© CPU – Jan Van Hecke
De exacte reden is ons tot op vandaag nog altijd niet helemaal duidelijk, maar Mumford & Sons is tegenwoordig populairder dan ooit tevoren. Marcus Mumford en zijn banjoliefhebbende vrienden maken nochtans lang niet meer de muziek van uit de begindagen, maar zijn sinds enige tijd meer en meer richting een commercieel toegankelijkere windrichting beginnen neigen. Sinds RUSHMERE hebben ze zo ook een nieuw publiek bereikt, dat ook artiesten als Gracie Abrams, Noah Kahan en Hozier in de bovenste schuif heeft liggen. En dat moet je de Britten klaarblijkelijk geen twee keer zeggen: voor “Rubber Band Man” doken ze met laatstgenoemde de koffer in, “Prizefighter” kreeg dan weer een handje hulp van Bon Iver. Die laatste werd dan maar meteen gebombardeerd tot titeltrack van een album waar ook Gigi Perez, Chris Stapleton én Gracie Abrams aan hebben meegewerkt. Je weet dus al welke richting we stilaan uitgaan.
Zéker als de nieuwe single de naam “The Banjo Song” draagt: de review schrijft zich bijna zelf, zou je denken. Het valt echter allemaal beter mee dan verwacht, want zo’n prominente rol neemt het instrument niet per se in. Het is te zeggen, Mumford & Sons slaat je er niet nadrukkelijker dan anders mee dood. De Britten kabbelen gezellig, ietwat melancholisch en licht dramatisch in een liefdeslied, dat gedragen wordt door de ‘Hey’ die het refrein kleurt. Heel erg veel gebeurt er met andere woorden niet, al breekt “The Banjo Song” geleidelijk aan wel iets leuker open. Zeker vanaf de bridge, als de piano er ook bij komt, zit het allemaal wat diepgaander in elkaar en zorgen ook de subtiele blazers en achtergrondstemmen voor een typisch Mumford & Sons-effect. Want dat blijft “The Banjo Song” – hoe kon het ook anders? – toch nog altijd. Typisch Mumford & Sons.
Prizefighter verschijnt op 13 februari. Mumford & Sons is op donderdag 2 juli headliner op Rock Werchter.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
