Als donderslag bij heldere hemel en even elektrisch geladen als een bliksemschicht verscheen Fat Dog plotseling ten tonele. Het is een zin die we gebruikten om de review van het perfecte album WOOF. te openen. Inmiddels is de band twee jaar verder en is van dat plotselinge al lang geen sprake meer. Nee, Fat Dog is bekend in stad en land en heeft in de tussentijd meer dan genoeg bewezen dat die eerste voltreffer geen geluksschot was. Dat eist echter ook zijn tol. De voorbije jaren stonden grotendeels in het teken van optreden, reizen en opnieuw optreden, waardoor de grote loebas ondertussen behoorlijk moe is geworden. Toch vond het nog een restje energie en bracht het met Cancel Me (I’m Tired) een tweede langspeler uit, waarop het laat horen dat die vermoeidheid zeker niet op de muziek is overgeslagen.
Fat Dog klinkt namelijk nog altijd even energiek als op zijn eerste worp. De pompende elektronica, vreemde ritmes en uitbarstingen die WOOF. zo overdonderend maakten, zijn ook op Cancel Me (I’m Tired) weer volop aanwezig. Wel kiest de band ditmaal voor een meer gebalanceerde aanpak. De voet gaat nog geregeld vol op het gaspedaal, maar tussen het gasgeven door weet de groep ook op een zondagstempo voort te kabbelen. In tegenstelling tot op de baan is dat hier allesbehalve frustrerend, want Fat Dog weet die rustigere passages op zo’n natuurlijke manier te verwerken dat ze uitstekend samengaan met de complete gekte eromheen.
Dat rustigere karakter komt misschien wel het duidelijkst naar voren op “Heart of Darkness”. Geen elektronische mokerslag deze keer, maar een akoestische gitaar, dromerige synths en Joe Love die op zijn dode gemakje door het nummer heen zingt. Het tempo ligt laag, de sfeer is bijna loom te noemen en nergens verandert het in de energiebom die je van Fat Dog zou verwachten. Ook “Snakes” houdt zich opvallend gedeisd. Met opnieuw een akoestische basis en gefluit trekt de band zelfs even richting een soort westernsfeer. Komt die grote cowboyhoed die zanger Love zo graag opzet toch nog ergens van pas.
Dan de complete gekte die eromheen hangt, want wie nu vreest dat Fat Dog zijn tanden heeft laten trekken, kan gerust op beide oren slapen. Met “Smile and Wave” opent de plaat meteen met de nodige agressie en ook “Shit Love” schiet weer alle kanten op zoals we dat van de Britten gewend zijn. Dat laatste nummer kenden we natuurlijk al, het was een van de vele singles die aan de release van Cancel Me (I’m Tired) voorafgingen, maar op plaat komt het behoorlijk lekker voor de dag. Wat ook lekker is, is de totaal ontspoorde “Bad Dog”, waarop het tempo hoger ligt dan ooit tevoren en het bijna aanvoelt als een undergroundraveschijf. Uiteraard wel met de nodige portie Fat Dog-waanzin eroverheen gegoten om het toch weer onmiskenbaar Fat Dog te maken.
Ook bovengronds wordt er trouwens stevig gedanst. Zowel “Go Fuck Urself” als de titeltrack “Cancel Me (I’m Tired)” hebben namelijk iets opvallend discoachtigs, met dansbare synths en een groove die een stuk luchtiger aanvoelt dan de complete gekte van “Bad Dog”. We kunnen het inmiddels amper nog bijhouden hoeveel stijlen, genres en ideeën Fat Dog op deze plaat door elkaar gooit, maar wonder boven wonder blijft het geheel overeind. Dat komt opnieuw door het feit dat iedere zijsprong met het dna van de groep doordrenkt is. Het is experimenteren tot de max, zonder een complete stijlbreuk aan te gaan. Die komt er ook niet op “Aliens”, waarmee Fat Dog de plaat behoorlijk groots afsluit. Het nummer houdt zich aanvankelijk nog wat gedeisd, maar krijgt er gaandeweg steeds een laagje bij tot het uiteindelijk bijna uit zijn voegen barst. Experiment opnieuw geslaagd, net als eigenlijk de rest van het album.
We geven albums niet vaak vijf sterren. Laat staan dat we bands twee keer achter elkaar vijf sterren voorschotelen. Toch laat Fat Dog ons weinig andere keuze. Cancel Me (I’m Tired) doet genoeg anders om geen herhaling van WOOF. te worden, maar tegelijkertijd blijft alles wat die plaat zo goed maakte gewoon overeind. De gekte, de energie en de kunde zijn er nog steeds, alleen durft de band nu meer en slaagt ze er wonderwel in om al die nieuwe ideeën naast de vertrouwde chaos te laten bestaan. Het is dezelfde loebas als twee jaar terug, maar ineens met een pak meer kunstjes in huis. En ook die blijken hem uitstekend af te gaan.
Cancel Me (I’m Tired) ligt inmiddels in de rekken en gaat met een rap tempo over de toonbank. Wat ook rap over de toonbank gaat zijn de tickets voor de show in De Roma, die op 29 oktober plaatsvindt. Wie Fat Dog daar wil meemaken, wacht dus best niet al te lang met een kaartje halen.
Ontdek “Shit Love”, ons favoriete nummer van Cancel Me (I’m Tired), in onze Plaatje van de plaat-playlist op Spotify.
