Tomorrowland 2026 (Festivaldag 3): Kiezen is winnen

Een magische zondag stond ons te wachten in Boom, want op papier hield Tomorrowland het beste voor het laatst. Op meerdere podia serveerde het festival een uitgebreid zondagsbrunchbuffet dat volledig spek naar onze bek was. Een Monstercat-hosting, het Tomorrowland-debuut van Calvin Harris en een verdwaalde Belgische wolf vormden de blikvangers van de slotdag van het eerste weekend.

Klaps F2F Miamor @ Cage

Vrolijke deuntjes en de Cage: dat gaat niet samen. De kelder van Tomorrowland is donker, moet niets weten van opgetogenheid en is niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk underground. Na de uptempo hardcore en hardtechno kregen we er gisteren het opkomende F2F-concept voor de kiezen. De eerste twee dj’s die elkaar recht in de ogen mochten kijken, waren dan ook toepasselijk van Belgische afkomst. Klaps en Miamor mochten de spits afbijten en deden dat met donkere techno, waarbij de Limburgse Klaps net wat meer gewicht in de schaal legde. De groeiende rij aan de ingang werkte uitnodigend, al was het ondanks de goede beats voor ons op dit vroege uur misschien wat misplaatst en een beetje te veel van hetzelfde.

Ineffekt @ CORE

Het was al zondag en we hadden onze jaarlijkse stop aan de CORE nog niet afgevinkt! Gelukkig was er met Ineffekt wel een naam die in de vroege namiddag onze interesse wekte. Het was nog redelijk rustig in het bos, waar de berken en eiken opnieuw het bladerdek vormden waarover het grote, gespleten opblaasgezicht neerkeek. Het gevolg was dat we even konden wegdromen, in de letterlijke zin van het woord. De Nederlander draaide een set zoals die het best past op een zondagmiddag: housey, gezapig en geduldig opbouwend. Hoewel er zeker een lading groove aanwezig was, vielen onze ogen toch even toe zodra we ons achteraan op de heuvel neerzetten, al kon de vermoeidheid daar ook voor iets tussen zitten. Gelukkig was er af en toe de verdwijnende zon, het briesje en het mooi geklede volk om ons wakker te houden.

TNT @ The Rose Garden

Geen stimulerende middelen voor ons om de dag door te komen hoor. Of jawel: de set van TNT, dat wel. De klok sloeg hardstyle aan The Rose Garden en host Sub Zero Project koos Technoboy en Tuneboy uit om de oudere sound te voorzien. Dat deden de Italianen vol overgave. Geen piep- of microgolfkicks dus, maar de gated en reverse bass-exemplaren van in de goede oude tijd. Met hier en daar een kapstokje voor de nieuwelingen ging het mooi volgelopen eilandje er heel goed op. “Be Somebody” ontpopte zich met zijn meezingbare melodie tot publieksfavoriet, terwijl ook hun “2000”-serie de sfeer en sound van de goeie ouwe tijd terug naar boven haalde.

MALUGI @ Mainstage

De meeste wolken die gisteren boven De Schorre samen trokken waren sowieso al verdwenen, maar aan de Mainstage joeg Malugi ook de laatste restanten ervan weg. Wie bij hem aanklopt, krijgt ultiem vrolijke UKG en hardhouse in de plaats en daar vormde gisteren geen uitzondering op. De cheecky basslijntjes legden de onderlaag voor Malugi’s vrolijke pianosynths, die net als bij zijn copain, Marlon Hoffstadt, zijn debuut vlotjes overwaaiden op de kuil. Heel vol stond die nog niet, maar het waren dan ook niet per se de grote klappers die de eerste uurtjes op de main de muziek verzorgden. De glimlach van de Duitser was zo een correcte metafoor voor zijn blije set.

Wade @ Crystal Garden

Vorige week draaide Wade nog op Awakenings en pikten we per toeval zijn set in Area B mee. Tomorrowland heeft met zijn zestien stages nog een veel groter aanbod, maar gek genoeg bepaalde het lot dat we ook gisteren bij de man terechtkwamen. In een kleurrijk uitgedoste Crystal Garden regende het excentrieke outfits, maar twee kleuren overstemden toch al de rest: het rood-geel van de Spaanse vlag. Tomorrowland-gaand Spanje zweerde namelijk trouw bij hun landgenoot, die ook voor een selectie Argentijnen heerlijke housebeats op de plank legde. Vorige week was hij al een van de lichtpuntjes in een verder middelmatige dag, maar ook gisteren schopte hij het onverwachts tot een van de hoogvliegers met herkenbare vocals als ‘Put your hands up for Detroit’ en ‘Everytime I look into your eyes I see the future’ doorheen zijn funky, aanstekelijke beats.

Arcando @ Planaxis

Twee jaar geleden zagen we Arcando nog op een van de kleinere stages op Rampage Open Air, maar ondertussen is hij vriend van de groten geworden. Meerdere samenwerkingen met Martin Garrix en een nauw ontwikkelde band met Tomorrowland Music later, mocht het niet verbazen dat hij gisteren de avond op de Elixir mocht inluiden. Met zijn remix van “Love Me Again” werden de banden met de festival-entourage snel duidelijk, al had Arcando ook het lef om zich niet in te houden. Met een paar vettige lasertracks hield hij ons niet voor de gek en liet hij meteen zijn ware gelaat zien. Respect voor die keuze, want dit weekend zagen we al genoeg artiesten die hun standaard set (net iets te veel) aanpasten aan hun doelpubliek hier. “Hold Me To Heaven” met Andromedik en de “That Acid”-remix van Dimension en Subsonic deden goed hun werk, maar ook eigen materiaal bewees zijn waarde. Prima setje!

Chase & Status (dj-set) @ Freedom

Nog minder aanpassing moest je verwachten bij Chase & Status, want zij brachten de Londense rave zonder compromissen naar Tomorrowland. Ook zij stonden er voor de eerste keer en dat is tegelijkertijd absurd en ergens logisch. Absurd omdat ze een van de koningen van de drum-‘n-bass zijn en ze al jarenlang aan de top van het genre staan; logisch omdat ze, ook gisteren, muziek steevast boven vermaak plaatsen. Weinig glitter, bijna uitsluitend eigen muziek en vooral ook weinig storend geroep door de micro. De Britten hielden het bij de basis, maar sloegen zo met meer slagkracht dan wie ook het publiek neer. Vaste MC Takura was wel van de partij, maar zijn stem sneeuwde wat onder in de harde mix. Al dan niet bewust, want hoewel er hier en daar wel wat groepjes aan het fietsen gingen, mondde het nooit echt uit in een echte rave zoals we die op eigen shows of dnb-events kennen.

Chase & Status verwachten een nieuw album en dropten dan ook heel wat nieuwe muziek. Voor de openingsfase kwam volledig van onder de oppervlakte, maar ook tussen hits als “Disconnect” en “Liquor & Cigarettes” – die de meesten wel kenden – klaterenden onbekende ritmes en bootlegs van Travis Scott en Etta James. We kregen met andere woorden ranzige jump en verse liquid op de tafel en zo surfte het tweetal het hele spectrum over, zonder aan rave-energie in te boeten. Ook als finale track kozen ze voor een nieuw nummer. Dat album mag er nu toch echt wel eens gaan komen, heren!

Oscar and the Wolf @ Crystal Garden

Op naar de volgende vreemde eend in de bijt. Of zeggen we beter wolf? Hoewel Oscar met zijn roedel intussen toch wat kind aan huis is op Tomorrowland, blijft het vreemd om hem op een affiche vol dj’s te zien staan. Moet wel gezegd dat hij zijn standaard opzet net als vorig jaar inperkte tot zichzelf achter de micro, geassisteerd door een dj. “You’re Mine” – een samenwerking met surprise guest van gisteren Charlotte de Witte, toen nog onder haar alias Raving George – klonk al redelijk snel door de Crystal Garden en werd opgefleurd met een heerlijk dansbare saus. Max Colombie was zijn zweverige zelf en zong de dromerige speed housebeats vlotjes aaneen met voornamelijk eigen vocalen, al was er ook plaats voor covers van “Losing My Religion”, “Voyage Voyage” en zelf een afrohouse-edit van Stromaes “Papaoutai”. Uitpuilen zoals vorig jaar aan de CORE deed de stage niet, maar het opvallend oudere publiek genoot evenzeer van het uurtje wolvenhuilen. De setting was wat ons betreft vorig jaar net iets magischer in het feeërieke bos, maar ook nu verdiende het duo de onderscheiding.

Calvin Harris @ Mainstage

Eén performance op Tomorrowworld 2013: tot zover de historieke band tussen Calvin Harris en Tomorrowland. Het is bijna een wonder, maar de Schotse wereldster zette dus nog nooit eerder een voet in De Schorre. Harris loste de lange verwachting in door meteen te starten met “Sweet Nothing”. Het is voor hem simpelweg niet mogelijk om de hits te sparen tot het einde, want hij heeft er zoveel dat hij een uur gemakkelijk vol krijgt. Een hele rits kwam dan ook voorbij, al werd onze vrees van op voorhand helaas wel wat ingelost. Het grootste deel van die regelrechte classics kreeg een nieuw jasje aangemeten en dat bleek in vele gevallen een goedkope house- of technobeat die wel aansloeg, maar de gemakkelijkste optie was. Gelukkig waren er ook nummers die hij redelijk intact liet: “Feel So Close” en “Under Control” klonken origineel en voor “Blame” kwam John Newman in eigenste persoon zelfs even langs. Het waren maar enkele voorbeeldjes van de aaneengeschakelde singalong die eigenlijk nooit echt stopte, al bleven we alsnog met een gemengd gevoel achter. Alle elementen stonden vaak gunstig om van elke drop opnieuw een feest te maken, maar er was iets dat de Schot bezielde om er telkens een flauwe beat onder te placeren. Zo konden we ons niet meer voor de volle honderd procent opladen voor de headliner van de avond, maar zijn we allerminst treurig om het feit dat hij er eens stond.

Zo kon de balans van het eerste weekend opgemaakt worden, en dat doen we graag met een positieve noot. Tomorrowland voerde enkele wijzigingen door aan zijn stages, met als opvallendste de Crystal Garden, de Atmosphere en de Celestia. Die eerste kreeg een make-over met een nieuwe overkapping, wat er sprookjesachtiger uitzag, maar met zijn gesloten karakter wel voor een compacter gevoel zorgde. De Rise werd vervangen door een volledig nieuw design, namelijk een gouden, vlindervormige staalconstructie die mooier oogde dan voorheen. De Atmosphere-tent bleef identiek, maar binnenin voerde de organisatie wat veranderingen door om meer binnen de futuristisch-minimalistische look van het concept te passen. Daarnaast apprecieerden we de moeite die het festival steekt in zijn bezoekers, met gratis water, stukken watermeloen als ontvangstgeschenkje en frisse deodorant aan de toiletten. Kleine daden met een grote impact: daar moeten we Tomorrowland niets meer van leren.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Onze recensie van dag 1 lees je hier.
Onze recensie van dag 2 lees je hier.

Facebook / Instagram / Website