Albums, Recensies

Palace – Life After (★★★★): Enorm krachtig statement

Palace - Life After

Dat het wereldwijde muzieklandschap een dikke Britse rand bezit, is al lang geen geheim meer. Bands als The Kooks, Kasabian, Muse en Coldplay zijn er maar enkelen die de wereld hebben veroverd. Maar de muzikale machine werkt onverstoorbaar door, want er staat al een nieuwe generatie klaar om de taak van veroveraar over te nemen. Denk maar aan Shame, Flohio, Mahalia en Sports Team, die even goed op weg zijn om die sterrenstatus te bereiken. Een band die in dit rijtje zou kunnen passen is Palace. Hun debuut So Long Forever werd overal goed onthaald en zo werden zij bij sommigen getipt als de volgende indie rock helden. Of ze die gewichtige verwachtingen konden waarmaken, was nog maar de vraag. Hun tweede plaat Life After is alvast een mooie opstap naar meer.

Onlangs speelde het drietal op de The Slope van Rock Werchter. Weliswaar geen memorabele passage en daar zal de setting wel voor iets tussen zitten, maar bij momenten toonde Palace waar zij groot mee zullen worden en dat is uitstekende indie rock maken, die het moet hebben van zijn mooie en uitermate sterke opbouw. De opener “Life After” past dan ook mooi in deze beschrijving. Het fijne gitaarspel en de intrigerende stem van Leo Wyndham klinkt misschien niet vernieuwend, maar het maakt van Palace wel de band die opvalt tussen al dat ander muzikaal geruis.

Wie Palace van nabij volgt, kreeg doorheen de maanden al een idee van hoe de plaat zou gaan klinken. Breekbaar, dynamisch, donker en een straffe opbouw werden vaak in de mond genomen toen we singles “Martyr”, “Running Wild” en “No Other” te horen kregen. ‘De band is gegroeid’ kregen we ook vaak te lezen en daar was hun eerste release “Heaven Up There” nog het toppunt van. ‘Als The War On Drugs ermee weg komt, dan wij ook’, moeten de heren van Palace gedacht hebben, want “Heaven Up There” duurt maar eventjes zeven minuten en bezit diezelfde grote sferen als de laatst genoemde band. Een gewaagde zet die uiteindelijk heel mooi uitpakt. Het nummer ademt maturiteit uit en is een song die groeit naar een donkere, maar epische trip. Een zin als ‘Is it heaven up there/Cause it’s hell down here’ zet ons misschien niet meteen aan tot nadenken, maar het klinkt allemaal enorm aanlokkelijk.

Life After werd geschreven in de naweeën van een relatiebreuk tussen zanger Leo Wyndham en zijn toenmalige vriendin. Het thema voor de thema plaat is dan ook sterk gekleurd door verlieservaringen in al zijn facetten. “Face In The Crowd” en “Younger” zijn bijvoorbeeld zo’n nummers die dit thema perfect belichamen. Dit doet het door te schommelen tussen een akoestische sound en een upbeat sound. Een sterke weerspiegeling van de stormachtige gevoelens die aan verlieservaringen gelinkt zijn. Life After klinkt treurig, jawel. Maar dat doen ze zonder dat het er te dik op ligt. Palace blijft ons boeien en die sombere gedachten sleuren we gewoon lekker mee.

Wie Palace al op de radar had staan van bij hun debuutplaat, zal merken dat er een duidelijke evolutie in hun sound is gekropen. Hun debuut Lost In The Night klinkt folky, ingetogen en bezit een rauwe klank die nood had aan polijstwerk. Bij Life After blijft Palace wel trouw aan zijn melancholische indie rock, maar het mag al eens wat grootser, voller en vooral krachtiger klinken. Nummer als “Berlin” en “Caught My Breath” zijn mooie weerspiegelingen van de positieve richting die Palace aan bewandelen is.

Palace zet met zijn tweede plaat de puntjes op de i en bewijst dat muziekland voortaan rekening zal moeten houden met de Londenaren. Life After is een echte luisterervaring, die met de tijd alleen maar beter lijkt te worden en dat is achteraf gezien misschien wel de grote sterkte van de plaat. Geen afgelekte, kant en klare nummers, maar een mature, volle en vooral herkenbare sound die ervoor zorgt dat Palace het heel serieus lijkt te menen met het idee om de wereld te veroveren. Hier en daar spotten we zelf een meezingmomentje en dat zal hun liveset alleen maar te goede komen. Een echte domper op onze vreugde vinden we niet meteen op Life After, maar we kunnen ons inbeelden dat de zwaarmoedigheid bij momenten iets te veel op de maag kan blijven liggen. U leest het, de toekomst ziet er voor Palace wel heel rooskleurig.

12 juli 2019

About Author

Jasper Laureyssens


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter