© Charles Gall
TV Priest kwam er op een moment dat alles met het label ‘postpunk’ direct hoog werd aangeschreven. We moeten er u vast niet aan herinneren hoe bands als Fontaines D.C. of Squid op dat moment alomtegenwoordig waren met songs die traditiegetrouw weigerden aan conformisme te doen. Geen geluid dat op dat moment beter paste dan het logge, brutale van TV Priest. Dystopische wereldbeelden vermengd met ratelende gitaren en een oerbrits aroma maakten van Uppers een héél goeie plaat, een jaar later werd dat met My Other People zelfs nog wat verder uitgediept. Sindsdien is er stilte, naar eigen zeggen om een stapje terug te nemen en uit de bandbubbel opnieuw in de wereld te staan. Uit die periode van bezinning is er nu wel nieuwe muziek ontstaan, die nota bene een totaal ander gelaat laat zien.
Weg is het donkere gedreun van vier jaar geleden, maken hun intrede: drum-‘n-bassbeats en computerbliepjes? Huh? Dit is geen mop, voor alle duidelijkheid. “The Mud Never Dries” is een totale ommezwaai van wat de band tot nu uitbracht en zal daarom danig aanpassen zijn voor fans van het eerste uur. Maar klinkt het slecht? Goh, eigenlijk helemaal niet. Eens je over de shock heen bent, valt het op dat diezelfde logge groove ook hier nog doorschemert, maar door wat meer tempo en kleur een heel andere dimensie heeft gekregen. Ook dat is non-comformistisch; een zot kwinkslagske om de band nieuw leven in te blazen. Frontman Charlie Drinkwater brult nog steeds door zijn microfoon dat de wereld naar de zak is, al klinkt het alweer iets doordachter en wijzer dan op die andere twee platen. Een catchy indiehitje is “The Mud Never Dries” nu ook weer niet, maar het is op z’n minst een evolutie die het volgen waard is.
Nog geen nieuws over een derde album, maar we vermoeden dat dat wel het logische gevolg van deze single zal zijn.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
