Features, Instagram, Uitgelicht

De 50 beste Belgische albums van het decennium (2010-2019)

40. Mélanie de Biasio – No Deal (2013)

Met No Deal bevestigde Mélanie De Biasio haar status als Belgische artieste met wereldklasse. Dat mag je best letterlijk nemen, want het album betekende een doorbraak tot ver over onze landgrenzen heen. De jazzzangeres uit Luik raakte wereldwijd harten en mocht haar verzachtende en nachtelijke muziek brengen op onder andere een tour met Eels en het befaamde BBC-programma Later… With Jools Holland. Meer dan terecht, want deze Belgische jazzklassieker spreekt nog steeds tot de verbeelding, dankzij haar innemende zang en de duistere, maar levendige instrumentatie.

39. Bed Rugs – Cycle (2015)

Opgericht in 2000 begonnen de Antwerpenaars van Bed Rugs onder een veel minder flatterende naam, tot de zogenaamde The Porn Bloopers acht jaar later een finaleplaats bij Humo’s Rock Rally wisten te verzilveren. Sindsdien zijn ze een vaste waarde in ons Belgisch muzieklandschap, dat in 2015 doorheen geschud werd door hun beste album tot nu. Cycle bestaat uit een degelijke basis van rauwe rock, aangevuld met de nodige mystiek, waarin hun meerstemmigheid en de soundeffecten een sleutelrol spelen. De band is dus meer dan terecht opgevist uit onze vaderlandse kweekvijver wanneer we deze vangst bewonderen.

38. Selah Sue – Selah Sue (2011)

Soms hoor je een stem die je nooit meer vergeet. Selah Sue heeft zo’n stem en ze overdonderde ons ermee op haar eerste album Selah Sue, dat boordevol spannende nummers staat. België was meteen in de ban van de Leuvense zangeres met de wilde haardos, maar ook de rest van Europa volgde snel. Reggae, pop, soul, funk: we hoorden het allemaal op de eerste worp van het muzikale genie, maar voelden vooral ook een onmiskenbare ziel in haar muziek. Een echte Belgische trots, die zichzelf de afgelopen jaren ook durfde heruitvinden.

37. Magnus – Where Neon Goes to Die (2014)

magnus

Magnus, het geesteskind van dj CJ Bolland en dEUS-frontman Tom Barman, hield er in 2017 (jammer genoeg) mee op. Ruim tien jaar nadat deze samenwerking ontstond, naar aanleiding van speelfilm Any Way The Wind Blows, bracht Magnus Where Neon Goes To Die uit. Geen meesterwerk, maar wel luisterbaar genoeg voor een breed publiek. Op deze plaat werd samengewerkt met artiesten als Tim Vanhamel, Selah Sue en Editors-frontman Tom Smith. Met deze laatste werd de single “Singing Man” opgenomen. Fun fact: Mark Lanegan (ex-QOTSA) was zo onder de indruk van deze song, dat hij vroeg of Magnus een alternatieve versie kon opnemen met… Mark Lanegan als zanger.

36. Double Veterans – Space Age Voyeurism (2016)

Als erfgenaam van de überrocker Guy Swinnen is het niet makkelijk om een goede rockplaat uit te brengen die ons een aantal decennia terugbrengt zonder terug te denken aan de papa. Toch slagen zoon Lee en zijn kompanen van Double Veterans daar moeiteloos in. Een mix van ouder klinkende garage rock ‘n’ roll/punk wordt gebracht op een fuzzy manier. Deze plaat verdient het zonder meer om hier te staan, omdat het een van de weinige platen is die in het genre blijft boeien. Jammer genoeg is ze daarna wat in de schaduw komen te staan van de populaire Equal Idiots en SONS. Maar toch verdienen de heren deze top 50 plaats met verve, net omdat het zo’n leuke plaat is die je niet kan wegdenken in de binnenlandse geschiedenis van dit decennium.

35. Soulwax – FROM DEEWEE (2017)

Nadat ze in 2016 de soundtrack voor de film Belgica verzorgden, waren de broers Dewaele snel aan iets nieuws toe. FROM DEEWEE was na twaalf jaar ‘wachten’ de nieuwste plaat onder hun pseudoniem Soulwax. In samenwerking met onder andere drummer Igor Cavalera (ex-Sepultura) leveren ze een toegankelijk synthpop album af, met duidelijke invloeden van Kraftwerk. Naast het experimenteren met genres hebben Stephen en David zich door de jaren heen enorm geperfectioneerd. Getuige de uitstekende finesse van dit album, dat overigens in één (!) take werd opgenomen.

34. Beraadgeslagen – Duizeldorp (2018)

BeraadGeslagen is duo Fulco Ottervanger en Lander Gyselinck: een enorm dynamisch tweetal dat een experiment meer of minder niet uit de weg gaat. Hun debuut-ep zag het levenslicht in 2016 en verleden jaar was het dan eindelijk tijd voor langspeler Duizeldorp, die duizelingwekkend goed bevonden werd en wordt. Over de algemene perceptie van Duizeldorp hoefde dan ook niet lang beraadslaagd te worden, want met Ottervanger en Gyselinck aan het roer kon het niet anders dan een langgerekt experiment worden. Je kan het niet gek genoeg bedenken, of BeraadGeslagen presenteert het op hun album. Maar het sterkst van al is dat het duo niet simpelweg overrompelt of ons laat verdwalen in tracks zonder structuur. Ze nemen hun tijd om op te bouwen, om elke toevoeging tot zijn recht te laten komen en zo voor een megavernieuwend en toch allesbehalve vergezocht resultaat te zorgen.

33. Girls in Hawaii – Everest (2013)

In mei 2010 sloeg het noodlot toe voor Denis Wielemans. De drummer van Girls in Hawaii, net op de terugkeer van een optreden van zijn zijproject, verloor de controle over zijn auto en liet het leven op de Brusselse ring. Na een paar jaar bezinning besloot de groep dit verlies te verwerken in een plaat, en Everest is de hommage die Denis waardig is. De teksten over verlies en wedergeboorte van de hand van zijn broer, zanger Antoine, weten ons diep in het hart te raken. Ook qua klank maken de songs emoties in ons los; de groep ruilt op de plaat zijn eerdere rocksound deels in voor een elektronisch geluid, waarin emotieve opbouwen en rijke climaxen heersen. Van de gelaagde droomwereld van “Switzerland” tot de langzaam wegebbende synthgolven van “Wars”: dit is de perfecte eulogie, en de nummers zijn dan nog eens allemaal steengoed ook. Dit is het meesterwerk van Girls in Hawaii, en volgens ons zou Denis apetrots zijn.

32. Teen Creeps – Birthmarks (2018)

Teen Creeps heeft zijn strepen meer dan verdiend met Birthmarks, een album dat voorbijraast aan een afmattend tempo en nog steeds niet aan kracht ingeboet heeft. Dit Gentse trio brengt iets dat schommelt tussen indie en punk, maar vooral gekenmerkt wordt door rauwe zanglijnen die je niet meer loslaten. Met een heleboel fuzz in de aanslag wordt alles hardhandig afgeschuurd totdat er enkel nog grove overblijfselen te vinden zijn. Aanstekelijk schuurpapier, dat is Teen Creeps, en zo hebben we het graag.

31. Jan Swerts – Schaduwland (2016)

Met titels als “Rustig, Martha, Het Is Allemaal Voorbij. Er Is Geen Enkel Gevaar Meer.” en “Kijk, Jessica, Kijk Naar Al Die Lege Wegen” zou je eerder denken dat Jan Swerts een boekenschrijver is in de plaats van een muzikant. Met Schaduwland legde hij het persoonlijke verhaal van de ongeneselijke neurologische diagnose van zijn zoontje vast en tevens ook het einde van zijn huwelijk. Schaduwland is een samenraapsel van pijn en verdriet en dat hoor je ook. Met zijn derde album blies Swerts ons helemaal van onze sokken.

(Ontdek albums 30 tot 21 op de volgende pagina!)

31 oktober 2019

About Author

Jan Kurvers


2 COMMENTS ON THIS POST To “De 50 beste Belgische albums van het decennium (2010-2019)”

  1. Hans Moors schreef:

    Ik mis Jef Mercelis met The Hopes and Dreams of a Drunk Punk!!

  2. Ivan schreef:

    Indrukwekkend lijstje, waarvan veel platen ook in mijn collectie te vinden zijn. Wat mij betreft mochten ook Rook (Rook – I) en If Anything Happens To The Cat (If Anything Happens To The Cat – Mangata) in het lijstje hebben gestaan….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief