Gent Jazz 2026 (Festivaldag 4): Mee met de groove

© CPU – Ann Carpentier

Na een dag volle serene singer-songwriters, was het voor de vierde dag van Gent Jazz tijd voor wat meer soul en power. Die kwam er op het hoofdpodium in de vorm van Fifty Foot Combo, Admiral Freebee, Fatoumata Diawara en Alabama Shakes. Vlak voor hittegolf twee konden we ons zodoende toch al verwarmen aan het vuur dat eerdergenoemde artiesten brachten, in afwachting van de felle zon die we volgende week ongetwijfeld nog zullen krijgen.

Fifty Foot Combo @ Main Stage

© CPU – Ann Carpentier

De openingsset van Fifty Foot Combo werd aangekondigd als een thuiswedstrijd en dat was dan ook volledig terecht. De Gentse band mocht rekenen op een al vrij rijke opkomst om kwart voor vijf en beloonde die met de knappe instrumentale nummers die we met Fifty Foot Combo associëren. Het hielp dat de band ook wel over een portie nummers beschikt die bij het brede publiek voldoende bekend zijn om voor herkenning en het bijhorende enthousiasme te zorgen. Fifty Foot Combo tapte richting het einde voornamelijk uit dat vaatje en dat zorgde ervoor dat een knappe show met grote klasse tot zijn slot kon komen. Fifty Foot Combo speelde niet alleen een thuiswedstrijd, maar won die ook met forfaitcijfers. Laat ons hopen dat de Verenigde Staten dat de komende nacht niet doen tegen de Rode Duivels.

Bruno Berle @ Garden Stage

© CPU – Ann Carpentier

Bruno Berle was de eerste van de dag op de Garden Stage en in tegenstelling tot zijn voorgangers de dag voordien, kon hij niet rekenen op een aangenaam zonnetje. Gelukkig slaagde Berle zonder al te veel moeite zelf om dat zonnetje te brengen. De Braziliaan bracht met zijn zijdezachte stem een hoop verfrissende nummers, die Brazilië zowaar wat dichter bij ons brachten. Met leuke baslijnen en zijn kalme gitaarspel en stem zorgde Berle voor een gezapig optreden, dat illustreerde dat je ook zonder grof muziekgeweld een mooie indruk kan achterlaten op de Garden Stage.

Admiral Freebee @ Main Stage

© CPU – Ann Carpentier

Met Admiral Freebee stond voor de tweede en laatste keer vandaag een Belg op de Main Stage. De admiraal is vaste klant op de Belgische festival en het heeft er alles mee te maken dat hij altijd een tamelijke portie hits klaar staan heeft. Dat was op Gent Jazz niet anders, al moet daarbij ook gezegd worden dat Tom Van Laere ook met zijn minder bekende nummers een publiek naar zich toe kan trekken. Dat deed hij dus op Gent Jazz, om het publiek vervolgens te trakteren op een opeenvolging van “Always On The Run” en “Rags ‘n’ Run”, waarvoor drummer en bassist van instrument wisselden. Van Laere verkondigde daarbij op hilarische wijze dat je dat bij Foo Fighters of Bart Peeters niet te zien krijgt. Dat hij ook simpelweg een uitstekende muzikant is, bewees Van Laere ook nog met een knap stukje mandoline voor een ingetogen versie van “Einstein Brain”, dat zodoende de tekst nog meer naar de voorgrond bracht. Admiral Freebee moet zowat de ideale Belg zijn om op een Belgisch festival te zetten en dat werd onderstreept met wederom een knappe show op Gent Jazz.

Fatoumata Diawara @ Main Stage

© CPU – Ann Carpentier

Met Fatoumata Diawara was het tijd voor nog wat extra goede sfeer. Diawara miste haar entree niet en liet met snel en ritmisch gitaarspel het publiek meteen dansen, om vervolgens ook met haar knappe vocals uit te pakken. De Malinese zangeres besteedde een redelijk deel van haar show ook aan bindteksten over maatschappelijk thema’s, zonder daarbij af te wijken van het goede gevoel dat ze met zich meebracht. Ook vrouwenrechten konden niet achterblijven en daar hoorde ook een leuke cover van Bob Marley’s “No Woman, No Cry” bij. Ook Diawara’s eigen nummers waren aanstekelijk, al zorgde de taalbarrière ervoor dat die dan weer net iets minder goed bleven hangen. Desalniettemin gaf Fatoumata Diawara op de Main Stage een concert om U tegen te zeggen en dat er ongetwijfeld voor zal zorgen dat er een pak mensen op 24 november naar de AB gaan afzakken.

Space Quartet @ Garden Stage

© CPU – Ann Carpentier

Zoals wel vaker het geval is op Gent Jazz, bracht Space Quartet twee sets van ongeveer een half uurtje op de Garden Stage. Het improvisatiecollectief rondom sitargenie Nicolas Mortelmans bracht tijdens zijn tweede set een indringend geheel, dat zowel qua intensiteit als gejaagdheid hoge ogen gooide. Met momenten waanden we ons, mede door het snelle gitaarspel van Tim Vanhamel, bij Mahavishnu Orchestra. Reken daar ook nog eens de aanstekelijke groove van Stef Kamil Carlens bij en je komt uit op de ideale mix van swing, ritme en gejaagdheid. The Space Quartet had net zo goed vroeg op het hoofdpodium kunnen staan en dat zouden we absoluut niet erg gevonden hebben.

Alabama Shakes @ Main Stage

© CPU – Ann Carpentier

We vertrokken met een bang hartje naar Alabama Shakes op het hoofdpodium, nadat Brittany Howard twee jaar geleden solo voor een slaapverwekkend concert optekende op het Cactusfestival. Gelukkig begon Alabama Shakes er in Gent al met meer drive aan dan Howard twee jaar geleden deed, al duurde het toch wel even voor de show goed en wel op gang kwam. Door lang in hetzelfde tempo en ritme te blijven hangen, begon het even weer te langdradig te voelen, maar het leek alsof Howard en Co. daarop al hadden geanticipeerd. Met “Hold On” werd al halverwege de set de grootste hit in de strijd gegooid en dat werd ook over het algemeen een kantelpunt. Alabama Shakes ging verder met de panache die nodig was om de show boeiend te houden, onder meer met nummers als “Don’t Wanna Fight” en “Always Alright”. Alabama Shakes bracht niet meteen een overweldigend concert, maar wie enkel de tweede helft zag, kreeg wel een strak en energiek concert te zien.

Rio Kosta @ Garden Stage

Voor de afterparty moesten we bij Rio Kosta zijn, die met een combinatie van zwoele gitaar, opzwepende drums en eighties-baslijnen voor een laatste feestje zorgde. Kosta zong vrij verzorgd, maar de aandacht ging toch voornamelijk naar het instrumentale dat verdomd goed in elkaar zat. Met name de drummer maakte een enorm goede indruk, met zowel knappe drumfills als een algehele aanwezigheid die telkens weer deed opkijken. Ook de zuiderse percussie kon niet achterblijven en zoals het hoort bij zuiderse percussie, werd er voor het podium ook naar believen gedanst en meegeklapt. Het nam geen proporties aan zoals bij Curiosity Shop daags voordien, maar ook Rio Kosta kon op een enthousiast publiek rekenen en zette een leuke show neer.

Op de vierde dag van Gent Jazz kregen we met een diverse mix van verschillende muzikale stijlen, die op een bepaalde manier telkens nog voldoende bij elkaar paste. Fifty Foot Combo won een thuiswedstrijd, waarna Admiral Freebee nogmaals bewees waarom hij de ideale festivalgast is. Fatoumata Diawara en Alabama Shakes stonden dan weer in voor de goede grooves, al hadden we bij Alabama Shakes als headliner wel gehoopt op een net iets meer gebalanceerde set.

Onze recensie van de eerste dag lees je hier.                                                                                              Onze recensie van de tweede dag lees je hier.                                                                                            Onze recensie van de derde dag lees je hier.