Albums, Recensies

Karen O & Danger Mouse – Lux Prima (★★★★½): Harmonieuze lawine

Eindelijk is het zover, het debuutalbum van Karen O & Danger Mouse Lux Prima ziet het licht! Dit nu al legendarische duo bracht reeds drie singles uit, waarop ze telkens een andere richting uitgingen en die stuk voor stuk zelfzeker en overtuigend bewandelden. Op de rest van het album gaat het tweetal verder op dat elan. Voor ieder wat wils op deze veelzijdige plaat, en toch hebben ze een specifieke, eigen sound. De rode draad van het album rukt zich los van conventies en kronkelt erop los. De essentie van het duo bestaat uit de harmonieuze samensmelting van de vele lagen die elk nummer bevat, in vele gevallen speelt ook de aanwezigheid van een goeie drive een grote rol en vooral: ze laten elk nummer aanvoelen als een heuse reis. Lux Prima voert ons naar een plek die vele lichtjaren verwijderd is van al wat gemakkelijk, plat of ondoordacht is.

De gelaagdheid van de nummers is bewonderenswaardig. Alle toevoegingen hebben hun doel en worden perfect ingevoegd in het geheel. We hebben dan ook te maken met een producer van formaat. Danger Mouse zorgt ervoor dat elk nummer meerdere boeiende dimensies krijgt, en dat zonder dat het eindresultaat ooit te druk of gezocht klinkt. Ook Karen O verdient een grote dosis lof, want deze dame lijkt wel een kameleon. Hoe zij haar stem anders inzet volgens de vibe en daarin zelfs binnen nummers schijnbaar moeiteloos switcht, het zal haar niet snel nagedaan worden. Breekbaar, lieflijk, zwoel of arrogant… Ze doet het allemaal.

Op meerdere plaatsen krijgen we te maken met een duidelijk rock-gehalte. De drum die resoluut en rechtdoor weerklinkt doorheen de nummers zorgt voor een goeie drive en schept ruimte om met andere elementen te experimenteren. Wat had je dan verwacht? Rock volgens het boekje is niet aan dit duo besteed en de plezante details vliegen je om de oren. Zo gebruiken ze in “Redeemer” een gitaar die lichtjes naar country klinkt maar vervolgens psychedelische allures krijgt. “Leopard’s Tongue” krijgt dan weer een exotische dimensie door de extra percussie in de intro, er weerklinkt ook een luchtige toets van een leuk synth-lijntje, en die wordt verderop volledig overwoekerd door blazers die de grootse toer opgaan.

Naast die stevige songs, krijgen we ook enkele droomsessies voorgeschoteld zoals “Ministry” en “Reveries”. Hoe breekbaar en sober deze nummers ook starten, het duurt nooit lang voordat het duo hun troeven uitspeelt. Het stemgeluid van Karen O laat ons hier al na enkele seconden wegzweven, en in aanvulling met de zuinig gebruikte backings worden we volledig omver geblazen. Ondertussen bouwt Danger Mouse deze nummers rustig op van ingetogen naar episch. Alsof dat nog niet genoeg is, raakt het tweetal ook nog eens weg met meerdere overweldigende climaxen binnen eenzelfde nummer, om het vervolgens weer neer te leggen alsof er niets gebeurd is. De spanning zit erin en hunkerend naar meer blijven we achter.

Wanneer we aankomen bij het einde van de reis, is het plaatje compleet. Zowel de opener als de afsluiter zijn experimentele trips en daarmee is de cirkel rond. Dit zijn geen liedjes om eens te laten spelen op de achtergrond, want ze gaan werkelijk alle kanten uit en verdienen je volle aandacht. “Lux Prima” en “Nox Lumina” klinken beide erg intrigerend, alles is er fascinerend aan. Begeesterd luisteren we naar de spanning die heerst tussen duisternis en licht. Dat thema komt niet enkel naar voor in de tekst, maar is ook een essentieel onderdeel van de sound en daardoor ook van het gevoel dat gecreëerd wordt. Je krijgt zoveel te horen in deze lange trips, en tijdens het luisteren hebben we het gevoel dat we bedolven worden onder een lawine, maar dan wel één die we graag zo lang mogelijk willen laten duren.

Lux Prima is een plaat om u tegen te zeggen, het droomduo loste alle verwachtingen in. Geen enkel nummer stelt teleur en telkens weer krijgen we nieuwe elementen op ons bord. Het is indrukwekkend dat ze door al die gelaagdheid en variatie nog steeds een herkenbare sound weten neer te zetten. Hun rock-nummers met een hoek af, de zweverige songs die epische hoogtepunten kennen en de experimentele trips, we weten het allemaal te smaken. Het behoeft weinig uitleg dat dit geen debuut is waarna nog enkele jaren van groei moeten volgen naar een volwassen sound. Allesbehalve, want ze zitten er al los op en we hebben maar één tip voor het dream team: meer.

Ontdek nog meer muziek op onze Spotify.

15 maart 2019

About Author

Ann Mulleman


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief