© CPU – Joost Van Hoey
De kans dat iedereen binnenkort over Maddie Ashman praat is best groot, want her en der wordt de Britse weggezet als ’the next big thing’. Maddie Ashman wegzetten als een simpele popartiest zou de waarheid echter oneer aandoen. Als geluidsarchitect steekt ze best veel tijd in het onderzoeken naar geluidsgolven en klanken en die kennis vergaarde ze ook door te werken aan verschillende filmsoundtracks. Vanuit dat perspectief is ze ook volop aan het timmeren aan haar eigen traject en dat klinkt best boeiend. Door popmuziek op een andere manier te benaderen – onder meer door microtonaliteit te omarmen of minder voor de hand liggende instrumenten te gebruiken – is elke song een soort van experiment waar ze ons in meeneemt. In zekere zin maakt dat haar popmuziek vrij technisch, maar tegelijk ook tot iets wat in die vorm gewoon nog niet bestaat. Met de gloednieuwe single “Amber” laat ze horen dat ze ondanks de technische bagage niet hoeft in te boeten op de toegankelijkheid.
Aan durf geen gebrek bij Maddie Ashman, want op “Amber” bekokstooft ze gewoon haar eigen popformule. Ondanks vrij korte duur, net geen twee en een halve minuur, is “Amber” een song die overloopt van ambitie en genialiteit. De microtonale klanken vallen vrij snel in het oor en zorgen voor een leuk tegengewicht op haar elfachtige zang. Nu we het toch over de zang hebben; haar speelse manier om verschillende kanten op te gaan doet ons wat denken aan AURORA en Björk, en zorgt voor een frisse toets in “Amber”. Wat het nummer nog een tikkeltje straffer maakt, is het feit dat ze ook nog eens alles zelfs heeft ingespeeld, opgenomen en afgewerkt. Een onvervalst multitalent deze Maddie Ashman en met “Amber” voorziet ze ons van frivool nieuw luistervoer. Meer van dat!
Op vrijdag 18 september speelt ze in Trix in Antwerpen.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
