelt de viool een aanzienlijke rol op onder andere “How High” en “Stealing Eyes”, maar weet het instrument telkens een andere sfeer te scheppen. Op “How High” is dat bijvoorbeeld door een spannende opbouw te creëren, die er voor zorgt dat het nummer veruit één van de hoogtepunten van de plaat wordt. Het snaarinstrument krijgt op “Stealing Eyes” dan weer zijn klassieke, symfonische dimensie, wat voor het dramatisch gegeven zorgt. In “Hurt So Good” wordt de viool dan weer ingezet om een rustige, ingetogenere sfeer neer te zetten en krijgt Tessa de mogelijkheid om zich iets kwetsbaarder op te stellen.

Das Pop-icoon Reinard Vanbergen en zijn vrouw Charlotte Caluwaerts fungeerden als producers en klankbord voor Tessa, maar hielpen haar ook de grenzen van alternatieve pop op te zoeken. Dat hoor je bijvoorbeeld op “Burn”, waar de muzikaliteit troef is en we zelfs een saxofoon horen. “Coming Home” is dan weer iets elektronischer en krijgt door de synths nog wat meer vuur, waardoor iedereen automatisch ten dans wordt gevraagd en we ons mentaal in een zwoele club wanen.

De afwisseling van invalshoeken zorgt nauwelijks voor verveling en houdt de spanning er tot op het einde in. Op Genesis weigert Tessa zich in een hoek te laten duwen en gaat ze muzikale herhaling uit de weg. Elk nummer klinkt anders en komt bijgevolg helemaal anders binnen, wat er uiteindelijk voor zorgt dat je als luisteraar uitgedaagd wordt. Genesis is een onverwacht onvoorspelbaar album geworden, waar de 22-jarige zangeres benadrukt dat ze niet altijd voor de makkelijkste weg zal gaan. Kwaliteit primeert over het zoeken naar de volgende grote hit. Een mooie aanzet naar nog mooiere avonturen.

Tessa Dixson speelt op vrijdag 15 mei haar grootste solo-show tot nu toe in de AB. Tickets zijn al in verkoop.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

1664 posts

About author
aka fantom
Articles
Related posts
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Benjamin Clementine – “Genesis”

Benjamin Clementines levenspad lijkt zo uit een film te komen. De Brit stopte op zijn zestiende met school, kreeg ruzie met zijn…
InstagramLiveRecensies

Rock Olmen 2022 (Festivaldag 2): Familiefestival met een scherp randje

Rock Olmen 2022 was een festival waar jong en oud zich verenigden. Nog zo eentje waarbij je geen lening bij de bank…
AlbumsRecensies

Tessa Dixson - Unspoken (★★★½): Glinstering in de duisternis

Aan jong talent geen gebrek in het hedendaagse, Belgische poplandschap. Jammer genoeg krijgt het grotere publiek daar slechts een klein deel effectief…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.