© CPU – Marvin Anthony (archief)
De temperaturen namen gisteren zomerse proporties aan en wie daardoor in een feestelijke beu verkeerde, kon zich volledig ontladen op de tweede festivaldag van Les Nuits Botanique. Nadat op de eerste officiële dag de Franse hiphop in de kijker stond, was het gisteren de beurt aan de liefhebbers van de excentrieke popmuziek. Het bergip hyperpop doet ongetwijfeld een belletje rinkelen en is dankzij artiesten als Charli xcx, SOPHIE en A.G. Cook definitief op de kaart gezet. Dat er ook heel wat Belgische liefhebbers bestaan, werd gisteren duidelijk, want Le Botanique stroomde aardig vol voor een paar van de interessantste namen in het genre. Waar de ronkendste artiesten van de line-up vooral voor het gemak kozen, was het vooral de Zweedse Yaeger die met een wervelend optreden de show stal op deze zonnige vrijdagavond.
Swordes @ Fountain Stage
Het was net na werkentijd puffen en bakken geblazen in Sint Joost Ten Node. De zon was nog lang niet van plan om adieu te zeggen en zo trotseerden we samen met de eerste festivalgangers de UV-stralen om de set van Swordes mee te pikken. Warme omstandigheden is de in New York residerende artiest wel gewoon, want Swordes groeide op in het immers zonnige Hawaii. In haar muziek moet je echter geen zwoele noten verwachten, want sinds ze in de Big Apple leerde producen, is ze vooral gemaakt om de nachtraven te helpen hun vleugels te laten spreiden. In de bakkende zon was het niet echt gemakkelijk om die unieke sfeer van haar muziek en performance op te wekken. Hier en daar slopen er kleine schoonheidsfoutjes in en kwam het lomp over, maar met nummers als “Drug in the Bathroom” deed ze echter ook wel veel goeds. Door zelf achter de knoppen te staan joeg ze een extra lading beats door de luidsprekers en met best wel wat stemvervormers gaf ze de nummers live een extra laag. Het grootste feestje zette Swordes niet neer, maar onderhoudend was het openingstafereel in de Fountain Stage wel.
Yaeger @ Orangerie
From Sweden with Love! Popelf Yaeger heeft haar liefelijk imago vaarwel gezegd en dat is best opmerkelijk, want in een niet zo gek lang verleden kon je haar nog zien schitteren in het voorprogramma van onder andere Zara Larsson. Op haar debuutalbum Piratebae gaat ze echter resoluut een andere weg op en ruilt ze nordic pop in voor emotionele ravepop. Ook aan haar show heeft ze vlijtig liggen timmeren. Een epileptische lichtshow, podiumelementen en reteharde beats deden hun werk. Het was echter vooral Yaeger die met haar performance recht in de roos schoot. Met een gedurfde show overrompelde ze ons en ondanks dat de Orangerie bij het begin vrij leeg bleef, speelde ze alsof ze voor een stomende en hitsige menigte stond. Na een vrij hard begin waren nummers als “We’re the Meds” en “Take It! Take It!” de opvallende parels die de ketting nog cooler maakten. De show van Yaeger zat strak in elkaar en verveelde op geen enkel moment. Het deed ons wat denken aan het breekbare van Yung Lean in combinatie met soms het ongrijpbare van Caroline Polacheck en Charli xcx. Wie buiten nog van het zonnetje genoot, miste met andere woorden een van de coolste sets van deze jaargang van Les Nuits Botanique.
Dorian Electra (dj-set) @ Fountain Stage
We hadden ons ingesteld op een liveshow van Dorian Electra, maar het werd uiteindelijk een dj-set op de Fountain Stage. Op zich wel een beetje jammer, maar goed, voor een hamer zien alle problemen er uit als een spijker. En wij willen het toch vooral doen met hetgeen wij krijgen. Dorian Electra achter een mengpaneel is gewoon dikke fun en wie zo net binnenstuikte kreeg een gouden kans om de benen los te gooien. Electra zelf was baas achter de knoppen en deed niet meer dan het nodige om de fans een plezante set te gunnen. De dikke zonnebril was geen overbodige luxe, want het was nog lekker zonnekloppen geblazen. Naast een arsenaal aan eigen nummers kregen we ook een paar coole edits die voor extra herkenbaarheid zorgde. Amusant was het zeker en als je LMFAO’s “Sexy And I Know It” als een van de laatste wapenfeiten dropt en het zelfs cool maakt: dan zetten we onze hoed af. Dorian Electra bracht dan wel niets live, maar paste met zijn dj-set ondanks perfect in de sfeer en goedgemutste mood van deze zonnige vrijdagavond.
Namasenda @ Orangerie
Nog meer power uit Zweden kregen we om iets na acht uur. Namasenda is al enkele jaren een geliefde naam binnen het PC Music-wereldje en trok de Orangerie ondanks een mooie ondergaande zon goed vol. Met ruim vijftien jaar in de ether is ze geen nobele onbekende en toch verscheen haar debuutalbum Limbo pas begin deze maand. De Zweedse heeft hoe dan ook een fervente fanbase en die was vooral heel blij dat ze gisteren heel veel nieuwe muziek te horen kreeg. Terwijl de liefhebbers hard gingen, bleven wij echter wat op onze honger zitten. Dat ze zo nu en dan playbackte, konden wij net iets minder goed verteren en ook de rest van de zang werd grotendeels ondersteund door een tape. Het is een artistieke keuze die binnen de hyperpop geen unicum is, maar na een wervelde show van Yaeger voelde deze Namasenda toch net iets te licht aan. Wij gingen daarom nog even een stukje van het Argentijnse duo EQ kijken, al konden zij met hun hybride-set ook niet overtuigen.
Mura Masa @ Fountain Stage
Alle ogen waren om negen uur gericht op Mura Masa. De transformatie die de Britse producer doormaakte is best opmerkelijk te noemen. Waar hij een dikke tien jaar geleden op de piek van zijn populariteit vooral de grote popfestivals à la Rock Werchter en Pukkelpop afschuimde, is hij tegenwoordig vaker in de club te vinden. Die zoektocht naar die ene volgende hit heeft de introverte artiest inmiddels achter zich gelaten en daarom was het des te opvallender dat hij zijn dj-set begon met “Love$ick”. Zijn bekendste nummer was lokaas om de Fountain Stage vol te krijgen en miste zijn effect dan ook niet, maar wat in de komende 55 minuten volgde was best mager. Een paar opflakkeringen zorgden voor iets van sfeer, al verloor Mura Masa zichzelf net iets te hard in een eentonige en weinig sprankelende mix. Zelf bleek hij ook weinig goesting uit te stralen en bleef hij vooral in volle concentratie op zijn knoppen kijken zonder te veel aandacht te besteden aan het publiek. Als headliner en publiekstrekker had het dus heel wat meer mogen zijn.
Danny L Harle @ Orangerie
Kiezen is verliezen en zo moesten we een hartverscheurende keuze maken tussen Danny L Harle en Cortisa Star. Na wikken en wegen, en veel heen en weer besloten we uiteindelijk toch maar de Orangerie binnen te strompelen. Als muziekproducer zat Danny L Harle echter al achter de knoppen voor de grootste (hyper)popsterren. Van Dua Lipa en PinkPantheress tot Charli xcx en Caroline Polachek: het lijstje is indrukwekkend. Hij weet dus als geen ander wat werkt en wat eerder niet werkt. Hoewel Danny L Harle ook een soort dj-set bracht, was hier toch iets meer zorg en liefde gestoken in het grotere plaatje. Hij nam plaats in een rechthoekige productie waarvan de hoek naar het publiek was gericht. Naast heel wat eigen nummers passeerden uiteraard ook een handvol nummers van onder andere Dua Lipa en Oklou de revue. In Harles set zat een zekere opbouw en een verhaal, en net daarom was het lekker dansen geblazen. Hoewel het feestje in Le Botanique om elf uur al gedaan was, was de bewegingsdrang nog niet gestild. Wie nadien de dansbenen nog wou losschudden, moest andere oorden opzoeken, maar als finale troef van dag twee van Les Nuits Botanique kwam Danny L Harle als geroepen.
