13 tips voor een geslaagd Rock Werchter 2026!

Met nog een week te gaan, zitten we nu echt wel in de laatste rechte lijn richting Rock Werchter 2026. Het terrein krijgt deze editie een nieuwe indeling en met The Slope veranderde het ontdekkingspodium van naam naar NEST. Bovenaan de affiche pronken er dan ook tal van mooie namen, met The Cure, Mumford & Sons, The xx, Twenty One Pilots, Gorillaz en Moby als absolute paradepaardjes. Naast de headliners en mooie avond- en namiddagacts, heeft de line-up zoals elk jaar nog veel meer te bieden. Zo loont het om al rond het middaguur af te zakken richting de weide; dat leer je althans uit onderstaand artikel. Om je keuzestress alvast te verminderen (of nog erger te maken), geven wij namelijk dertien tips om er een hoogstaande vierdaagse van te maken.

Donderdag 2 juli

Basht. | NEST • 15:20 – 15:55

Het wordt deze zomer bijna een Ierse invasie, want gevoelsmatig stonden er nog nooit zoveel bands uit het land van Guinness op de affiche van Rock Werchter. Als een van de eerste bands die naar het front wordt gestuurd, is Basht. aan zet. Het viertal uit Dublin is volop aan het toewerken richting de release van debuutalbum Poor Advice en wil in de tussentijd nog zoveel mogelijk nieuwe fans voor zich winnen. Basht. haalt naar eigen zeggen zowel inspiratie bij ABBA en Daft Punk, maar verwacht muzikaal meer iets dat in lijn ligt met Fontaines D.C., Gurriers en Wunderhorse.

Midnight Generation | NEST • 22:30 – 23:25

Wat later op de avond zijn alle pijlen doorgaans op de kleppers gericht, maar het loont op donderdagavond om toch ook nog even langs NEST te gaan. Rond half elf kan daar zomaar eens het zwoelste feestje van deze editie ontstaan, want de Mexicaanse discopopband Midnight Generation komt met zijn marakas, stomende percussie en zuiderse ritmes voor een frivool uurtje zorgen. Met hun samenzang en gitaarstukken doen ze ons bij momenten wat denken aan Parcels, maar dan wel met een nog tropischer randje. Als Midnight Generation erin slaagt om even succesvol te zijn als de Mexicaanse nationale voetbalploeg dan kan dat alleen maar een groot feest worden!

Vrijdag 3 juli

overpass | NEST • 13:40 – 14:10

overpass blijft trouw aan bakermat Birmingham, want de drukte en hype van Londen is duidelijk niet hun ding. De band houdt het liever dicht bij huis en bouwt van daaruit gestaag aan een steeds groter wordende live reputatie, met optredens op onder andere Rock for People, Isle of Wight en TRNSMT die al voorafgaan aan hun passage in Werchter. Hun debuutalbum Elsewhere, Always verschijnde nog maar eerder deze maand, wat deze set bij NEST meteen een van de meest interessante introducties van de vrijdag maakt. Wie houdt van eerlijke, ongepolijste Britse gitaarmuziek zonder al te veel poespas, kan hier vroeg op de dag al een nieuwe favoriet ontdekken.

Keo | NEST • 16:35 – 17:10

Er wordt al eens graag een cool bandje of artiest van aan de andere kant van het Kanaal ontdekt op het kleinste podium van Rock Werchter, en het zou zomaar eens kunnen dat Keo die rol dit keer op zich neemt. Het viertal met Londen als thuisstad, mag zichzelf sinds begin dit jaar al een van onze ‘Grote Beren van Morgen’ noemen, dus wordt het bij deze ook hoog tijd dat er een groter publiek met hen kennismaakt. In de lijn van onder meer Bleech 9:3 en Man/Woman/Chainsaw komt ook deze band met een groots geluid dat zijn inspiratie vond in de jaren negentig. De paar nummers die de band al uitbracht, zorgden in elk geval al voor een voorzichtige storm; aan de Britten om de door henzelf perfect aangemeten voorzet ook effectief in de winkelhaak te koppen.

Radio Free Alice | NEST • 20:00 – 20:55

We zeggen het wel vaker, en ook dit jaar is het weer het geval: de line-up van NEST (en The Slope) is er eentje om duimen en vingers bij af te likken. Met Radio Free Alice staat er op vrijdag namelijk nog zo’n cool bandje op het programma – en opnieuw is dat er eentje dat bij de kenners al wat potten heeft gebroken. Wederom bekroond tot ‘Grote Beer van Morgen’, wederom met een geluid dat ergens tussen postpunk en indierock ligt. Bij dit viertal ligt de nadruk echter wat meer op laatstgenoemd genre, waardoor het ook nog eens allemaal heel makkelijk in het gehoor ligt. Het zal de Australische surfersvibe zijn die ze aan inspiratiebronnen als Radiohead en The Smiths hebben toegevoegd, want dit kan bij zomerse temperaturen eens zo tof binnenkomen!

Zaterdag 4 juli

The New Eves | NEST • 13:40 – 14:05

De langste dag van het jaar ligt nog vers in het geheugen, en dan vieren ze in Zweden Midsommar. De gelijknamige film is tot op vandaag een van de psychologisch zwaarste exemplaren die we al zagen, en laat The New Eves nu net perfect in dat straatje liggen. De band uit Brighton maakt folkpunk die onder de huid kruipt, daar iets losmaakt en je helemaal in trance brengt. Zo diep zelfs, dat we debuutplaat The New Eve Is Rising prompt vijf sterren achter de titel gaven. Existentiële vragen op muziek die je permanent blijven begeesteren en intrigeren? The New Eves zal op het nieuwste podium van Rock Werchter ongetwijfeld voor een van de minst toegankelijke sets van het weekend zorgen, maar misschien zal die net daarom eens te meer bij blijven.

Man/Woman/Chainsaw | NEST • 14:55 – 15:25

Het Londense zestal Man/Woman/Chainsaw is een van de namen op deze affiche waar we al langer met veel interesse naar uitkijken. De band, bestaande uit Billy Ward, Emmie-Mae Avery, Vera Leppänen, Clio Harwood, Lola Cherry en Billy Doyle werd door NME al uitgeroepen tot een van de essentiële opkomende artiesten van 2025, met een geluid dat omschreven werd als een soort orkestrale grunge-circus. Die mix van grote strijkers en piano’s met stevige, riff-gedreven rockchaos hoor je ook terug op hun langverwachte debuutalbum Cannonball, dat op 7 augustus verschijnt. Singles als “Only Girl” en “Nosedive” tonen alvast dat de band niet bang is om alles uit de kast te halen, en dat het merendeel daarvan ook nog blijft plakken. Na jaren ploeteren in het Londense livecircuit lijkt het er eindelijk op dat Man/Woman/Chainsaw de aandacht krijgt die ze verdienen, en Werchter is een uitstekende plek om daar zelf getuige van te zijn.

Adrian Quesada’s Trio Asesino | Klub C • 15:15– 16:00

De kans dat de naam Adrian Quesada een belletje doet rinkelen is toegegeven best klein, maar waarom verschijnt hij dan opeens op Rock Werchter en andere Europese festivals? Quesada is een van de stichtende leden van soulband Black Pumas en heeft zich zo al in de harten van miljoenen mensen gespeeld. Met zijn eigen project Adrian Quesada’s Trio Asesino opent hij de deuren naar een andere wereld; eentje waar het temperamentvolle van flamenco wordt herenigd met psychedelische Latijn-Amerikaanse ballades. Als je dus even uit de drukte van het festival wil ontsnappen en je even wil verliezen in een andere muziekwereld- en tijdperk, dan weet je waar moet zijn op zaterdagnamiddag.

Bleech 9:3 | NEST • 16:30– 17:05

Opeens waren ze daar, de mannen van Bleech 9:3. En dat bleek meteen een enorme invasie. De band uit Ierland ontpopte zich uit het niets tot iets dat niet anders omschreven kan worden als ‘de gedoodverfde opvolger van Fontaines D.C.’, en heeft nog niet eens tien nummers uitgebracht. Het ding is dat de paar singles die de heren uitbrachten allemaal fantastisch binnenkwamen. Intussen lijkt de zelfgetitelde debuut-ep al een plekje te hebben veroverd in menig lijstje met beste kortspelers van het jaar, en ook live doen de mannen meer dan genoeg ervaring op om het podium in te nemen. Bleech 9:3 is dé gitaarhype van het moment, dus alleen al daarom lijkt het een van de sets te zijn waar je bij zal moeten zijn.

Florence Road | NEST • 18:10 – 18:50

Het zou zomaar eens heel druk kunnen worden bij de set van Florence Road in NEST. De Ierse band is hun status als veelbelovende band helemaal aan het waarmaken en heeft met “Hanging Out To Dry” zelfs een alsmaar populairder wordend hitje te pakken. De band kiest resoluut voor indierock met folkinvloeden en bouwt daarvoor vooral rond de enigmatische stem van Lily Aron. Ondanks het nog prille bestaan van de band kan je er nu al prat op gaan dat ze in de nabije toekomst flink gaan doorgroeien en met een debuutalbum de bal helemaal kunnen binnenkoppen. Dit wordt zo een ‘ik heb ze nog op NEST gezien’-moment.

Zondag 5 juli

Chezile | NEST • 13:40 – 14:05

Wat na die ene grote hit? Het is de vraag waarmee Chezile momenteel zit. De naam zal je wellicht weinig zeggen, maar als je de afgelopen jaren hebt zitten doomscrollen op TikTok dan zal “Beanie” wel een belletje of twee doen rinkelen. De aanvoer van nieuwe nummers is sindsdien gestaag blijven stijgen en zijn psych-pop heeft aan persoonlijkheid gewonnen. Zijn nomadisch bestaan heeft Alejandro Sanchez dan ook achter zich kunnen laten en zijn droom is ondertussen lang werkelijkheid geworden. Zijn muziek is in ieder geval de ideale manier om je laatste festivaldag te starten; rustig, vol gevoel en met een streepje zon.

Westside Cowboy | NEST • 14:45 – 15:15

Wie zondagnamiddag al wat vroeger naar het festivalterrein trekt, kan rond 14u45 al in de NEST kennismaken met Westside Cowboy, een van de aangenaamste ontdekkingen van het vorige jaar. Het Manchester-kwartet houdt van vintage instrumenten en analoge vierkanaals-opnames, en klinkt daardoor op het eerste gehoor als een verre echo van Amerikaanse indiegrootheden zoals Pavement, Pixies en Teenage Fanclub. Tegelijk zit er ook een flinke dosis folk en rock in hun geluid, wat de band zelf graag omschrijft als “Britainicana”. Dat ze grote ambities hebben werd al snel duidelijk: voor hun debuutsingle “I’ve Never Met Anyone I Thought I Could Really Love (Until I Met You)” haalden ze niemand minder dan Lewis Whiting, gitarist van English Teacher, binnen als producer. Hun debuutalbum It Goes On komt op 21 augustus uit via Island Records, met lead single “Kick Stones (The Boys)” als smaakmaker. Wie dus zin heeft in stevige Britse gitaarmuziek met een Amerikaans hart, kan zondag perfect zijn festival starten in de NEST.

Last Train | NEST • 17:35 – 18:15

Afsluiten doen we met een van de indrukwekkendste Franse rockbands van de laatste jaren. In hun thuisland heeft Last Train al op zowat alle belangrijke festivals mogen staan en recent stonden ze zelfs als voorprogramma van Linkin Park in een uitverkocht stadion in Lyon. Live durft dit Franse gezelschap het groots en hoekig te brengen, maar wat vooral opvalt is met hoeveel passie en ziel ze dat doen. Het afgelopen jaar hebben we op onder andere Graspop en Dour mogen meemaken hoe de band erin slaagt om met zowel impact en virtuositeit onder je vel te kruipen. Orgelpunt is steeds het slotnummer “The Big Picture” waar kippenvel quasi gegarandeerd is. Voor de rockliefhebbers een niet te missen optreden.