© CPU – Ann Carpentier
Wie droomt, pakt zijn koffers voor een reis waarvan niemand weet waar ze eindigt. De Kortrijkzaan Piet Goddaer is al zo’n dertig jaar onderweg als Ozark Henry. Zijn debuut I’m Seeking Something That Has Already Found Me uit 1996 viel zelfs in de smaak bij David Bowie. Voor ons begon het met “Ocean (I’m Slipping Away From Me)” van tweede plaat This Last Warm Solitude (1998): één keer gehoord en we stonden al in de cd-winkel. Ja, zo ging dat toen nog. Goddaer schrijft, componeert en produceert zijn platen doorgaans zelf. Die eigenzinnigheid horen we in een stem en een klank die in de Belpop hun gelijke niet kennen. Daarnaast is hij een creatieve duizendpoot. Hij schreef filmmuziek, maakte een plaat met het Nationaal Orkest van België en richtte een eigen studio voor 3D-geluid op. Sinds 2015 is hij ook VN-goodwillambassadeur tegen mensenhandel. Acht jaar na Us verscheen vorig jaar zijn tiende studioalbum August Parker.
Nu is hij terug met de nieuwe single “Dreamer”, waarin het woord ‘dromer’ gewicht krijgt. Goddaer legt zelf uit dat de dromer hier drie gedaanten aanneemt: de visionair, de idealist en de jongeren die als kind zonder papieren in de VS belandden, voor wie de DREAM Act een uitweg moest bieden. Politiek wordt het nooit expliciet, maar de onrust sluipt tot in de vorm. Een stem als uit een cockpit roept de hoogte af, eerst veertienhonderd voet en dan tweeduizend, waarna stuwende drums invallen. Dezelfde stem nummert de regels van de strofen als artikels uit een wettekst. Telkens antwoordt Goddaer met wat hij niet wil zijn: degene die de ander laat wachten of aan het huilen brengt, terwijl die ander maar één ding wil, namelijk een grens over. Na een ‘anderzijds’ uit de cockpit barst het refrein open. Zwellende synths en snijdende elektronische accenten maken de productie plots groot en ruimtelijk. Goddaer zingt er vastberaden overheen. Samen met een achtergrondzangeres belooft hij onderdak in zijn eigen hart. In de brug valt alles stil tot één vraag: ‘wat brengt je terug naar huis?’ Het is het moment waarop wij onbewust de adem inhouden. Een landing horen we niet. De koffers zijn gepakt, de bestemming is onzeker. Toch blijft de dromer onderweg. Met “Dreamer” houdt de activist in Goddaer de vinger aan de pols, terwijl de muzikant ons laat wegdrijven zoals alleen Ozark Henry dat kan.
Wie de Kortrijkzaan aan het werk wil zien, kan hiervoor vanaf eind januari 2027 terecht bij diverse culturele centra. Een blik op zijn agenda loont zeker de moeite.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
