Live, Recensies

Nilüfer Yanya + Connie Constance @ Les Nuits Botanique: De beste show van het jaar?

© CPU – Maxim Meyer-Horn

Het is geen mopje, maar vijf jaar geleden kreeg de Britse artieste Nilüfer Yanya het aanbod om in een meidengroep van Louis Tomlinson van One Direction te stappen. Gelukkig ging ze niet op het aanbod in en focuste ze zich op het zoeken van haar eigen sound. Met succes, want de 22-jarige werd de afgelopen maanden overspoeld met lovende woorden uit de muziekwereld. Drie jaar na haar debuut-ep Small Crimes/Keep On Calling, bracht ze een dikke maand geleden haar debuutalbum Miss Universe uit. Daarmee overdonderde ze ons helemaal. In onze vijfsterrenrecensie schreven we de volgende woorden: “Als dit Yanya het platform niet bezorgt om de wereld te veroveren, weten we het eerlijk gezegd ook niet meer”. In haar uitverkochte show op Les Nuits zette ze dan ook op indrukwekkende wijze haar volgende stap.

© CPU – Maxim Meyer-Horn

We zagen Connie Constance al op Out The Frame in Gent en konden toen al stellen dat de opkomende zangeres zich allesbehalve moet verstoppen. Met haar splinternieuwe album English Rose op zak mocht ze drie kwartier in de fabuleuze expo van de Botanique staan. Ook deze keer kregen we een goede set, maar we waren in het algemeen wat minder onder de indruk in vergelijking met haar vorige show in ons land. De contradicties in haar set waren ook deze keer ijzersterk, maar kwamen soms door de sound wat hol over. Ook de ietwat korte en schreeuwigere bindteksten waren zo nu en dan wat bizar, al moeten we zeggen dat dat haar karakter geeft. Connie Constance zoekt diepgang met haar muziek, maar raakte niet zo diep als we van haar gewend zijn. Toch blijft ze nog altijd de moeite waard.

© CPU – Maxim Meyer-Horn

Het was gezellig druk in de Grand Salon de Concert, waar voor de gelegenheid ook wat rode zeteltjes en barkrukken gezet waren. Yanya kwam netjes op tijd de zaal binnen om aan haar eerste zaalshow met haar debuutalbum onder de arm te beginnen. Met haar gitaar netjes over haar schouder begon ze met “Monsters Under The Bed” aan haar optreden. En hoe! Met een strakke uitvoering greep ze in een mum van tijd de aandacht van alle aanwezigen. Verloren ging die het volgende uur niet meer.

Een eerste mokerslag van een highlight kregen we met “Thanks For Nothing”, dat nog altijd even veel begeesterd als bij de eerste keer en voor het eerste euforische moment bij het publiek zorgde. Ook het iets onbekendere “Golden Cage” hield ons gevangen in het universum van de kleine Britse met de grootse stem. Na het nummer hing er een prachtige stilte in de lucht, die het genot van alle fans weerspiegelde en ervoor zorgde dat je een naald zou kunnen horen vallen. Iets wat we tegenwoordig niet vaak meer meemaken op concerten, en dus een te koesteren moment werd.

© CPU – Maxim Meyer-Horn

“The Florist”, een nummer dat vanzelfsprekend op de setlist moest staan, gezien ze in de Botanique stond, fleurde iedereen op en zorgde ervoor dat het zonnetje in elk van ons naar boven kwam. Een luid applaus later mocht “The Unordained” ons inpakken. Terwijl het nummer nog rustig startte, kende het een fantastische opbouw die niet alleen straf uit de hoek kwam, maar ook voor kippenvel zorgde. Het plaatje klopte gewoon helemaal en liet ons voor de zoveelste keer wegdromen naar de mooiste oorden.

© CPU – Maxim Meyer-Horn

Zelden zien we zo’n beleefd, geïnteresseerd en luisterend publiek zoals we gisteren deden op Les Nuits. Goed ook, want zo kwamen de mooie melodieën helemaal naar de voorgrond, en konden we enorm genieten van nummers zoals “Safety Net”, die de nodige oplettendheid nodig hebben om te overtuigen. Gelukkig waren er ook nummers zoals “Baby Blu” en “In Your Head”, die door hun toegankelijke rocksound voor afwisseling zorgden en nog eens drive aan de set gaven. Op het einde mocht het ietwat intiemer op “Heavyweight Champion of the Year”, dat integer gebracht werd en met een staande ovatie beloond werd. Gaan zitten deed het publiek niet meer, bisnummer “Keep On Calling” kreeg iedereen van zijn zitje. Ongelofelijk.

© CPU – Maxim Meyer-Horn

Nilüfer Yanya staat nog maar aan het begin van haar carrière, maar hoe ze nu al op het podium staat, gaat niemand haar snel nadoen. Hier en daar was er misschien een lichte vocale uitschuiver, maar onthouden doen we voornamelijk de innemende manier waarop de Britse haar nummers brengt. Tijdens een werkelijk wonderbare show konden we in intieme kring kennismaken met haar debuutalbum Miss Universe, dat terecht al uitgeroepen wordt tot één van de beste albums van het jaar. Met open mond en enorm veel bewondering gingen we naar huis, want volgens ons waren we getuige van wellicht het beste concert van Les Nuits.

Nilüfer Yanya keert op vrijdag 18 augustus terug naar België om op Pukkelpop nog meer zielen te winnen. Een must see!

Fan van de foto’s? Nog meer beelden van de show zijn op onze Instagram te vinden. Volgen is de boodschap!

Setlist Connie Constance:

Stars
Yesterday
English Rose (The Jam cover)
Let Go
Lose My Mind
Bad Vibes
Give & Take
Bloody British Me
End Credits (Sober)
Fast Cars

Setlist Nilüfer Yanya:

Monsters Under the Bed
Thanks 4 Nothing
Hey (Pixies cover)
Golden Cage
Melt
The Florist
The Unordained
Safety Net
Baby Blu
Angels
In Your Head
Heavyweight Champion of the Year

Keep on Calling

30 april 2019

About Author

Maxim Meyer-Horn


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief