Dijf Sanders is al jaren een van de meest eigenzinnige artiesten binnen de Belgische muziekscene. Met albums als JAVA en PUJA, die ontstonden uit reizen door respectievelijk Indonesië en Nepal, werd hij een vaste waarde voor wie houdt van muziek vol verbeelding en dynamiek. Zijn geheime recept? Erop uittrekken met een recorder en die opnames dan mixen tot een geheel vol pulserende ritmes en elektronica met een jazzy randje. Zijn liefde voor analoge synthesizers en passie voor wat geluid kan zijn, maken hem uniek in dit Belgenland. Bovendien is Sanders zo’n artiest die niet herhaalt: elk werk is een ontdekkingsreis voor het oor.
Met Tangkoa II slaat hij opnieuw een andere weg in, dit keer gevoed door een reis door Vietnam. De plaat vertrekt wederom vanuit die field recordings, maar krijgt dankzij drummer Simon Segers een extra motor. Opnames uit Vietnamese dorpen en straten worden omgezet in groovy, gelaagde composities waarin Segers’ stempel meteen herkenbaar is. Wie hem kent van onder meer de liveband van Sylvie Kreusch, weet hoe hij ritmes kan laten kantelen. Tangkoa II klinkt daardoor als een gesprek tussen twee muzikanten die elkaar blind aanvoelen.
“Mooning” zet meteen de toon: licht, warm, speels en een van de sterkhouders van dit nieuwe werk. Vooral in het middenstuk bloeit alles helemaal open, wanneer percussie en toetsen elkaar volop beginnen kruisen. “Question The Answer” is een ander paar mouwen. Op de achtergrond klinken krekelgeluiden, terwijl een akoestisch gitaartje zijn intrede doet en ons mee op ontdekkingstocht neemt door wat bijna een kleine jungle van geluiden lijkt te zijn. De laagjes die hier op elkaar liggen, maken het nummer een lust voor het oor en bij elke luisterbeurt valt er wel iets nieuw te ontdekken. Dat is de kracht van Sanders: een echte klankenkunstenaar die zijn live-ervaringen ook moeiteloos tot in je koptelefoon weet te brengen.
“Pahpung” begint dan weer heel opgejaagd en zet daarmee een andere energie neer. Saxofoon vormt deze keer het kerninstrument en duwt het nummer richting een uitgesproken en opgejaagd jazzy sfeertje. Op “Mountain On The Hill” wordt voor een veel mysterieuzere aanpak gekozen: opnieuw de sax, maar dan met lagere noten, een rustiger tempo en bedachtzamer in het algemeen. Het geheel voelt daardoor heel relaxed, alsof je even onder een Vietnamese sterrenhemel ligt. Op “The Village” komt de kracht van de veldopnames volledig tot z’n recht. Want hadden we al gezegd dat Sanders enorm creatief is met stemopnames? Die staan hier centraal, worden constant vervormd en op die manier bijna als instrumenten ingezet. Fascinerend tout court.
“Tangkoa” is misschien wel het meest bevreemdende én rustigste moment van het album. “Courtship On A String” zit in datzelfde register, maar dan in puur elektronische vorm. In de tweede helft blijft zelfs alleen een eenvoudige laag toetsen over: het nummer wordt zo volledig gestript en tot zijn essentie herleid. Die rustmomenten waarop het allemaal wat meer mag kabbelen werken op zich verfrissend, al voelen ze op momenten ook wat té vrijblijvend, waardoor het geheel net iets sneller aan je voorbijglijdt. “Analog Dating” sluit deze broeierige reis dan weer perfect af. Met pulserende synthesizers wordt nog één keer alles opengetrokken voor een bijna bombastisch slot, alsof Sanders alle overgebleven energie in die laatste minuten duwt.
Dat alles maakt van Tangkoa II een plaat die indruk maakt. Dijf Sanders werkt met een precisie die je niet vaak hoort: elke laag, elke textuur lijkt bewust geplaatst. Het resultaat is een album dat pas na meerdere luisterbeurten zijn volledige rijkdom toont. Sommige stukken kabbelen daardoor ook net iets te vrijblijvend voorbij, waardoor niet elke passage blijft hangen. Maar in z’n geheel is dit een plaat die blijft nazinderen en langzaam onder je huid kruipt.
Wie het album ook live wil ervaren, kan terecht op 13 mei in CC De Schakel (Waregem), of op 29 mei in Club Wintercircus (Gent).
Ontdek “Analog Dating”, ons favoriete nummer van Tangkoa II, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
