Albums, Recensies

Halsey – Manic (★★★★½): Wanneer veranderen verbeteren betekent

Het is al van 2015 geleden dat Ashley Frangipane haar debuutalbum uitbracht. De Amerikaanse die bij het publiek bekend is als Halsey wist langzaamaan meer een meer harten te veroveren en twee jaar later volgde een tweede album. Later scoorde ze samen met The Chainsmokers een monsterhit in de vorm van “Closer”, en sindsdien kent iedereen de naam Halsey. De zangeres werkte sindsdien met nog een hele hoop artiesten samen, waaronder ex-vriendjes G-Easy en YUNGBLUD, maar ook BTS en recentelijk Bring Me the Horizon doken met Hasley de opnamestudio in.

Hoewel het al van 2017 geleden is dat de zangeres nog een album heeft uitgebracht, hebben fans dus niet erg lang op nieuwe muziek moeten wachten. In 2018 kwam ze al met “Without Me” en begin vorig jaar kregen we “Nightmare” op ons afgevuurd. Die eerste single vinden we terug op het nieuwste album van Frangipane, maar “Nightmare” lijkt zoek te zijn op Manic. Na enkele singles werd het al duidelijk dat Halseys sound vernieuwd is, maar is dit ook een verbetering?

Het is zeker en vast geen nachtmerrie dat “Nightmare” ontbreekt, want er staan nog genoeg andere singles op Manic. In september kregen we het fantastische “Graveyard” te horen. Wat meteen opviel aan dit nummer, was dat de akoestische gitaar een belangrijke rol speelde. Onder meer door dit instrument werd deze single wat toegankelijker dan Halseys vorig werk, maar wie zat te hopen op een album met vrolijke gitaarliedjes zal nog wat langer mogen wachten. “Ashley”, de niet super toegankelijke opener, is meteen al een elektronisch gedreven nummer dat misschien net iets sneller mocht, maar ons wel meteen goesting geeft om verder te luisteren.

Het rustige en repetitieve “clementine” komt als tweede aan bod en pas daarna komt met “Graveyard” het eerste nummer voor het brede publiek. Na drie nummers is het al duidelijk dat dit geen gewoon popalbum wordt. De term ‘popmuziek’ lijkt ons dan ook geen goede keuze om deze plaat mee te omschrijven. Halsey kleurde al aardig buiten de lijntjes op de eerste drie nummers en dit blijft ze over de hele lijn doen. Net doordat de zangeres dat graag doet, gaan de nummers niet vervelen.

Halsey is ook niet het soort muzikant dat mooi de strofe-refreinstructuur volgt en dat wordt vooral helder op onder andere “Forever… (is a long time)”. Geen duidelijke strofes, een refrein of echt gezang, maar wel gesproken tekst. Manic wekt de indruk een redelijk rustig album te zijn, maar de elektrische gitaar op “3am” doet ons van idee veranderen en we geven toe blij te zijn wanneer het nummer bij het refrein losbarst. De eerste keer dat we echte drums te horen krijgen en de akoestische gitaar komt opnieuw aan bod. Op haar derde album weet Halsey elektronische muziek goed te combineren met akoestische instrumenten, maar er zijn ook uitzonderingen te vinden, zoals “Finally // beautiful stranger“. Een prachtig akoestisch nummer dat niet alleen de veelzijdigheid van de zangeres toont, maar ook een hoogtepunt vormt.

De artieste liet zich hier en daar inspireren door haar collega’s. De interludes zijn daar de meest duidelijke voorbeelden van, maar er sluipen ook enkele filmfragmenten in Manic. Dominic Fike, Alanis Morissette en Suga van BTS krijgen alledrie een interlude waarop ze samen met de gastvrouw te horen zijn. Het is meer dan duidelijk dat de zangeres de interludes niet als minderwaardig ziet, want hier zitten ook enkele goeie ‘nummers’ tussen. De meest opvallende is uiteraard die waarop er in het Koreaans gerapt wordt, maar onze favoriet is misschien wel die met Alanis Morissette. Die samenwerking had gerust wat langer mogen duren. Hetzelfde geldt voor “More”, een lekkere ambienttrack met een subtiele beat, waarop Halseys stem echt in de schijnwerper staat. Tijdens de laatste seconden van het album ligt de focus ook op stem van Frangipane doordat de zangeres a capella een mooi einde breit aan “929”.

Het werd al duidelijk toen we enkele singles te horen kregen van Manic, maar Halsey gaat wel degelijk een andere weg uit met haar derde album. Hoewel er enkele klassieke popsongs zoals “Without Me” en “Still Learning” op staan, is het overgrote deel van de nummers geen doordeweekse popmuziek. De zangeres kleurt graag buiten de lijntjes en daardoor krijgen we een kleurrijk geheel. Manic bevat een mooie balans tussen elektronische muziek en akoestische invloeden. De momenten waarop het akoestische toch de bovenhand neemt, zijn de kersen op de smaakvolle taart. Tijdens het beluisteren van Manic zitten we met een constante honger naar meer, dus wij zijn verdomd blij dat dit album maar liefst zestien nummers telt.

Op donderdag 5 maart komt Halsey naar de Lotto Arena. Tickets zijn al te koop.

Facebook / Instagram / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

17 januari 2020

About Author

Robbe Rooms ik ben te herkennen aan mijn gele jas


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief