Albums, Recensies

Harry Styles – Fine Line (★★★): Verschillende soorten mosterd en een dosis charme

In 2010 nam ene Harry Styles deel aan X Factor in de categorie ‘jongens’, maar de tiener raakte niet al te ver. Samen met vier andere jongens werd hij naar de categorie ‘groep’ verplaatst. Het vijftal keek slechts in één richting (of ‘one direction’ in het Engels) en die richting was de finale. De boyband werd derde dat jaar, maar dat betekende niet het einde van One Direction. Tientallen hits, honderden optredens en duizenden, miljoenen fans over de hele wereld. One Direction is misschien wel de populairste boyband ooit. In 2014 besloot een van de leden om solo verder te gaan en nog wat later besliste de rest om dan ook maar een solocarrière op poten te zetten. In 2017 kwam Harry Styles met “Sign of the Times“; meteen had hij zijn eerste solohit beet. Datzelfde jaar volgde er een plaat die de zanger naar zichzelf vernoemde en een uitgebreide wereldtournee die onder andere in Antwerpen halt hield.

Tijdens dat optreden in het Sportpaleis speelde de zanger ook enkele onuitgebrachte nummers, maar toch moesten fans twee jaar wachten op nieuwe muziek die ook werd uitgebracht. In oktober kregen we “Lights Up” te horen en meteen was het duidelijk dat de zanger (alweer) een andere richting insloeg. We kregen een nummer te horen met redelijk wat elektronische invloeden, dat vrij dansbaar was. Enkele weken erna kwam “Watermelon Sugar” en dat klonk alweer helemaal anders. Met een simpel refrein en warme blazers wist de zanger ons opnieuw te bekoren. De titel van het nummer verwijst naar het favoriete boek van Styles’ ex-vriendin, model Camille Rowe. Styles en Rowe komen klaarblijkelijk nog goed overeen, want het model is te horen tijdens “Cherry”. Het nummer gaat erover dat Harry jaloers is op hetgeen dat Camille en haar nieuwe lief hebben. Een persoonlijk nummer met ingetogen gitaarwerk, zo hebben we het graag. Naar het einde toe krijgt het nummer toch nog iets vrolijk en energiek, waardoor het niet gaat vervelen.

“Cherry” is lang niet het enige nummer met een zeer persoonlijke tekst op het album. Op “Falling” vraagt Styles zich af wat voor persoon hij is geworden, en wat te doen als hij iemand is geworden die hij zelf niet leuk vindt of niet wil zijn. Iedereen zit wel eens met twijfels over zichzelf en daardoor zullen veel luisteraars zich herkennen in het nummer. Een mooie tekst met minstens even mooi pianowerk zorgen voor het meest emotionele nummer van de plaat. We zouden bijna onze zakdoek gaan bovenhalen. Wat later halen we er onze luchtgitaar bij voor gitaarwerk dat van een Bowie-nummer afkomstig zou kunnen zijn. “She” duurt al de volle zes minuten, maar het gitaarwerk had van ons gerust nog wat langer mogen doorgaan. De zalige outro (die eindigt met een lekkere baslijn) doet ons het ‘saaiere’ deel van de plaat vergeten. Leg dit retrorock nummer op en niemand gelooft dat de zanger ooit in een boybandje zat.

Bowie is trouwens niet het enige icoon aan wie we moeten denken tijdens het beluisteren van Fine Line. Paul McCartney en zijn boyband komen zo nu en dan voor ogen. Onder andere tijdens opener “Golden” dachten we dan weer aan Fleetwood Mac: warme backingvocals en verschillende vrolijke gitaren. Het voelt aan als een zonnige zomerdag. “Golden” is zeker niet het enige zomerdaglied; ook meest recente single “Adore You” brengt de zon met zich mee. Ondanks dat namen als Bowie, McCartney en Fleetwood Mac ons zo nu en dan te binnenschieten is het hele album doordrenkt met Harrly Styles’ charme en gevarieerde sound. We horen waar de zanger de mosterd heeft gehaald, maar deze mosterd hebben we nog niet gegeten.

Doorheen het hele album weet het ex-One Directionlid een retro of vintage gevoel mee te geven en zo nu en dan uit een onverwachte hoek te komen. Deze kleine en vaak aangename verrassingen houden het interessant voor de luisteraar. Doordat Styles zich niet laat beperken tot één genre gaat het album ook niet vervelen. We krijgen emotionele ballades en uptempo feelgoodsongs te horen. Wanneer we tijdens de vrolijke nummers achtergrondkoortjes zouden we al eens durven terugdenken aan een boyband. Tijdens andere nummers denken we dan weer aan muzikale iconen als Paul McCartney of Freddie Mercury. Toch komt Harry Styles nooit over als iemand die wat bekende mensen nadoet. We moeten het u niet zeggen, maar dit is uiteraard positief. Alleen hadden we graag wat meer Harry Styles zelf gehoord (zoals op zijn album uit 2017), in plaats van Harry geïnspireerd door…

Op 25 mei staat Harry Styles opnieuw in het Sportpaleis met als support act King Princes. Aarzel dus niet te lang om tickets te kopen.

Facebook / Instagram / Website

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

13 december 2019

About Author

Robbe Rooms


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief