AlbumsFeatured albumsRecensies

Two Door Cinema Club – Keep On Smiling (★★★½): De reis is beter dan de bestemming

Even beginnen met een waarheid die ons doet beseffen dat we ouder worden: Two Door Cinema Club werd vijftien jaar geleden opgericht. Het lijkt slechts enkele zomers geleden dat de Noord-Ieren hun catchy riffs voor het eerst meebrachten naar Ancienne Belgique en met Tourist History de soundtrack van de zomer mee vormgaven. In werkelijkheid is dit al geleden van 2010. In de loop der jaren konden Alex Trimble en company een fijne livereputatie opbouwen en die verzilveren tijdens meerdere passages op Belgische festivalweides. De indierockers staan ondertussen garant voor het creëren van een gelukkig publiek, want het is moeilijk je niet over te geven aan de ambiance die wordt uitgestraald dankzij hun kenmerkende hoge gitaartonen en doortrappende tempo.

Ongeveer iedere drie jaar komt de band met nieuw materiaal in albumvorm naar buiten, dus het zat er ergens aan te komen dat album nummer vijf dit jaar zou gaan verschijnen. De pandemie had daar een stokje voor kunnen steken, maar daar gaven ze gelukkig niet aan toe. Hun laatste langspeler False Alarm uit 2019 was een plaat waarop verrassend wat elektronica aanwezig was, die ons enerzijds kon smaken, maar aan de andere kant toch wat minder vertrouwd klonk. Met de eerste singles die in de aanloop naar deze Keep On Smiling ten berde werden gebracht, werd alvast een mooi voorsmaakje gegeven van hoe hun gekende sound met die meer elektronische tonen perfect kunnen worden gecombineerd.

Met de instrumentale openingstrack “Messenger AD” waan je je als luisteraar meteen in de ruimte en moet je volgens de band het hele album als een stratosferische en caleidoscopische reis voorstellen. Het doet ons ergens denken aan de Tron: Legacy-soundtrack die Daft Punk maakte in 2010. Niet meteen wat we hadden verwacht te horen van het drietal, maar we kunnen je als luisteraar enkel aanraden deze opener met hoofdtelefoon en gesloten ogen te beluisteren. De jaren 80-synths die erin te horen zijn, kennen een vlotte overgang naar “Blue Light”, al is dat het enige element dat lijkt terug te keren. Het tempo ligt (gelukkig) meteen op het juiste niveau om te mogen voldoen aan de Two Door Cinema Club-standaard. Het is jammer dat dit nummer net na de zomervakantie verschijnt, want het zou zeker niet misstaan hebben op de setlist van de festivalshows die de band de voorbije maanden speelde.

Met “Everybody’s Cool” krijgen we een leuke mix tussen indiepop, elektrofunk en disco te horen, waarbij gitarist Sam Halliday dankzij enkele knappe, hoge gitaartonen een mooie lijm vormt tussen de verschillende genres. Met een tekst als ‘Taking in the view/Everybody’s cool’ krijgen we wel niet de meest geavanceerde lyrics voorgeschoteld, maar het ritme waarop ze wordt gezongen is zeer catchy en dat maakt veel goed. Waar we minder warm van worden, is het toch wat té robotachtige “Little Piggy”. Het verloopt allemaal wat trager op dit nummer, waarbij Trimble wisselt tussen stemvervormers en een sound die Bee Gees-gehaltes aanneemt, om uiteindelijk te eindigen bij wat het geluid van een ruimteoorlog zou kunnen voorstellen. Is het opus wat te kunstig voor dit album of heeft het gewoon een wel heel slechte plaats gekregen, zo pal tussen knaller “Lucky” en dansvloernummer “Millionaire”? Op deze laatste speelt de band met het tempo en voegt ze korte tussenpauzes toe, waarbij Public Service Broadcasting-gewijs oude tekstopnames onder werden gemonteerd. Op papier lijkt dat niet altijd een goed idee, maar de strakheid waarmee dit nummer in elkaar werd gestopt is bewonderenswaardig.

Door de zachte synths waar “High” mee begint en alsook Trimbles stemgebruik, dat heel even iets weg heeft van Damon Albarn, maakt TDCC meteen duidelijk dat het ook een zachte en zelfs breekbare kant heeft. In het verleden deed de band dat ook al met nummers als “The World Is Watching” met Valentina Pappalardo of “Invincible”, maar dit keer klinkt het alsof de tristesse van een hoger niveau is neergedaald. Knap, effenaf. Na deze vier minuten durende tussenlanding stijgt het schip weer op richting de volgende halte met “Wonderful Life”. Deze single werd reeds in juni gelost en was deze zomer niet uit onze hoofden te krijgen. Het doortrappende tempo, de catchy gitaarriffs en de herkenbare sound als was het nog steeds 2010, maken hiervan het nummer dat nog lang in je hoofd zal blijven zitten. Het heeft alles en meer en het is dan ook jammer dat we het deze zomer niet op een Belgische festivalweide konden aanschouwen.

Het hoogtepunt van het album staat daarmee op plaats acht van twaalf, waarbij je als luisteraar hoopt dat er toch nog iets in de buurt van dat niveau zal komen. Helaas. “Feeling Strange” voelt zoals de titel het zelf al zegt vreemd aan en bij “Won’t Do Nothing” en afsluiter “Disappearer” krijgen we gewoon nog meer voorgeschoteld van wat “Little Piggy” ons eerder al liet horen. Het zorgt er wel voor dat ons idee bevestigd wordt: dit album is een halve ruimtereis, maar waarbij de reis leuker was dan de bestemming.

Op deze Keep On Smiling maakt Two Door Cinema Club duidelijk dat ze het experimenteren nog niet verleerd zijn. Dat is ergens goed, want ze hebben de werkende elementen uit hun vorige legislatuur meegenomen en verwerkt tot échte kneiters, zoals “Everybody’s Cool”, “Millionaire” en “Wonderful Life”. Echter daar tegenover staat ook dat ze alweer op zoek zijn naar nieuwe elementen, wat niet altijd even goed een plaats kan vinden tussen de gekende sound en de geslaagde nieuwkomers. Tekstueel is de plaat zeker geen hoogvlieger, maar ze brengt simpelweg de positief getinte strofes die je verwacht van een vrolijke band als TDCC met lyrics als ‘Take back your wonderful life/The more the life to love much better’. Onderweg heeft de band ons op deze vijfde langspeler wel getoond dat ze nog steeds heersers van de optimistische indiepop kunnen zijn én dat ook een zachtere kant hen niet misstaat. Maar die stemvervormer, die laten ze misschien beter thuis.

Two Door Cinema Club komt hun nieuwe plaat voorstellen tijdens een korte Europese tour, die naar goede gewoonte halthoudt in Ancienne Belgique. Op vrijdag 30 september plannen ze daar een feestje te bouwen. Tickets vind je hier.

Facebook Instagram / Twitter / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

28 posts

About author
't Is wel fijn muziek te delen. Bij deze.
Articles
Related posts
AlbumsRecensies

Motel Radio - The Garden (★★½): Braaf baken van positiviteit

De Amerikaanse indierockgroep Motel Radio is al sinds 2014 actief, maar waarschijnlijk zal de naam bij niet veel mensen een belletje doen…
InstagramLiveRecensies

Tash Sultana @ OLT Rivierenhof: High worden zonder drugs

Gisteravond nam Tash Sultana ons mee op een psychedelische rondtrip door hun universum. Het was vertrouwd, maar toch verrassend. Het genderfluïde, multi-instrumentale…
Nieuwe singlesOude Bekenden

Nieuwe single Julien Chang - "Time and Place"

Twee jaar geleden verscheen vanuit het niets plots de negentienjarige Julien Chang met zijn prachtige debuutalbum Jules. De muziekpers verbaasde zich collectief…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.