InstagramLiveRecensies

DEADLETTER @ Trix (Club): Maar dan met een saxofoon

© CPU – Peter Verstraeten

Met zes zijn ze bij het Britse DEADLETTER. Van die zes vielen er gisterenavond in Trix twee charismatische frontmannen te onderscheiden: de een met zijn stem en de andere met zijn saxofoon als gereedschap. DEADLETTER kleedt sinds zijn geboorte zijn donkere postpunk aan met een vederlicht jasje. Sinds 2020 gooien de Britten met singles die zowel scheuren als stuiteren. Zo kwam onder andere “Binge” als een bescheiden hitje uit de bus. Het was echter wachten tot vorige maand voor ze debuteerden met een volledige langspeler. Hysterical Strength is een erg goed startschot gebleken, want naast hun sterke livereputatie hebben de heren daarmee bewezen dat ze ook op een plaat twaalf erg goede nummers kunnen zetten. Ze zijn er ook duidelijk trots op: geen enkel nummer van hun debuutalbum werd tijdens hun show overgeslagen. En naar goede gewoonte legde de uitvinding van een zekere Adolphe Sax telkens weer de fundering.

© CPU – Peter Verstraeten

De band Lice had de reis van Bristol naar Antwerpen gemaakt om een uitgedund publiek – de club van Trix was duidelijk niet uitverkocht – proberen op te warmen. Na afloop hoopten we vooral dat we niet te veel gehoorschade hadden opgelopen voor de hoofdact. Je kan scheuren, maar je kan ook kapotscheuren en het was vooral dat laatste dat Lice had besloten te doen. ‘The Dude’ uit The Big Lebowski bleek niet de beste gitarist en de frontman hield zich naast het vocale gedeelte vooral bezig met poses aannemen waar de fotografen hun zin mee konden doen (met resultaat, dat moeten we wel toegeven). Tegen het einde van de set vielen er hier en daar toch een aantal goede nummers te onderscheiden, maar die waren vaker een uitzondering. Zanger Alastair Shuttleworth was een bom van energie en schudde ons allemaal wakker voor wat komen zou, dat dan weer wel.

En wat komen zou, bleek een erg sterk concert. Want ondanks een zeer jong debuutalbum had de band al een fanbase achter zich die tekst na tekst wist mee te brullen. Bij de stuiterende groep vooraan sloten naarmate het concert vorderde meer en meer leden aan en de hoofdoorzaak daarvan is de saxofoon. Het instrument gaf aan de sterke punksongs een ska-aspect dat alles erg dansbaar maakte. Gooi daar nog de stem van Zac Lawrence bovenop die zijn woorden kruidt met zijn frappant accent, en je hebt een garantie op een leuke show.

© CPU – Peter Verstraeten

“Credit To Treason” mocht net als op Hysterical Strength het startschot geven. De energie ging tijdens het nummer in crescendo omhoog en de vettige gitaren gaven meteen kracht aan het concert. De saxofoon kreeg dus meteen ook een hoofdrol en dat bleek die uiteindelijk altijd te krijgen. Na enige tijd voelde dat wel wat achterhaald aan en soms leek het alsof de band er gewoon een melodie over gooide omdat ze zich wilde houden aan haar eigen filosofie. Gelukkig was dat gevoel snel weg wanneer onder andere “More Heat!” aan de beurt was. Daarvoor had het funky “Snitching Hour” iedereen al doen dansen. De sfeer zat er meteen goed in.

Op het einde van de avond had Zac Lawrence zich twee keer dwars gelegd op de handen van het publiek. De frontman had er duidelijk zin in en de synergie met zijn fans werkte wederkerig. Hier en daar werd een moshpit geopend en ook een sitdown konden we van het lijstje schrappen (al duurde die toch wel erg lang). Lawrence zorgde nadien zelf voor verkoeling door met zijn water in het rond te gooien, zodat het publiek opnieuw kon beginnen stuiteren op nummers als “Relieved” en “Mere Mortal”. Hit “Binge” zorgde dan voor een ware volksdans en de koebel van de drummer mocht er bijna aan geloven. Het leek ons een perfecte afsluiter van een overtuigende show, maar met “It Flies” had de band nog een spijkerbom op zak.

© CPU – Peter Verstraeten

Toffe band, DEADLETTER. Zac Lawrence en de zijnen deden het volk dansen, springen en juichen. De groep zette haar livereputatie zo nog wat meer kracht bij. Groove na groove werd aan elkaar geregen zonder enige pauze, waardoor het tempo en het kwik nooit de kans kreeg om te zakken. Het is kort door de bocht erg goede postpunk, maar dan met een saxofoon. Een recept dat werkt.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

Credit To Treason
The Snitching Hour
Mother
Bygones
Degenerate Inanimate
More Heat!
Hysterical Strength
A Haunting
Madge’s Declaration
Hero
Practise Whilst You Preach
Auntie Christ
Relieved
Mere Mortal
Deus Ex Machina
Binge
It Flies

Related posts
LiveRecensies

DEADLETTER @ Ancienne Belgique (AB Box): Vonken zonder vuur

DEADLETTER is een graag geziene gast in ons land. De Britse band stond sinds 2022 al minstens één keer per jaar in…
LiveRecensies

Kaiser Fest 2026: Er is eentje jarig, hoera, hoera!

Hieperdepiep hoera, Captain Kaiser bestaat tien jaar! En hoe kan je nou zo’n mijlpaal beter vieren dan je eigen festival weer terug…
InstagramLiveRecensies

Fit For A King @ Trix: Zachter is harder

Hoewel meestal iets naast de schijnwerpers, staat Fit For A King al zo’n vijftien jaar aan het voorfront van de rauwe metalcore….

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *