Albums, Recensies

Warhola – Young Loving (★★★): Eindelijk is het zover

Sinds de overwinning van Warhola tijdens Humo’s Rock Rally in 2014 is Oliver Symons niet meer weg te denken uit de Vlaamse muzieksector. Zowel op als naast het podium was hij meer dan aanwezig, met Bazart als het grote succesverhaal. Onder de noemer Warhola bleef het in tegenstelling tot Bazart, waarmee hij twee albums uitbracht, vrij tot zeer stil. Of het succes van die band er iets mee te maken had, is nog maar de vraag. Twee jaar na zijn overwinning kwam er een eerste ep, Aura; nadien bracht hij nog enkele singles uit. Wanneer het debuutalbum er zat aan te komen, bleef de grote vraag bij vele fans.

Eind maart was het eindelijk zover. Tegelijkertijd met de release van zijn vorige single “Sportkar” gaf hij de releasedatum, 10 mei 2019, van Young Loving prijs. Het album telt tien tracks waarvan oplettende fans er maar liefst al negen hebben kunnen horen tijdens een van zijn live shows. Een echte verassing is de plaat dus niet. De singles die Symons de afgelopen jaren teasde, verschenen op Spotify onder de noemer Young Loving. Het was dan ook nogal voorspelbaar dat deze ook op de plaat gingen verschijnen.

“Glow” krijgt de eer om de plaat te openen. “Girl”, “Sportkar” en “Jewels” mogen dan weer de plaat afsluiten. Het dansbare “Promise” en de meest recente single “Look At Me” ft. Tessa Dixson en Glints zweven er dan weer ergens tussen.  Die laatste is trouwens niet de enige samenwerking op de plaat. “Drive” bracht Symons het afgelopen jaar telkens met Tessa Dixson tijdens zijn live shows. Het was dan ook even schrikken op het moment dat we een andere vrouwelijke stem hoorden. Ayelle, een Britse zangeres met Zweedse en Iraanse roots, neemt tijdens studioversie de vocals op zich.

Het nadeel aan songs eerst live brengen is dat er natuurlijk hoge verwachtingen worden gecreeërd. “Limit” is een aanstekelijke song die begint als een simpele pianoballade, maar al snel uitmondt in een typische Warholasong vol autotune, synths en bassen. Ook “Drifting” valt met de deur in huis en gooit meteen zware bassen in de strijd. Toch missen we net dat tikkeltje extra van tijdens de live shows waardoor we op onze honger blijven zitten en onze dansbenen nog even in de kast laten.

De energieke en mysterieuze vibe die live hangt weet Symons met Young Loving niet naar onze huiskamer te brengen. In de plaats daarvan krijgen we een zwoele, laidback sfeer, waarvan “Aim High” misschien wel het beste voorbeeld is. Het nummer is uiterst zwoel en haalt de meest sensuele heupbewegingen in ons naar boven. Ook het nog onbekende “Same City” springt op diezelfde laidback vibe. Het is alvast duidelijk in welke mood Symons ons wil brengen met Young Loving.

Dat de temperatuur enkele graden stijgt door Young Loving op te zetten is voor ons alvast geen verwondering. Symons weet als geen ander het woord ‘zwoel’ om te zetten in muziek. Het experiment van Aura laat hij op zijn debuutplaat achter zich, wat zorgt dat hij overkomt als een iets bravere versie van zichzelfToch weet hij ons te overtuigen met zijn muziek, al vragen we ons vooral af waarom het wachten op de plaat zo lang heeft moeten duren.

10 mei 2019

About Author

Katrijn Vermoesen


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Newsletter