Features, Instagram, Uitgelicht

De 101 beste singles van 2019

 

Jaarlijks schrijven we meer dan honderd artikels over bands die nieuwe singles uitbrengen. De ene al wat beter dan de andere, maar wel allemaal de moeite om over te schrijven. Ook dit jaar verscheen er heel wat moois als het op singles aankomt. Omdat we op deze site van diversiteit houden, hebben we dan ook een oplijsting gemaakt van de beste singles van afgelopen jaar in alfabetische volgorde, omdat de één niet beter is dan de ander. We hielden hierbij rekening met alle andere lijstjes die al op de site verschenen door er enkel namen in te steken die in geen van voorgaande lijstjes een plaats kregen. Veel alternatieve muziek dus, maar ook dit is waar Dansende Beren voor staat. Op het einde van het artikel kan je onze Spotify-playlist terugvinden.

The 1975 — People

The 1975 laat zich van zijn meest geschifte kant zien. Met “People” maakten ze een stevig postpunknummer dat de grenzen van het absurdisme aftast.

(Sandy) Alex G – Southern Sky

Surfend op een rustige folkvibe bracht eigenaardige singer-songwriter (Sandy) Alex G een toegankelijke single uit om zijn eclectische en niet altijd even toegankelijke, maar oh zo geniale album House of Sugar aan te kondigen.

A. Swayze & The Ghosts – Suddenly

Australië en gejaagde gitaarmuziek: het blijkt de laatste jaren een uitermate geslaagd huwelijk. De garagepunkers van A. Swayze & The Ghosts wisten met “Suddenly” een nummer af te leveren dat niet alleen hard van jetje geeft tot je oren er roodgloeiend van staan, maar presenteren dat ook netjes in verbluffend catchy inpakpapier.

Alcest – Protection

Alcest brengt je alleen maar gitzwarte duisternis, maar doet dit met verve. Op “Protection” zijn er na de blackgaze momenten ook rustige passages ingebouwd en dat klinkt fantastisch.

Alfa Mist – Retainer

De Britse muzikant Alfa Mist leverde met Retainer een boeiende jazzplaat af die toegankelijk genoeg is om een breder publiek aan te spreken. De titeltrack van het album is dan ook een nummer met veel dimensies dat toch vlot, spontaan en laidback weet te klinken.

Angel Olsen – All Mirrors

Angel Olsen schreef op All Mirrors haar beste verzameling nummers tot nu toe. Het titelnummer is het door strijkers en indringende zang beladen hoogtepunt van het album.

B Boys – I Want

De B in B Boys staat volgens ons voor ‘Bangelijk’, ‘Best wel luid’ of ‘Boeregoesting’. Het is alleszins alles wat je terugvindt in “I Want”, een eigenzinnig en kordaat postpunknummertje dat klinkt als een kind met ADHD dat bij zijn moeder zeurt, en blijft zeuren, om die nieuwe Playmobil-set.

BANKS – Gimme

Wie naar “Gimme” van BANKS luistert, ontdekt dat de huiskamertemperatuur toch met een paar Celsius zal stijgen. Het is bovendien moeilijk om het refrein ‘Gimme gimme what I want, what I deserve’ niet luidkeels mee te brullen. Dit stevig elektropopnummer is namelijk zeer catchy, sensueel en dansbaar tegelijk.

Baked Beans – Avalon Speedway

Als een band iets op Flightless uitbrengt, grijpt het sowieso onze aandacht. Baked Beans bracht met “Avalon Speedway” een heerlijk psychpopliedje uit met ruige vocals en een strak tempo. Dansschoenen aan en gaan!

Bambara – Serafina

De afgelopen jaren woelt en bruist het in postpunkland. Met bands als Shame, Fontaines DC en IDLES krijgt het genre een nieuw leven ingeblazen. Ook het Amerikaanse Bambara hoort in dit rijtje thuis. Donkere gitaren en beukende drums zorgen ervoor dat Joe Talbot, frontman van eerdergenoemde band IDLES, alvast grote fan is.

Barrie – Darjeeling

Barrie laat je zorgeloos wegdromen op single “Darjeeling”. Het is een stralend staaltje indiepop waardoor we alle kasten dringend ondersteboven moeten kieperen om die ver weggestoken zonnecrème opnieuw boven te halen. Heerlijk smeuïg en warm, deze “Darjeeling”.

Battles ft. Sal Principato – Titanium 2 Step

Het wordt niet enorm vaak over muziek gezegd, maar “Titanium 2 Step”, de eerste single om nieuw album Juice B Crypts aan te kondigen, klinkt alsof het stuitert. Het nummer van mathrockduo Battles stuitert (en struikelt soms) over repetitieve drums en riffs en de vocals van Sal Principato.

Bear’s Den – Blankets of Sorrow

Bear’s Den ging dit jaar terug naar hun roots, en dat resulteerde onder meer in het wondermooie, breekbare en krachtig emotionele “Blankets Of Sorrow”.

Beirut – Landslide

“Landslide” is dé ideale soundtrack om in een willekeurige trein te springen en door het raam het landschap aan je voorbij te laten gaan. Het nummer biedt je, zoals bijna alle nummers van Zach Condon en de zijnen, een gezellige sfeer om op weg te dromen.

Billy Talent – Forgiveness I + II

“Forgiveness I + II” is is toch wel een van de meest opmerkelijke singles van het jaar. De mannen van Billy Talent koppelen een snoeihard nummer waar vette screams en precies gitaarwerk centraal staan aan een zweverig geluid vol met zwoele saxofoons. Als resultaat kregen we deze bijna zeven minuten durende rit.

The Black Keys – Eagle Bird

The Black Keys bracht dit jaar met “Eagle Bird” een vettige bluesrockschijf uit die fans kon bekoren en heel wat luisteraars tot fan maakte. Vuile, groovy gitaren met af en toe wat soleerwerk; heel toepasselijk aangezien hun album Let’s Rock heet.

Black Mountain – Boogie Lover

Een overdosis aan fuzz en een songstructuur die geleidelijk, maar enorm zeker opbouwt en al even intens afbouwt; “Boogie Lover” is er eentje voor de liefhebbers van het zwaardere riffmateriaal. Het is trekken en sleuren aan de instrumenten geblazen, zonder dat Black Mountain hun riffbasis verloochent. Ideaal dus.

Bombay Bicycle Club – Eat, Sleep, Wake (Nothing But You)

De terugkeer van Bombay Bicycle Club was er een door de grote poort, met een single die je van bij de eerste luisterbeurt kan meezingen. ‘Nothing but you eat, sleep, wake’, het zit nu alweer in ons hoofd.

Bring Me The Horizon – MANTRA

Bring Me The Horizon stelde de fans van het eerste uur misschien wat teleur door hun drastische soundverandering het afgelopen jaar, maar met “MANTRA” wisten ze toch een evenwicht tussen oud en nieuw te vinden. Het nummer klinkt misschien wat commerciëler, maar over een gebrek aan stevige gitaarriffs kunnen we zeker niet spreken. De gulden middenweg.

The Budos Band – Old Engine Oil

The Budos Band gaat al een hele tijd mee, maar “Old Engine Oil” voelde allesbehalve oud of moeizaam sputterend aan. Het is een nummer vol leven en met een interessante gelaagdheid. Een instrumentale trip van jewelste!

(Lees verder op de volgende pagina!)

27 december 2019

About Author

Niels Bruwier Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief