InstagramLiveRecensies

Nick Cave & The Bad Seeds @ TW Classic XL: Als een god die de regen trotseert

© CPU – Jan Van Hecke

Nick Cave & The Bad Seeds is een naam die meteen hoge verwachtingen oproept. De Australische band werd al opgericht in 1983 en bracht in net geen veertig jaar maar liefst zeventien albums uit. Dat het ene net iets beter werd onthaald dan het andere is niet verrassend, maar met GhosteenSkeleton Tree en Push the Sky Away uit de afgelopen tien jaar wist de groep wel keer op keer te bewijzen dat Nick Cave & The Bad Seeds geen vergane glorie is. De sound werd zo nu en dan eens aardig omgesmeten, maar net dat maakt het zo een boeiende en sterke band. Nick Cave mag dan wel de enige persoon zijn die sinds het begin deel uitmaakt van de groep, drummer Thomas Wydler en multi-instrumentalist Warren Ellis zijn slechts enkele Bad Seeds die ondertussen al decennia meegaan. Met Warren Ellis bracht Nick Cave vorig jaar een album uit, Carnage, en in hun concertfilm/documentaire This Much I Know To Be True deden ze ons nog net iets meer uitkijken naar onze avond met hen en de andere Bad Seeds.

© CPU – Jan Van Hecke

Nick Cave & The Bad Seeds geeft meteen van jetje met het stevige “Get Ready For Love”. Stevige gitaren zorgen ervoor dat we eventjes schrikken, maar wel meteen mee zijn in het universum van de Australische band. En hoe kan het ook anders, wanneer Nick Cave meteen op de balustrade voor het podium begint te lopen. Al gauw volgen er met “There She Goes, My Beautiful World” en “O Children” nog twee nummers uit Abattoir Blues/ The Lyre of Orpheus en met die laatste wordt er voor het eerst ruimte gemaakt voor een eerder melancholische of zelfs ronduit neergeslagen sfeer, zeker dankzij het overdramatische vioolspel van Warren Ellis. Het lied over kinderen in de Holocaust komt dankzij de prachtige samenzang door de drie backingvocals op het einde prachtig binnen. Vlak voor dat dramatische nummer brengt de band eerst nog “From Her to Eternity” waarbij Nick Cave een duivelspreek afsteekt terwijl de engelentranen beginnen neer te dalen.

Wat later wordt het echt tijd om de zakdoek boven te halen. Tijdens de eerste tonen van het wondermooie “Bright Horses” breekt ons hart al en kunnen we niet anders dan een traantje laten. De echte tranentrekker moet dan nog komen en dat is bij “I Need You”, solo gebracht door Nick Cave. De manier waarop hij belicht wordt, creëert een haast goddelijke indruk van hem en eerlijk gezegd scheelt het niet veel of hij is er eentje. Nick Cave en een piano, meer heb je niet nodig om een weide in de gietende regen stil te krijgen. Tijdens “Carnage” wordt er ruimte gelaten om even op een rustige manier te bekomen vooraleer er enkele energiekere en stevigere songs op de weide worden losgelaten.

© CPU – Jan Van Hecke

Met “Tupelo” wordt er met donker gitaarwerk spanning opgebouwd, maar is het uiteindelijk de percussie die de show steelt. Of dat is dan toch buiten Nick Cave gerekend, de rock-‘n-rollster balanceert maar al te graag op het gewone menselijke volk. Het tempo en de emotie die er in wordt gelegd doet ons bloed door onze aderen razen en dit gevoel wordt verder gezet tijdens “The Mercy Seat”. Vooraleer dat lied wordt ingezet, gaan we eerst eens op wandel met Thomas Shelby en de andere leden van Peaky Blinders tijdens “Red Right Hand”, dat redelijk magisch overkomt. Later blijft de Australiër terugkomen op het meezingstukje terwijl hij grapt dat het zijn enige hit is. Na het melancholische “The Ship Song”, waarbij we haast onze aansteker in de lucht zouden steken om nostalgisch heen en weer te wuiven, is het terug tijd voor enkele minder bekende nummers.

Nick Cave laat zich weer van zijn dramatische kant zien tijdens “Higgs Boson Blues”. Het neerslachtige nummer komt prachtig tot zijn recht op een donkere Werchterweide en bloeit langzaamaan open als een prachtige bloem, met toch een grauw kantje. Dat grauwe keert terug eens afsluiter “White Elephant” wordt ingezet. Minuten lang voelt het aan alsof het zwaard van Damocles ons boven het hoofd hangt, om uiteindelijk om te slaan in een euforisch en verlichtend gevoel. Het lijkt wat symbool te staan voor de volledige set van Nick Cave & The Bad Seeds, waarbij de sfeer tussen de nummers door helemaal kan omslaan. En ondertussen heeft hij zelfs de regen verdreven. Ja, Nick Cave kan dat.

© CPU – Jan Van Hecke

De band keert snel terug voor nog enkele nummers en “Into My Arms” is daar de eerste van. Opnieuw heb je niet meer nodig dan enkel Nick Cave en een piano om een weide te doen meezingen. De prachtige pianoballade raakt ons tot in onze kleinste teentjes en tijdens de gitaarsolo van “Vortex” gaat ons haar nog maar eens rechtstaan. Het nummer mag dan wel deel uitmaken van een album met B-sides en andere zeldzame liedjes, het moet live zeker niet onderdoen aan andere nummers. Afsluiten doet de groep met “Ghosteen Speaks”, van het meest recente album met The Bad Seeds, en zo wordt het zonder enige twijfel tevredengestelde publiek de nacht in gestuurd.

Nick Cave & The Bad Seeds gaf het beste van zichzelf op TW Classic XL en dat resulteerde in een gigantisch sterk concert. Vorige week konden we discussiëren of Stromae of Gorillaz het beste optreden van de avond gaf, maar Nick Cave & The Bad Seeds zette een ongezien sterke performance neer die beter was dan alles dat we op TW Classic XL of Werchter Boutique zagen. Dit is een optreden waarbij alleen superlatieven goed genoeg zijn en het is klaar om de geschiedenisboeken van Werchter in te gaan. Nick Cave beweegt als een God over het podium en voor het podium. Hij is een geboren entertainer en is zijn magie, kracht en power niet verloren met ouder te worden. Wauw. Gewoonweg wauw.

Onze recensies van alle andere bands op TW Classic vind je hier.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

Get Ready for Love
There She Goes, My Beautiful World
From Her to Eternity
O Children
Jubilee Street
Bright Horses
I Need You
Waiting for You
Carnage (Nick Cave & Warren Ellis nummer)
Tupelo
Red Right Hand
The Mercy Seat
The Ship Song
Higgs Boson Blues
City of Refuge
White Elephant (Nick Cave & Warren Ellis nummer)

Into My Arms
Vortex
Ghosteen Speaks

917 posts

About author
braaf zijn hé
Articles
Related posts
FestivalnieuwsMuzieknieuwtjes

Bruce Springsteen and The E Street Band headlinen TW Classic 2023!

TW Classic is nog maar net achter de rug, of er kan alweer uitgekeken worden naar een nieuwe editie. Voor de komende…
InstagramLiveRecensies

TW Classic XL 2022: Het feest van de vrijheid

TW Classic is al jarenlang een vaste waarde in het Belgische festivallandschap en focust zich keer op keer op een iets ouder…
InstagramLiveRecensies

Best Kept Secret (Festivaldag 3): En we leefden nog lang en gelukkig...

De tijd vliegt als je plezier hebt en zo was het opeens al de laatste dag van Best Kept Secret 2022. Zowel…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.