© Alfonso “JP” Gomez
Af en toe duikt er een geweldige nieuwe soulband op uit de Verenigde Staten en zo verscheen Thee Sinseers enkele jaren geleden voor het eerst op onze radar. Het tienkoppig collectief onder leiding van Joey Quiñones wist ons te charmeren met soulvolle songs en een uitstekend stemgeluid en dat konden fans vorig jaar al voor het eerst zien in Het Depot in Leuven. Met een tweede album onder de hand dat vorige week verscheen, was het nu de beurt aan de Club van Trix die op een zondagavond werd ondergedompeld in een bad vol liefde.
Voor Thee Sinseers zijn ding mocht doen, kregen we eerst Eric McEntee te horen. De singer-songwriter uit Californië kwam helemaal alleen het podium op en bracht vooral country muziek met invloeden van bekende songwriters als Bob Dylan en Townes van Zandt. Die laatste nam hij nogal letterlijk door er ook een cover van te spelen, maar in zijn geheel was McEntee vooral een magere opener voor wat zou volgen. Zijn stem leek niet altijd even zuiver en ook de songs waren weinig memorabel om echt te herinneren. Desalniettemin maakte hij wel een sympathieke indruk.
Dan zag het podium van Thee Sinseers er toch meteen anders uit, want met zijn tienen stond dat namelijk heel goed gevuld. Vooral de blazers gaven iedere song extra panache, maar het was in het begin vooral Joey Quiñones die met de aandacht ging lopen. Hij zorgde al in het begin van de set dat iedereen in de zaal goed opgewarmd was. De handen moesten naar boven en even uit elkaar geschud worden en zo was snel duidelijk dat hier wel wat interactie tussen band en publiek zou plaatsvinden.
Het tempo bleef gedurende de hele set erg laag en dat was bij momenten toch jammer te vinden, zeker als je met zoveel muzikanten op een podium staat. Iedere song had iets smooth en liefdevol, maar een echt extra lichtmomentje of een powermove bleef altijd wel uit. Je zou denken dat een liveperfomance daar net het moment voor zou zijn, maar niets bleek in het begin minder waar. Dat er ook heel veel songs van de, iets gemoedelijkere, nieuwe plaat passeerden, maakte dat het publiek de opwarming van daarnet al wat was verloren.
Dat veranderde eens “There Must Be Something” werd ingezet. Quiñones vroeg het publiek om dichter te komen omdat hij ze wilde aanraken en ook voelen en niet veel later nam hij dat ook erg serieus. Er volgden namelijk wat solo’s en vooral de blazersolo gaf wat extra dynamiek aan de set. De blazersectie ging op een bepaald namelijk het publiek in om daar even een wandelingetje te doen. Al een geluk dat de zaal niet super gevuld was waardoor ze voldoende plek hadden om dat voor elkaar te krijgen. Het mocht wel wezen, dit was het hoogtepunt van de set doordat er nu eindelijk een beetje energie in het collectief leek te komen.
Dat we daarna met “What Can I Do?” en “It’s Such A Shame” twee rustige nummers kregen gebracht door The Altons (de backingband die live ook bij Thee Sinseers speelt), deed het energiepijl weer dalen. Quiñones deed dan een poging door het publiek op te roepen liefde te verspreiden en zelfs enkele eenzame fans probeerde aan een lief te helpen bij “Sinseerly Yours”, maar het mocht niet baten. Het voelde net allemaal wat te glad en te geforceerd en op een zondagavond heb je net iets meer energie en passie nodig om echt overtuigd te worden. Toch konden we de band nergens betrappen op fouten of minder spel, maar die ene magische klik was er gewoon nooit.
Het viel nog eens op als de band afsloot, want er viel gewoon een grote stilte zonder echt animo voor nog een bisronde. Jammer, maar Thee Sinseers hadden meer dan een uur lang wel liefde proberen verspreiden en daar waren ze wel meer dan in geslaagd. Quiñones pakte bij momenten uit met zijn straf stemgeluid, al had hij net iets minder mogen preken en meer mogen spelen. Met de vele blazers en de leuke achtergrondvocals werden we wel genoeg op onze wenken bediend, maar aan spanning ontbrak het toch net iets te vaak.
Setlist:
Love Special Delivery
What’s His Name
Seems Like
Let’s Fall In Love (Again)
How Lonely Is Lonely
Oh Love
There Must Be Something
Love Me Like You Used To
What Can I Do?
It’s Such A Shame
Keep on Calling
Sinseerly Yours
Like I Can Give
Did Ya Know?
