Algiers blijft merkwaardig tegendraads met hun politiek gemotiveerde electrosoul. Deze keer hebben ze kosten nog moeite gespaard, want hun nieuwe nummer duurt maar liefst zes minuten en vertegenwoordigt twee expressionistische rappers. Hiermee begaat de groep uit Atlanta alweer een metamorfose. Het is de eerste release sinds het album There Is No Year, dat qua stijl al serieus afweek van de befaamde punkinvloeden uit hun doorbraakplaat The Underside of Power. Meer en meer karakteriseren de songs van Algiers zich als filmmuziek, met vrij en opbouwende structuren en zonder genrediscipline.
De twee hiphopfeatures zijn niet de minste in de underground: zo kon de jonge billy woods met haar Aethiopes in april nog op onze bijval rekenen voor een van de betere albums van dit jaar. Backxwash is al wat langer bezig en won in 2020 nog de Polaris Music Prize voor het beste album uit Canada. Doorheen “Bite Back” wisselt een oscillerende synthlijn af met een knisperende trapbeat en koorgezang, waartussen de drie vocalisten diverse machtsstructuren spreekwoordelijk onder handen nemen. Het nummer voelt vaak erg ijl aan, maar die dystopische invloed is juist de bedoeling. Frontman James Fisher laat zichzelf naar eigen zeggen evenveel beïnvloeden door Lenin als door McCartney, met op z’n minst interessante effecten. We kunnen ons echter geen feestje voorstellen waar “Bite Back” van begin tot einde gedraaid zal worden.
Website / Facebook / Instagram
Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.
