AlbumsFeatured albumsRecensies

YUNGBLUD – YUNGBLUD (★★½): Weinig peper in de soep

Twee woorden: Brit en energiek. Wie dit jaar op zaterdag rond etenstijd op de wei van Rock Werchter stond, kon deze twee woorden tot leven zien komen in de vorm van YUNGBLUD. Vergezeld door gitarist Adam Warrington en drummer Ben Sharp, hopt Dominic Harrison al enkele jaren van zaal naar zaal in ons land en neemt hij daar zo nu en dan ook nog een hoofdpodium bij op onze festivals. Dat de artiest het goed doet bij het Belgische publiek, bewijzen de talrijke uitverkochte shows, fans die uren voor aanvang van een concert staan aan te schuiven én natuurlijk een tafelbezoek bij Vlaanderens populaire talkshow De Cooke & Verhulst Show.

Op YUNGBLUDs twee vorige platen 21th Century Liability en weird! konden we reeds horen dat hij zijn muziek vaak gebruikt als spreekbuis voor zijn fans. Door het aanhalen van problemen waar jongeren vaak mee worstelen, probeert hij taboes te doorbreken en zorgt hij voor erkenning bij generatiegenoten. Dat, gepaard met een tikkeltje gekkernij, zorgt ervoor dat Harrison een artiest is die we kussend met zijn gitarist, gewaad in kleedjes en bloedend tot op de knieën (al is dat laatste weliswaar in scène gezet) over het podium zien springen. Ook op zijn derde, zelfgetitelde plaat YUNGBLUD, die we vanaf vandaag kunnen beluisteren, ontbreken die ingrediënten niet. Al hadden we toch een hoger rock-‘n-rollgehalte verwacht.

Het eerste nummer dat we op de gloednieuwe langspeler te horen krijgen, is er eentje dat al een tijdje op de setlist pronkt. “The Funeral” werd afgelopen zomer grijsgedraaid op elke radiozender, wat resulteerde in een Werchterse weide die het van voor naar achter kon meezingen. Terecht, want met een aanstekelijke beat, een strakke gitaarlijn en een tekst die na enkele luisterbeurten blijft hangen, is dit een blijvertje. Wanneer op het album de eerste tonen van “Tissues” worden ingezet, dachten we even dat we de repeatknop per ongeluk hadden ingedrukt. Het lied begint immers op dezelfde manier als “The Funeral”, al klinkt het geheel wel iets zachter en de tekst wat meer platonisch. De typische akkoorden die we vaak horen bij YUNGBLUD zijn ook deze keer aanwezig. Ondanks dat YUNGBLUD vaak moeilijke thema’s aankaart in zijn nummers, kan het ook al een keer gewoon over liefde gaan. Géén romantisch liefdeslied met een happy ending, wel een nummer over verlangen en onbeantwoorde gevoelens.

Dat YUNGBLUD niet vies is van samenwerkingen met andere artiesten, hebben we reeds gemerkt. Namen zoals Halsey, Dan Reynolds en Travis Barker zijn slechts enkelen in dat lijstje. Ook Demi Lovato mocht dat lijstje onlangs vervoegen met “FREAK”, een pittig nummer dat jammer genoeg niet op YUNGBLUD staat. Wie wel een plaatsje op het album heeft bemachtigd, is WILLOW. “Memories” is een degelijk popnummer, maar wederom missen we wat originaliteit. YUNGBLUD en WILLOW staat garant voor een heleboel energie, maar bij deze moeten we net wat dieper in de kan duiken om te zien waar die energie nu juist zit. Wanneer we dan zeggen dat dit lied een van de betere tracks op het album is, blijkt dat dus geen goede voorbode voor wat nog volgt.

Bij “CRUEL KIDS” begint de twijfel toe te slaan. Op het eerste gehoor lijkt het een standaard tussendoortje, maar naar het refrein toe weten we niet goed wat het nummer voorstelt. Het springt wat van her naar der en heeft niet veel weg van een goede single. Wat we wél moeten toegeven, is dat wanneer je de tekst en de melodie op een beat van Dimitri Vegas & Like Mike zou zetten, het nummer wel degelijk zou kunnen uitdraaien tot een zomerhit. Echter weten we niet of dat al dan niet een compliment is. Wanneer we het dan toch over tussendoortjes hebben, voegen we “Mad” en “Don’t Feel Like Feeling Sad Today” ook maar meteen aan dat lijstje toe. Weinig originaliteit en wellicht twee liedjes die snel van de setlist zullen verdwijnen.

“I Cry” mag je dan gerust letterlijk nemen want het overmatig gebruik van autotune in dit nummer doet ook ons een beetje huilen. We hebben het gevoel dat YUNGBLUD op deze plaat afwijkt van zijn gebruikelijk genre en andere horizonten verkent. “I Cry” is daar met een knipoog naar hiphop een voorbeeld van. De boodschap van het lied is mooi, het is oké om te huilen, maar dat maakt niet meteen een mooi nummer. Gelukkig kunnen we na deze song onze tranen iets meer verantwoorden. “SWEET HEROINE” wordt, net zoals “Die For A Night”, op een rustige manier ingezet en zorgt voor een rustpunt tussen alle gitaren. Een emotionele song die, vergezeld door een zachte beat en enkele pianoakkoorden aantoont dat het niet altijd energiek en levendig moet zijn.

Als het dan toch energiek en levendig moet zijn, kunnen we het hebben over “Sex Not Violence”. Hoewel het nummer niet helemaal openbreekt, bouwt het toch op een veelbelovende manier op. We krijgen een origineel nummer te horen, waarbij we reeds kippenvel krijgen als we ons nog maar inbeelden hoe het live onthaald en meegezongen zal worden. Op het einde krijgen we eindelijk een veelbelovende gitaarsolo, en schreeuwt YUNGBLUD de pannen van het dak. Tot slot krijgen we nog een verdienstelijke poging om het album toch op een noemenswaardige manier af te sluiten. “The Boy In The Black Dress” is een lied waarin YUNGBLUD zich nog een laatste keer openstelt en nog eens benadrukt dat het oké is om te zijn wie je bent.

Over het algemeen voelt het album wat chaotisch aan. Er zijn weinig nummers waarbij we niet het gevoel krijgen dat we ze nog niet hoorden in YUNGBLUDs discografie, laat staan dat ze eruit springen. Dominic Harrison heeft een aanstekelijke energie, wat weinigen hem nadoen, al hadden we graag wat meer van die energie in het album horen terugkomen.

Op 7 november staat YUNGBLUD in een uitverkochte Kavka Zappa in Antwerpen.

Facebook / Instagram / Twitter / SoundCloud / Website

Ontdek nog meer nieuwe muziek op onze Spotify.

Related posts
LiveRecensies

YUNGBLUD @ Kavka Zappa: Cadeautje voor de trouwe fans

YUNGBLUD behoort tot de meest besproken en spraakmakende artiesten van het moment. Vorig weekend haalde hij de media nog toen hij op…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Avril Lavigne & YUNGBLUD - “I’m A Mess”

Poppunk. Je bent ervoor of ertegen, maar je kan er niet omheen dat het genre vandaag de dag terug gigantisch populair is….
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single WILLOW - “curious/furious” (feat. Travis Barker)

Velen kennen WILLOW als ‘dochter van’ natuurlijk, maar de 21-jarige zangeres begon haar fameuze carrière als actrice naast haar vader. In 2010…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.