Met M.O.P. en Redman stonden er gisteren twee hiphopgrootheden in de AB. De twee losten elkaar af en zorgden voor een avond die bol stond van de energie. Redman staat bekend als de favoriete rapper van hiphop legende Eminem en maakte furore in de jaren negentig en tweeduizend. Hoewel hij tot vandaag nog steeds albums uitbrengt, kwam zijn hoogtepunt al vroeg in de jaren negentig toen hij door The Source werd verkozen tot ‘Rap Artist of the Year’. Dit leidde zijn meest succesvolle decennia in met hits als “Da Rockwilder” en “Part II”. Ook het eerste album van Lil Fame en Billy Danze onder de naam M.O.P. is intussen dertig jaar geleden. Hun carrière ging jarenlang in stijgende lijn tot ze in 2000 met Warriorz hun magnus opum uitbrachten. Met hits als “Ante Up” en “Cold as Ice” stonden ze op de top van hun kunnen. Beide acts staan gekend om hun enorme energie en typische East Coast geluid. Gisterenavond zetten ze de AB in vuur en vlam met een throwback van jewelste.
Het Amerikaanse duo Lil Fame en Billy Danze kwam het podium op gewandeld als twee rappers van middelbare leeftijd in simpele outfits. Desondanks brachten ze een show die je vanaf de eerste seconde omver blies. Het duo zat vol energie en opende direct met hits als “Cold as Ice” en “Shake Em Up”. De zaal leek terug gekatapulteerd te worden naar de vroege jaren tweeduizend en zong uit volle borst mee. Ondertussen bleef de show van hit naar hit gaan en toonde het duo hun bakken aan ervaring. Ze waren perfect op elkaar ingespeeld en wisten exact wat de ander zou doen. Dat ze al dertig jaar samen toeren, was constant duidelijk en dat kon het publiek wel appreciëren.
Vervolgens volgde er een kort intermezzo waarbij M.O.P.’s dj even overnam. Op zijn ouderwetse draaitafel draaide hij hits als als “Hypnotize” van Biggie en “Who’s That Girl” van Eve. Vervolgens zong hij uit volle borst en verrassend goed mee met “Three Little Birds” van Bob Marley. De man bracht evenveel energie als M.O.P. zelf en vulde de pauze zo perfect op. Hierna kwam het duo, dat duidelijk goed op adem was gekomen, nog een kwartier alles geven. Er ontstond een strijd tussen de zaal en de rappers om wie het luidst kon roepen en wanneer M.O.P. afsloot met grootste hit “Ante Up” was de overwinning voor het publiek. Nog één keer ging iedereen los om dan plaats te maken voor het tweede deel van de avond.
Reginald Noble, beter bekend als Redman betrad niet veel later het podium vol enthousiasme. In zijn grijze overal begon hij met nummers van zijn laatste plaat Muddy Waters Too. Het publiek dat al helemaal los was door M.O.P. ging gewoon door en zorgde voor een gigantische glimlach op het gezicht van Redman. Bovendien stond de rapper op het podium met een enthousiasme alsof het zijn eerste optreden ooit was. Hij ging constant in interactie en bespeelde de zaal als een ware dirigent.
Ook Redman nam een kleine pauze die dit keer werd opgevuld door zijn dj die onder de naam dj Cancer draait. Hij kreeg enkele minuten de tijd om los te gaan op zijn draaitafel en zijn kunde te tonen als dj en ‘scratcher’. Toen Redman ‘eat that pussy’ schreeuwde, legde zijn dj het gezicht tussen de draaitafels waarna ‘Reggie’ gek werd. Het was dj Cancer’s eerste tour met Redman en hier kreeg hij zijn moment in de spotlight.
Na de pauze kwam Redman met evenveel energie terug en ging hij gewoon verder op zijn elan. Waar hij voor het dj-intermezzo vooral tracks van zijn laatste album speelde, ging hij nu terug naar het begin van zijn carrière. De AB ging nog tien jaar verder terug in de tijd dan bij M.O.P. en kwam in de nineties terecht. Klassieke boom bap nam het over en hierin voelde Redman zich duidelijk in zijn element. Langzaamaan gingen we van zijn eerste album Whut? Thee Ablum, naar Dare Iz A Darkside en Muddy Waters om uiteindelijk bij de grootste hits aan te komen. Redman sloot namelijk af met hits “Da Rockwilder” en “Part II” die de hele zaal platlegden. Hierbij deed ‘Reggie’ zijn eigen stukken waarna het publiek de verses van goede vriend Methodman overnam. Zo eindigde de avond in een absolute apotheose.
Het werd een avond die drie uur aan een stuk op niveau bleef. De energie zakte geen moment en zowel Redman als M.O.P. zorgden voor een prachtige show die de AB terug bracht naar de jaren negentig en tweeduizend. Dit zorgde voor een nostalgische sfeer in Brussel met een publiek dat er vol voor ging. Wie aanwezig was zal moe maar voldaan naar huis gaan en deze avond niet snel vergeten.
