Rock Am Ring (Festivaldag 3): De zon en de gitaren draaiden overuren aan de Ring

Na wederom een pittig dagje op de Nürburgring waren we klaar voor de laatste dag Rock am Ring. De zon stond aan onze kant vandaag, dus het beloofde weer een leuke dag vol muzikaal geweld te worden. Met de auto vlam je hier in recordtijden over het circuit, maar tijdens Rock Am Ring zijn de afstanden best wel groot te voet. Zo zagen we eergisteren ook stukken van de sets van Dying Wish, Landmvrks, Electric Callboy en een fenomenale show van Bad Omens. Ga dat zien op Graspop zouden we zeggen. Met Iron Maiden stonden er gisteren regelrechte legendes geprogrammeerd, maar The Offspring en A Perfect Circle stond er wel wat tegengewicht op de affiche. Tussendoor staat er heel wat metal op de Mandora en Orbit podia, maar toch blijft Rock am Ring een rockfestival en niet honderd procent een metalfestival zoals Graspop. Beginnen deden we op dag drie met de springveren van Bad Nerves. Hey ho, let’s go!

Bad Nerves @ Utopia Stage

“Do You Remember Rock ‘N’ Roll Radio?” van de Ramones knalde uit de boxen toen Bad Nerves verscheen op de Utopia Stage. Voor velen was het vroege middaguur nog wat te vroeg, want op een paar enthousiastelingen op de eerste rijen na was de weide zo goed als leeg. Het viertal uit Essex liet het niet aan het hart komen en gaf volle gas. “You’ve Got the Nerve” trapte het gaspedaal vanaf de eerste noot diep in de grond. Zanger Robert Clemson ontpopte zich als de gangmaker door tussendoor de meute aan te porren tot wat beweging in de moshpit en hij werd op zijn wenken bediend. Het enige relatieve rustpunt in de show was “Radio Punk”, maar het duurde niet lang: met “Electric 88” pakte Bad Nerves de draad weer op waar ze hem hadden gelaten. De vier jonge gasten bleven de snelle punksongs met een aanstekelijke ongenaakbaarheid afvuren. We stonden meteen op scherp voor de laatste festivaldag. Dankjewel, Bad Nerves.

Bad Nerves staat op zondag 5 juli op het hoofdpodium van Rock Werchter.

Black Veil Brides @ Utopia Stage

Beginnen met een van je grootste hits getuigt van lef. Voor Black Veil Brides bleek het een schot in de roos om meteen met “Knives and Pens” uit te pakken. Andy Biersack verkende vanaf de eerste minuut alle hoeken van het podium, terwijl de gitaristen rug aan rug hun solo’s de menigte in slingerden. De band kwam zijn spiksplinternieuwe plaat, Vindicate, voorstellen. Die verscheen pas vorige maand en die voorstelling mocht je letterlijk nemen. Plots kregen we vijf nieuwe nummers na elkaar voorgeschoteld. Dat haalde wat vaart uit de set. Biersack merkte het zelf ook op dat iedereen braaf stond te luisteren en dat er nauwelijks beweging in het publiek zat. Het contrast was dan ook groot toen na dat blok nieuw werk met “Coffin” opnieuw een publieksfavoriet volgde. Het vat met hits was geopend en ook “Revelation” en “Faithless” passeerden de revue, maar toch kwam de set nooit helemaal tot ontbranding. Biersack bleef de hele tijd balanceren op de dunne lijn tussen zelfverzekerd en arrogant. Naar onze smaak sloeg de balans net iets te vaak door naar dat laatste. Zijn dankwoord voorafgaand aan afsluiter “In The End” kwam daarentegen wel oprecht over en vormde een passend slot van een optreden dat nooit helemaal zijn potentieel wist waar te maken.

Hollywood Undead @ Utopia Stage

Er was een tijd dat Hollywood Undead een karikatuur van zichzelf was. Opkomen met maskers en een show opvoeren. Die show liet de band op de Utopia helemaal achterwege. En daar waren we niet rouwig om, want het vijftal uit Los Angeles haalt bij momenten sowieso al een bedenkelijk niveau. De Angelino’s openden met het snoeiharde “1×1”, dat met zijn door Slayer geïnspireerde gitaarriff verrassend stevig uit de hoek kwam. De Duitsers aan de Utopia lustten er wel pap van, want “CHAOS”, “Comin’ in Hot” en “Go to War” toverden het voorste vak helemaal om tot een van de grootste moshpits van het weekend. Met “Feels Like Home” kregen we een gloednieuwe song te horen die de band nog maar voor de tweede keer live speelde, nadat ze die een dag eerder op Rock im Park had gebracht. Een zeldzaam intiem moment in de verder harde set. Het sluikse “Du Hast”-snippet midden in “Another Way Out” deed de Duitsers helemaal ontploffen en het onverwachte uitstapje langs “Sweet Caroline” bewees dat Hollywood Undead zichzelf nooit te serieus neemt. Het foute “Everywhere I Go” sloot de boel af en legde de vinger op de wonde: Hollywood Undead is een festivalband die je nooit té serieus moet nemen. Dat doen ze zelf ook niet.

Op zaterdag 20 juni staat Hollywood Undead op Graspop Metal Meeting.

Breaking Benjamin @ Mandora Stage

Breaking Benjamin is een zeldzaamheid op Europese bodem. Slechts voor de derde keer stak de band van Benjamin Burnley de Atlantische Oceaan over en de menigte aan de Mandora Stage liet zich daar niet twee keer voor doen: zoeken naar een goed plekje was het devies. De band teert op de glorie van een millennium-begin dat weinigen vergeten zijn, maar de comeback van 2014 met Burnley als enig overgebleven origineel lid heeft altijd een vraagteken boven de authenticiteit gehangen. Dat vraagteken verdween niet volledig gisteren. De openingssalvo’s lieten de massa lauw en Burnley’s nadrukkelijke dankbaarheid richting het publiek voelde aan als aangeleerde festivalhöflichkeit zoals we dit weekend geleerd hebben in Duitsland. Pas met “Blow Me Away” en “So Cold” ontwaakte er iets van echte vonk, en het nieuwe “Something Wicked” bewees dat de band nog altijd weet hoe hard rollen klinkt. Jammer genoeg was het niet van lange duur, want “Dear Agony” leed zichtbaar onder een wankele toonvastheid die de ballade nu eenmaal genadeloos blootlegde. De set kabbelde daarna verder met kleine ups en downs. Breaking Benjamin speelt op vrijdag 19 juni voor het eerst in België. We zijn benieuwd hoe ze daar ontvangen zullen worden.

Social Distortion @ Mandora Stage

Vijftien jaar. Zo lang was het geleden dat Social Distortion een plaat had uitgebracht, en even lang stonden ze al niet meer op het podium van Rock am Ring. Met de openingstrack van Born To Kill vertrok de set als een pijl uit een boog. “Tonight” en “No Way Out” volgden al vroeg in de set . Dat nieuw werk klonk live net dat tikkeltje vuiler, met meer body dan op plaat. Tegengewicht moest er zijn. Een handvol songs uit het debuutalbum Mommy’s Little Monster werkte als een rode lap op een stier: de moshpit trok zich onmiddellijk op gang. Al veranderde die pit tijdens “Ball and Chain” plots in een polonaise; aan de Ring staat men van niets meer versteld. Opvallend was ook hoe sterk Mike Ness vocaal uit de verf kwam. Bij de intro van “Story of My Life” viel het bijzonder op hoe goed hij terug is na zijn operatie aan zijn strottenhoofd, een ingreep die toch even vraagtekens zette bij de toekomst van de band. Die twijfels mag men nu definitief opbergen. Rock-‘n-roll blijft nog wel even leven, zolang Mike Ness erbij is.

Op vrijdag 3 juli staat Social Distortion in The Barn op Rock Werchter.

The Offspring @ Utopia Stage

The Offspring is een hitmachine die zichzelf niet meer hoeft te bewijzen. Op de Utopia Stage werd dat andermaal duidelijk: een uur en een kwartier lang gunden Dexter Holland en zijn bende het publiek amper tijd om adem te halen. Van zodra de drumriff van “Come Out and Play” weerklonk zette dat de toon meteen goed. “All I Want” en “Want You Bad” volgden in rap tempo. Een openingssalvo waar menige band het schaamrood van op de wangen zou krijgen. Toch liep het niet altijd vlekkeloos. Hier en daar slopen er slordigheidjes in de songs, waardoor het geheel soms wat rommelig aanvoelde. Het zijn de hits zelf die de band door zulke momenten loodsen.

Iets wat minder in de smaak viel, waren de covers die in de buik van de set werden gepropt. Fragmenten van Black Sabbaths “Electric Funeral” en “Paranoid”, en “Crazy Train” van de onlangs overleden Ozzy Osbourne zorgden voor een mooi eerbetoon aan de prins van de duisternis, maar op een mooie zomeravond had dit voor ons niet gehoeven. Gelukkig zorgde “Gotta Get Away” voor een snelle reset en was ze snel terug op tempo. De drumsolo die volgde was overbodig, maar de overgang naar “Why Don’t You Get a Job” was dan weer mooi gedaan. The Offspring is allang geen serieuze punkband meer. Ze zijn getransformeerd naar een partyband, en een doeltreffende ook. “Hit That” en “Make It All Right” zijn daar de exponenten van. Laat het ons puur volksvertier, aangevuld met een streepje muziek noemen. Niks mis mee, aan de Nürburgring ging het er vlot in en niemand klaagde.

Op donderdag 18 juni sluit The Offspring de eerste festivaldag van Graspop Metal Meeting af.

Alter Bridge @ Mandora Stage

Voor Alter Bridge is een terugkeer naar Rock am Ring altijd een fijn weerzien. Kennedy stond er de voorbije jaren ook met eigen projecten en met gitaarvriend Slash. Gisteren stond hij er dus opnieuw met Alter Bridge, en dat onder een mooi ondergaande zon in het Eifelgebergte. De niet al te malse concurrentie van The Offspring verklaarde waarom het aanvankelijk nog niet zo druk was aan de Mandora Stage, maar Alter Bridge weet als geen ander dat het terrein op Rock am Ring geleidelijk kan vollopen. “Silent Divide” van het nieuwe album opende met flink wat volume. Bij het daaropvolgende “Addicted to Pain” wilde de band eveneens stevig uitpakken, al stond de drum net iets te prominent in de mix. Het geluid verbeterde gelukkig gaandeweg en het sublieme gitaarspel van Kennedy was dankzij de grote schermen uitstekend te volgen. Muzikaal viel er dan ook niets op aan te merken en met “Fortress” werd het blik van oude favorieten netjes opengetrokken. “Metalingus” zorgde uiteraard voor de meeste sfeer en werd massaal gedragen door duizenden Duitse kelen. Veel spanning zat er hoe dan ook niet in, al draait het bij Alter Bridge sinds de begindagen gewoonweg niet om spektakel. Wie er gisteren bij was, genoot van een oerdegelijk concert, maar wie het optreden liet schieten, had nu ook niet meteen iets gemist.

Op vrijdag 19 juni keert Alter Bridge terug naar Graspop Metal Meeting.

A Perfect Circle @ Mandora Stage

Het zal niet verbazen als we je vertellen dat gisteren de Iron Maiden-shirts in de meerderheid waren. Ook bij ons begon het te kriebelen om te gaan kijken, maar met hun aankomende Belgische show op Live Is Live in het achterhoofd namen we in de plaats een kijkje bij A Perfect Circle. De band rond Maynard James Keenan (Tool) en Billy Howerdel trekt voor het eerst in lange tijd nog eens door Europa, en wie ooit al eens een optreden van hen heeft bijgewoond, weet dat je volledig wordt meegesleurd in een transcendente ervaring. Aan de Mandora Stage was het niet al te druk, maar wie er stond, was volledig mee met de band. A Perfect Circle begon bij schemering en begeleidde ons geleidelijk de nacht in. Het visuele aspect vormt een bijzonder belangrijke bouwsteen van de ideale A Perfect Circle-ervaring, en dat zat gisteren helemaal snor. Meer nog: het werd bij elk nummer briljanter en overweldigender.

Keenan bleef het hele optreden op zijn podium staan en werd door het tegenlicht geniaal in de schaduw gezet. Howerdel gebruikte dan weer de ruimte van het gigantische podium en speelde al wandelend enkele technisch hoogstaande passages op zijn gitaar. De kersverse comebacksingle “Starless” kreeg halverwege het optreden een prominente plaats in de set en vervulde die rol met onderscheiding. Keenan repte tussen de nummers door, zoals gebruikelijk, weinig woorden, maar maakte kort voor het einde wel nog even sluikreclame voor de aanstaande Puscifer-show in Berlijn. Het slot kleurde met “3 Libras” en “Judith” nog eens bijzonder herkenbaar, terwijl de eigenzinnigheid er voortdurend vanaf bleef spatten. De keuze om Dickinson links te laten liggen hebben we ons dan ook niet beklaagd, want A Perfect Circle speelde een van de subliemste optredens die we dit jaar op de Nürburgring zagen.

A Perfect Circle is op zondag 5 juli een van de blikvangers op Rock Werchter.

Kublai Khan TX @ Orbit Stage

De grootste kans om zo laat op de festivaldag nog een ferme klop op je knikker te krijgen, was bij Kublai Khan TX. De vier krachtpatsers gelden als een van de hardste hardcorebands van het moment, en dat zullen ze aan de Orbit Stage geweten hebben. Al bij het eerste nummer walste Kublai Khan TX als een Duitse bulldozer over iedereen heen die niet op tijd dekking zocht. De decibels gingen bij “Low Tech” kantje boord richting het rode gebied, en daar zou Kublai Khan TX de hele set op blijven hameren. Los van die onverwoestbare geluidsmuur moet je de band ook nageven dat ze een aardig stukje kunnen spelen. Op gitaarvlak halen maar weinig hardcorebands dit niveau en met Matt Honeycutt heeft de groep bovendien een frontman met een stem van staal. Niet kapot te krijgen. Terwijl Iron Maiden met vuurwerk afsloot, zorgde Kublai Khan TX zelf voor het nodige vuur. Als je het publiek op de laatste festivaldag nog in beweging wilt krijgen, dan is dit wellicht de meest efficiënte manier.

Op vrijdag 19 juni staat Kublai Khan TX voor het eerst op Graspop.

Sabaton @ Mandora Stage

Om twintig na elf verzamelden de troepen zich voor een laatste veldslag. Sabaton mocht als laatste band het doek laten vallen over deze bijzonder geslaagde editie en dat deden ze met veel hits, een gigantische zwevende tank, een zeskoppig koor en een hele hoop andere showelementen. Bij openingstrack “Ghost Division” knalde het meteen langs alle kanten en de spektakelwaarde bereikte met een maf vuurwerk een eerste climax. Sabaton had het publiek na vijf minuten dus al in hun gecamoufleerde achterzak zitten. En dan moesten er nog achttien nummers volgen. De Zweden lieten het vuur spuwen op “The Great War” en op “Christmas Truce” veranderde het circuit in een zee van lichtjes. Dat ze hier en daar wat vaart uit hun show haalden om met het publiek te babbelen was misschien het enige minpuntje, al zorgde het wel voor extra connectiviteit met het publiek.

Het contrast met hun recente The Great War-show kon haast niet groter zijn. De kitscherige toneelstukken van figuren als Julius Caesar of Dzengis Khan bleven achterwege, al slopen er wel nog vier nummers van Legends in de setlist. Ze vielen in ieder geval in de smaak en kregen de nodige animo voor elkaar, maar het publiek ging nog het meest prat op de Sabaton-klassiekers. Met “Bismarck” was het roeien geblazen, voor “Primo Victoria” schreeuwden de mensen hun stem schor en het immers plezante “To Hell and Back” joeg letterlijk en figuurlijk het laatste vuurwerk de Eifelse lucht in. De tanks van Sabaton hadden het circuit anderhalf uur overgenomen en zorgden voor een passend laatste rondje vol sfeer en show.

Sabaton sluit op zondag 21 juni Graspop Metal Meeting af.

Rock am Ring 2027 gaat volgend jaar door van vrijdag 4 juni tot en met zondag 6 juni. De eerste headliner is met blink-182 reeds bekend gemaakt. De voorverkoop start morgen (dinsdag 9 juni) om 12u via de website van het festival.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!