
© CPU – Irene Van Impe
De zesde festivaldag van Les Nuits Botanique was gisteren stijf uitverkocht en alle vingers wijzen naar één schuldig duo: Angine de Poitrine. Oorspronkelijk stond The Garden geboekt als headliner, maar dat trok afgelopen maand de stekker uit de Europese zomertour. Het is dus een zeker geluk bij een ongeluk dat hét duo van het moment nog een gaatje vrij had in de agenda en dat het bereid was om in te vallen. Na de aankondiging van Angine de Poitrine, duurde het dan ook niet lang vooraleer alle tickets de deur uit waren, want uiteraard wilde iedereen achteraf kunnen zeggen dat ze erbij waren geweest. De Canadese band is echter niet de enige act die gisteren de moeite waard was, want ook onder andere Model/Actriz, ZEP en DITZ zorgden voor een sensationele festivaldag.
Chloe Slater @ Fountain Stage

© CPU – Irene Van Impe
De start van de zomeravond werd gisteren in goede banen geleid door Chloe Slater. Afgelopen maand mocht ze als voorprogramma van Pommelien Thijs al eens proeven van de echt grote podia, al waren de setting en omkadering gisteren dan toch van een andere aard. De Britse had daar echter geen problemen mee en speelde met een zekere naturel de drie kwartier probleemloos vol. Aanvankelijk hadden we bedenkingen dat ze uit de toon zou vallen, maar dat bleek op het einde van de rit goed mee te vallen. De setlist werd opgevuld met een aantal toffe nieuwe nummers en het vrij nieuwe “Ugly” toonde potentieel om een alternatieve zomerhit te worden. Door ook regelmatig contact te zoeken met het publiek, scoorde ze ongetwijfeld een klein legioen aan nieuwe fans. Slater en band eindigden sterk met “24 Hours” en “Fig Tree”, die ons allebei op een positieve manier aan Wet Leg deden denken. Chloe Slater staat ondanks haar leeftijd en jonge loopbaan best stevig in haar schoenen en kan wel eens een mooie doorbraak versieren.
Forsissies @ Museum

© CPU – Irene Van Impe
Forsissies moest tegen niemand opboksen en mocht zonder concurrentie voor de eerste tonen in het museum zorgen. Het drietal uit Brussel heeft nog niet al te veel naam gemaakt en wij begrepen snel waarom. Het trio gaf net iets te veel de indruk een uit de hand gelopen studentenproject vanop de kunstschool te zijn. Weinig prikkelende nummers, een uitstraling die net iets te gemaakt aanvoelde en gewoon een gebrek aan een degelijke basis. Het liep dus niet van een leien dakje en ondanks dat de nummers weinig om het lijf hadden was er toch ook een zacht provocatief randje aan. Het Museum bleef er koeltjes onder en de aandachtspanne ging zo snel verloren. Misschien snappen we Forsissies als act (nog) niet, maar met een dergelijke eentonige show kon het zich niet in het collectief geheugen graveren.
Model/Actriz @ Fountain Stage

© CPU – Irene Van Impe
Bij geen enkele act liggen glamour en suspect momenteel zo dichtbij elkaar als bij Model/Actriz. De formatie uit het hippe Brooklyn (waar anders?) weet dat flair en extase voor een explosieve cocktail kunnen zorgen, en Les Nuits Botanique was volgelopen om deze on the rocks achter de kiezen te kappen. Cole Haden had zich speciaal voor deze Brusselse gelegenheid uitgedost en liet het niet na om na welgeteld drie nummers het podium te verlaten en een rondje door de tuin te wagen. Op die manier werd “Matador” niet alleen nog directer, maar ook bitsiger en intenser. De dancepunk van dit viertal bleef intrigeren en Haden bleef op constante rooftocht door het publiek, terwijl de rest van de band met schurende gitaren en hoekige drumpatronen voor een solide geraamte bleef zorgen. Het schuurde en het botste met de hoeken die we kregen, en tegelijk was het elegant en queer om boven de doorsnee band uit het genre uit te steken. Of om het met een Latijnse klassieker uit te drukken: Veni, vidi, vici!
Op zondag 13 september staat Model/Actriz op Leffingeleuren.
DITZ @ Orangerie

© CPU – Irene Van Impe
Geen Panic Shack op Les Nuits Botanique. Een vervelende blessure belemmert de band momenteel te touren en als last minute vervanger werd uiteindelijk DITZ opgetrommeld. Voor de Britten is Le Botanique welbekend terrein en voor een Nederlands festivalweekeinde kwamen ze graag nog Brussel op z’n kop zetten. Thriller “Taxi Man” zorgde in het begin zonder pardon voor een scherpte om u tegen te zeggen en dat was het fundament waarop DITZ onverbiddelijk voortbouwde.
Hoewel de band niet parallel met Angine de Poitrine speelde, merkte je wel dat er heel wat mensen stelselmatig al richting het hoofdpodium trokken om optimale zichtlijnen voor hun Instagram-filmpje te kunnen bemachtigen. Ook Cal Francis merkte het op, maar dat was net extra voeding voor de band om de ‘real deal’ (aka de mensen die wel nog bleven) nog meer van alles te geven. Het toppunt werd behaald met “britney” dat bleef bouwen en bouwen en finaal als een sloopkogel heen en weer pendelde. DITZ eindigde misschien ‘en petit comité’, maar was gewoon een van de meest consistente bands van deze editie. Dat Francis achteraf zelf snel van het podium stormde om een glimp van de ‘aliens’ op te vangen, was een vrij ludieke manier om met de slinkende massa om te gaan.
Op vrijdag 17 juli staat DITZ op Rock Herk.
Angine de Poitrine @ Fountain Stage

© CPU – Irene Van Impe
Het blijft absurd hoe snel het voor Angine de Poitrine is gegaan. In januari was het voor 99% van de mensen die er gisteren stonden een nobele onbekende, en nog geen half jaar later was het over koppen lopen om überhaupt een schim van dit vervormde duo te kunnen opvangen. Muzikaal is de mainstream vrij ver weg voor de Canadezen en toch spreekt hun succes vrijwel voor zich. Als ‘anti-beweging tegen AI’ doet het zijn ding, maar de band intrigeert gewoonweg enorm hard met haar volledig plaatje.
Ondertussen is de aanhang van Angine de Poitrine iets wat op een cult begint te lijken en het contrast met het publiek van dinsdag in Magasin 4 kon haast niet groter zijn. De liefhebbers van het eerste uur duelleerden gisteren met de mensen die wat later aansloten en van Angine de Poitrine hun hele identiteit maken. En dan waren er natuurlijk ook nog een paar mensen en kanalen die even een graantje willen meepikken van dat plotse succes. Zo gaat dat nu eenmaal bij ‘hypes’.

© CPU – Irene Van Impe
Het succes heeft ook Angine de Poitrine overvallen en toch zijn Khn en Klek door hun verhulde identiteit goed afgeschermd voor die ongeziene belangstelling. Het zorgt ervoor dat ze gewoon kunnen blijven investeren in hetgeen ze goed kunnen; ijzersterke muziek maken. Aan de Fountain Stage lieten ze de al vrij hoge temperaturen nog wat verder stijgen, want met hun opzwepende opbouw zorgden ze voor vrij straffe taferelen. Moshpits, crowdsurfers, driehoeken: aan sfeer was er gisteren geen gebrek.
Angine de Poitrine speelde daar gretig op in bracht ondanks een identieke setlist het geheel gevoelsmatig gretiger en energieker in vergelijking met hun show in Magasin 4. Met “Mata Zyklek” ging het tempo goed de hoogte in en met “Sarniezz” toonde de band zich bij elke noot stipt op maat. Na “Fabienk” kon het publiek nog niet genoeg hebben en de vertrouwde noten van “Sherpa” zorgden voor de verwachte apotheose. Les Nuits Botanique voelde nu al te klein voor de waanzin die Angine de Poitrine heet. Met die wetenschap in het achterhoofd was dit zo’n show waarvan iedereen binnen enkele jaren zal beweren dat ze erbij waren.
De show van Angine de Poitrine op zondag 25 oktober in Trix is hopeloos uitverkocht. Wie nog een microkans wil wagen om erbij te zijn, kan zich inschrijven in de wachtlijst.
ZEP @ Orangerie

© CPU – Irene Van Impe
Voor ZEP zou een virale KEXP-sessie ook als geroepen komen, want wat deze man uit het zogezegd kleinste dorpje van Nederland op een podium weet te brengen is vrijwel ongezien. Als innovatief multi-instrumentalist kan je hem onmogelijk in een hokje steken en die gekke achtbaan brengt hij live nog eens in kwadraat. Zijn show op Pukkelpop van afgelopen zomer is ons bijgebleven en de lat lag dus al op een zeker niveau, maar ZEP tilde die lat met opener “DON’T BREAK” al direct hoger.
Het was geen perfecte show, maar alles draaide ook om een zekere sfeer en flexibiliteit van het moment en daar speelde de Nederlander goed op in. De nummers van zijn mixtape NO ENEMIES wisselden goed af tussen drum-‘n-bass, punk en hiphop, en ZEP nam – gisteren onder goedkeurend oog van Stromae – de mensen moeiteloos mee in zijn universum. De basgitaar wisselde hij af met drumstokken terwijl hij ook nog eens zijn uiterste best deed om het publiek constant te laten daveren. Het virale “NOBODY” volgde richting het einde en was een van de laatste visitekaarten die hij op zak had. ZEP werkte zich met een hoge ethos in het zweet en blies met een verfrissende adem iedereen de donderdagnacht in.
Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!





