InstagramLiveRecensies

IDLES @ Ancienne Belgique (AB): Zweterig verjaardagsfeestje

© Kaat Hellinckx

Het heeft lang geduurd, maar eindelijk stond IDLES nog eens in een Belgische zaal. De band had met CRAWLER en Ultra Mono twee gloednieuwe platen onder de arm die ze nog niet in een Belgische zaal konden spelen. Begin deze zomer konden we ze wel al aan het werk zien op de Main Stage van Rock Werchter, maar een kolkende en lang op voorhand uitverkochte AB is toch nog wat anders. Zeker als je weet dat de band hier een uur en drie kwartier aan materiaal kan afvuren op het publiek. We waren dan ook benieuwd hoe die grote lading nieuwe songs zich zou vertalen op het podium. Het antwoord is dat een show van IDLES nog steeds even intens en hard is als vroeger en misschien zelfs nog intenser geworden is.

Openen mocht het trio van Grandmas House. De vriendelijke naam weerspiegelt zich allesbehalve in de muziek van de band, want het is een trio dat punk brengt met een grote letter p. Furieuze vocals zwaaien de plak waarna vettige gitaren en stevige riffs ons verwelkomen. Zo is “Golden” een punktrack die lijkt alsof het de vocals van Patti Smith bevat, maar wel de sound van Black Flag weerspiegelt. Grandmas House is kortom geen band om met fluwelen handschoenen aan te pakken en als de zangeres ons dan nog eens vertelde dat ze in België werd geboren en opgroeide, volgde er sympathie vanuit het publiek. Er werd zelfs al gecrowdsurft, dat beloofde.

© Kaat Hellinckx

Het publiek had lang moeten wachten om IDLES in de AB aan het werk te zien, maar nu het eindelijk zover was, stond iedereen op springen. Een nummer als “Colossus” was bij deze perfect om die spanning nog meer naar een kookpunt te brengen. De ‘Forgive me father I have sinned’ kwam nog nooit zo luid over als nu en daarmee merkten we dat de AB de perfecte zaal is voor een band als IDLES. Eens bij het kantelpunt in de song aangekomen, wisten we dat het zou gaan knallen, en dat is een understatement. De volledige benedenvloer van de AB veranderde in een kolkende massa, zelfs wie niet in de moshpit wilde, belandde erin en het publiek zou daarna tot uitbarsting komen tijdens nagenoeg iedere song.

Live is IDLES toch nog iets anders dan op plaat. Het is allemaal snediger, met meer furiositeit en vooral gemaakt om een publiek te bespelen. Een song als “Grounds” liet op die manier een publiek volledig wild in het rond springen en “Mr. Motivator” deed een hele zaal ‘you can do it’ schreeuwen. De postpunk van IDLES is echt gemaakt om een zaal te bespelen en de bandleden zijn er zelf ook ideaal voor geschikt. Er is een frontman waar we alleen maar van kunnen houden, een extravagante gitarist en dan nog een erg aaibare bassist. Op die manier heeft iedereen binnen de band zijn eigenheid waardoor we enkel maar zin hebben om samen met hen te vieren.

© Kaat Hellinckx

Want jawel, het was Joe Talbots’ verjaardag geweest de dag voor het concert. De zaal zong het al in het begin, maar iets later in het concert liet hij het zelf nog eens ter sprake komen. Hij opende zijn hart en vertelde over zijn depressie. De band hielp hem erdoor en dus mocht de zaal “Happy Birthday” voor hen zingen. Een mooi moment dat nog maar eens aantoonde hoe oprecht de band altijd is. Ze hebben het hart op de tong en dat laten ze heel graag zien aan hun publiek.

Bij sommige nummers uit de nieuwe plaat werd gelukkig gas teruggenomen. De zaal begon te stomen na zoveel harde nummers na elkaar. Denk maar aan een “Mother” of een “Never Fight a Man With a Perm”, waarbij de zaal veranderde in een moshpit die gewoon bleef knallen. Met de hete temperaturen buiten, werd het binnen ook alleen maar warmer. Na een goed halfuur was ieders t-shirt doorweekt, maar dat betekende niet dat ze het rustiger aan zouden doen. Buiten bij songs als “The Beachland Ballroom” en “When The Lights Come On”, die een welgekomen rust uitstraalden, bleef IDLES gewoon knallen. Zo kregen we ook het heel korte “Wizz”, dat gewoon wat roepen was, maar het was allemaal deel van de set van IDLES.

© Kaat Hellinckx

Als je als band gewoon blijft knallen, kan je weinig verkeerd doen. Toch moet je het maar zo strak en intens brengen als zij dat deden. Met een sitdown bij “I’m Scum”, waarbij we gezamenlijk ‘fuck the Queen’ moesten roepen en gitarist Lee Kiernan het publiek indook om samen recht te veren en zelfs te gaan crowdsurfen, lieten ze het publiek gewoon loco gaan. Want o ja, de security zag af met al die mensen die de lucht in werden gestoken. Ook de geweldige lichtshow (die heel miniem was, maar daardoor heel levendig binnenkwam) droeg bij tot onstuimigheid van de show. Zeggen dat het concert van IDLES wild was, bleek een understatement. Met een furieus eindsalvo werd het zelfs nog heter in de AB.

“Danny Nedelko” en “Rottweiler” is het duo dat altijd op het einde van een IDLES-concert geparkeerd worden, en de reden daarvoor is heel simpel: het zijn gewoon de meest krachtige songs in hun arsenaal. Die eerste werd uitbundig meegebruld, de tweede was er gewoon één waarbij het laatste beetje energie uit ieders lijf werd geperst. IDLES’ concert was het eerste van het nieuwe concertseizoen in de AB, maar het lijkt erop dat het publiek samen met de band al direct de zaal terug afbrak. Er zullen herstellingswerken nodig zijn om de zaal terug op te lappen voor een volgend concert, maar dat zullen ze vast en zeker met plezier doen, want een concertseizoen zo op gang trappen, daar kunnen veel zalen enkel van dromen.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

Colossus
Car Crash
Mr. Motivator
Grounds
Mother
Meds
Divide and Conquer
The Beachland Ballroom
Never Fight a Man With a Perm
Crawl!
1049 Gotho
When the Lights Come On
The Wheel
Television
A Hymn
War
Wizz
I’m Scum
The End
Danny Nedelko
Rottweiler

3468 posts

About author
Ook bekend als "Den Beir", oprichter van de site, leidt alles in goeie banen en schrijft ook wel eens iets.
Articles
Related posts
InstagramLiveRecensies

MEROL @ Ancienne Belgique (AB): Vol van MEROL

Stel dat een of ander tijdschrift binnenkort op zoek gaat naar de icoon van 2022, dan kunnen wij MEROL sterk aanbevelen. Voor…
LiveRecensies

Phoenix @ Ancienne Belgique (AB): De muzikale glimlach

Het was gisteren een mooie dag voor iedereen die de Franse republiek een warm hart toedraagt, want terwijl Les Bleus Australië aan…
LiveRecensies

Fifty Lab 2022 (Dag 1): De tand des tijds

In het hartje van Brussel wemelt het de komende dagen weer van heel wat muzikaal talent van binnen en buiten de Belgische…

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.