Albums, Recensies

Sunflower – The Spiders We Caught (★★★½): Donkere imperfectie in de juiste verhouding.

Als je ons tien jaar geleden verteld had dat donkere punk terug beluisterd werd, door zowel jeugd als diehards zwartrokken, dan had je ons waarschijnlijk voor gek verklaard. Maar alles komt terug, zelfs de velours broeken en de Buffalo’s. Dat geheel terzijde. Ook post-punk en new wave is helemaal terug van weg geweest. Van deze revival mag gerust geprofiteerd worden. Denk aan een band als Whispering Sons, die het ondertussen geschopt hebben tot nationale radio.

Sunflower is een vijfkoppige band uit Brugge en omschrijft hun genre als post-punk en dreampop. Een omschrijving die de lading voor 80 procent dekt, maar toch nog voldoende ruimte overlaat voor andere invloeden. Want new wave mag toch ook wel tot één van de invloeden worden gerekend, alhoewel het niet zo mechanisch aanvoelt. The Spiders We Caught verschijnt op 8 februari. De ep is opgenomen bij TRACK Studios met Michael Neyt en werd gemixt en gemastered door Jack Shirley (Oathbreaker, Deafheaven, Whirr).

Dit debuut van Sunflower is dus een welkome aanvulling op deze welgekomen revival. De single “Kosmonaut I” werd hier reeds besproken en is inderdaad een goed gekozen en een waardige single. De band laat hier onmiddellijk horen wat je kan verwachten. Wat dromerige pop als intro, met een stem die breekbaar klinkt en niet heel zuiver. Die onzuiverheid zorgt bij de rauwere passages juist voor dat ietsje meer. Die rauwere passages kunnen al zeker in een trager tempo gespeeld worden, maar in dit nummer wordt er op het laatste ook een versnelling hoger geschakeld. Ook “Heroin” tapt uit datzelfde vaatje.

De opener “Stay” is niets nieuws onder de zon, maar laat op een of andere manier wel een andere indruk achter. Iets rauwer, iets meer scheurende gitaren, iets meer punk. Ook de stem van zanger Brent De Wulf maakt hier indruk, alhoewel velen dit zullen tegenspreken. Nogmaals, de stem is alles behalve standvastig, maar in dit genre lijkt het meer een bonus dan een gemis. Het onderscheidt ze in ieder geval makkelijk van iedereen. Ook de laatste twee nummers blijven van dezelfde kwaliteit.

Een goed gebracht debuut dat niet uitblinkt in perfectie. En dat is juist wat deze rp nodig heeft. Alles staat in de juiste verhouding. Sunflower speelt de komende weken een aantal shows: de voorstelling gaat in Cactus te Brugge door op 9 februari. Op 14 februari staan ze in Café Café te Hasselt en op 7 maart mogen ze het voorprogramma van (rarara) Whispering Sons in het Depot in Leuven verzorgen.

Facebook

8 februari 2019

About Author

Wouter Vandeweyer


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuwsbrief