Sinds enkele weken is er een oude bekende vis terug naar adem komen happen aan het oppervlak der vijver van de muzikale Belgische vissen. ILA, het project van de jonge Ilayda Cicek maakte na bijna een jaar afwezigheid haar comeback met “Leave Me Dry“, dat meteen ook het begin van een nieuw hoofdstuk inluidde. Voor dat nieuwe verhaal sloeg het drietal de handen in elkaar met producer Michael Badger-Taweel (van onder andere King Gizzard & the Lizard Wizard) en Bert Vliegen, waardoor Felt een ietwat grootsere en internationalere sound heeft dan het voorgaande werk van de band. Met zeven nummers spreekt ILA dan ook niet over een ep, maar over een mini-album. Wij houden het liefst op iets daar tussenin.
Zo vinden we Felt net iets te weinig om van een album te spreken, maar ook net iets te veel om het een ep te noemen. De plaat zit daarentegen wel bijzonder goed in elkaar, want ILA zorgt ervoor dat we nooit meer een donkere steeg zullen doorlopen, zonder aan haar muziek te denken. Opener “Chamber” zorgt bijvoorbeeld voor een permanent gevoel van dreiging dankzij de donkere gitaren, aangevuld met de charismatische stem van frontvrouw Ilayda. Zonder echt groots open te breken, zet het nummer wel de sfeer voor wat nog zal volgen. “Deity” geeft ons daarna een eerste klap in ons gezicht, doordat de, mede door het vorige nummer, opgebouwde spanningsboog eindelijk ontploft. Je voelt dat er elektriciteit in de lucht hangt, waardoor je haast permanent angstig over je schouder in het duister moet kijken.
Dankzij Ilayda’s krachtige stemgeluid en de energie-explosies van de gitaren, worden we langs alle kanten in de gaten gehouden op “Din”, maar bij “F.O.Y.” lijkt er toch licht te komen aan het einde van de donkere steeg. In de verte doemen er wat dromerige elektronische geluiden op, maar zij zijn slechts de voorbode van de definitieve uppercut die belichaamd wordt door “Leave Me Dry”. Met een opdoffer van jewelste zet ILA zich hier eindelijk voor de volle honderd procent op de kaart, zonder haar eigen sfeer te verraden.
Begrijp ons niet verkeerd, Felt is een degelijk mini-album, maar na verloop van tijd is het vet een beetje van de soep. De zeven nummers creëren een geheel eigen wereldje, waarin alles in zwart-wit gebeurt, maar het is moeilijk om de aandacht er altijd bij te houden. Gelukkig staan er enkele interessante en internationaal klinkende liedjes op de plaat als “Leave Me Dry” en “Deity”, die ervoor zorgen dat de sleur er niet in komt. Over het algemeen dus een geslaagde comeback van ILA, dat haar horizonten verbreed en zichzelf een definitief gezicht probeert te geven. In dat opzicht is Felt zeker en vast een uitstekende eerste stap.
Ontdek nog meer nieuwe muziek op onze Spotify.
