Viagra Boys @ Vorst Nationaal: Bierbuikgevoel

Nog geen jaar geleden herschiep Viagra Boys de Ancienne Belgique tot een vleeshoop van jewelste. Waar de Zweden tegenwoordig ook verschijnen, laten ze een spoor van bloed, zweet en biertranen van geluk achter. En de podia die ze daarbij bestormen? Die beginnen ondertussen toch behoorlijk grote proporties aan te nemen. Afgelopen zomer haalden ze de sloophamer boven op Pukkelpop, en aangezien de wederzijdse liefde tussen België en Viagra Boys nieuwe dimensies kreeg, kon een nieuwe zaalshow in ons land niet uitblijven. Voor de groep komende week richting Zuid-Amerika trekt voor een reeks festivalshows, maakt ze deze week nog een korte tussenstop in onze contreien. Dat Viagra Boys hiervoor een zaal als Vorst Nationaal uitkoos, was best een gewaagde gok, maar ondanks dat de bunker niet helemaal was volgelopen, stond de band toch wel behoorlijk op haar plek in een van de beruchtste zalen van het land.

Als 2025 een druk jaar was voor Getdown Services, belooft 2026 daar nog een schepje bovenop te doen. Het half uur dat de twee kregen, vulden ze gisteren dan ook vooral met nummers die al op Spotify te beluisteren zijn. Als gimmick hebben ze ondertussen wel een behoorlijke fanbase opgebouwd – in december verkochten ze de Orangerie in de Botanique uit – en die kende de trucs wel best goed. Als ludieke publieksmeesters kregen ze de sfeer er toch ook al goed in, ook al klonken een hoop nummers niet op hun best door de makke geluidsmix. De zaal ontplofte uiteindelijk wel definitief bij het aanbreken van het onvermijdelijke slotstuk genaamd “Dog Dribble“. Als Josh Law zijn gitaar rond zijn nek hangt, dan weet je dat het dak eraf gaat en dat iedereen de naam van het nummer luidop mee zal scanderen. En zo geschiedde. Zoals zo vaak maakte dat geniale einde veel goed bij Getdown Services en vergeet je even de soms nogal puberale trekken van de twee. Getdown Services deed exact waarvoor het geëngageerd was en zorgde voor de eerste vreugdesuitbarstingen van de avond.

Wie Viagra Boys tijdens de albumcyclus rond viagr aboys eerder aan het werk heeft mogen en kunnen zien, zal geweten hebben wat er op zich afkwam, want echt veel aanpassingen voerde de band niet door. Zowel visueel als inhoudelijk bleef de groep trouw aan de vertrouwde formule en daar veranderde ook een groter podium weinig aan. De grootste eyecatcher waren de lasers die het grote logo op de backdrop de hele avond lang zouden inkleuren. Na een lekkere spanningsopbouw betrad de band het podium en voor Murphy überhaupt zijn microfoon vast had, ontdeed hij zich van zijn shirt. Hij is nu eenmaal een “Man Made of Meat” en daar bewierookte hij zich tijdens de showstarter met een zekere fierheid zelf even mee. Wierook konden we niet ruiken, al was er wel een zeer pertinente bier- en zweetgeur die vanaf het eerste nummer alleen maar scherper en aanweziger in onze neus begon te prikken. De biotoop van Viagra Boys was dus op een kleine vijf minuten al geschapen in Vorst Nationaal.

De hele avond lang vlogen de pintjes door de lucht, terwijl zeker in het begin de moshpits best ruwe en agressieve proporties aannamen. De gehavenden likten hun wonden, terwijl de Scandinaviërs met “Slow Learner”, “Waterboy”, “Punk Rock Loser” en “Uno II” de vlam dicht bij de lont hielden. Escalaties en escapisme lagen dicht bij elkaar, en wat ondanks een soms nogal matig geluidsmix opviel, was het feit hoe strak en beheerst de band de nummers bracht. De leden droegen allemaal, net als Sebastian Murphy, een snelle zonnebril en bewaarden hun cool. In het publiek ging het er in stijgende lijn hitsig aan toe, al bleek de voorspelling in “Ain’t No Thief” niet helemaal even juist: tussen de echte muziekfanaten bevonden zich ook een aantal gauwdieven die het gemunt hadden op de gsm’s en bezittingen van de moshende meute. Het blijft een fenomeen bij dergelijke optredens en ze weren blijkt toch iets moeilijker dan gedacht. Op het podium merkten ze daar vrij weinig van en stuurden ze ons na een verschroeiende start even wat rustigere richtingen uit. “Pyramid of Health” was een aangename patroonbreker waarbij Murphy zijn volgelingen opdroeg om piramides met de handen uit te beelden en met het alweer iets energiekere “Troglodyte” doken we eveneens de geschiedenis in.

Het blijft bijna absurd hoe Murphy met een dergelijke levensstijl zo een dijk van een optredens kan spelen. Zijn uitstraling is zodanig nonchalant en toch is hij net degene die met zijn zang extra vuur in de nummers brengt. In het laatste derde van de show, toen het publiek al helemaal overstag was en de zweetparels over de hoofden stroomden, was het aan de rest van de band om iets ‘moeilijkere’ nummers in de strijd te gooien. Het tweeluik “Down in the Basement” en “Cold Play” was er eentje waar de koperen blaasinstrumenten het voortouw namen en zelfs een paar minuten free jazz-richtingen uitging. “ADD” was in dat contrast nog eens een fijne meebruller alvorens met “Medicine for Horses” weer wat rustigere vaarwaters op te zoeken. Het nummer bood voor Murphy ook de uitgelezen kans om in navolging daarvan een nogal absurd verhaal te vertellen over hoe hij als vijftien jarige knaap op een thuisfeestje van een zeer knappe klasgenote nogal van het padje ging, de kankermedicijnen van haar hond tot zich nam en uiteindelijk in het zwembad ei zo na verdronk. Hoe waarheidsgetrouw dat ook moge zijn geweest, het was in ieder geval een zeer ludieke manier om over te gaan tot “Sports”. Nadat de storm even wat meer was gaan liggen, barste het feestje opnieuw los op de parterre.

De strafste muzikale stoot van de avond werd uiteindelijk “Research Chemicals”. In een zeer uitgerekte instrumentale extravaganza kleurden ze volledig buiten de lijntjes en maakten ze ondanks de lengte een zeer sterke indruk. Vooral het bezwerende einde van “Research Chemicals” was van een zeer hoog niveau en gaf elk bandlid de ruimte om op het podium indrukwekkende uithalen door te voeren. Vanzelfsprekend kon Viagra Boys het daar niet bij laten en zo keerde het nog even terug voor een bisronde. “River King” was een opvallend intiem nummer waarbij Murphy als frontman zijn vocale kunnen ook eens nadrukkelijk wou laten horen zonder vol rockornaat. Uiteindelijk werden met “The Bog Body” en “Worms” hoe dan ook twee bulldozers voorzien om de avond op gepaste wijze om kwart over tien te laten afsluiten. Nog een laatste keer werden pintjes in het rond gegooid en plukte het veiligheidspersoneel de crowdsurfers uit het publiek.

Even heroïsch of memorabel werd het in vergelijking met hun show in de Ancienne Belgique wat ons betreft niet. Daarvoor was de elektriciteit en de spanning die toen in de zaal hing, toch nog eens van een geheel andere categorie. De Zweedse kameraden mogen desondanks terugblikken op een wederom zeer doeltreffend optreden dat de verwachtingen van de fans zeker inloste. Sebastian Murphy en co volgden gewoon hun (bier)buikgevoel en toonden dat ze de ballen en de nummers hebben om een zaal als Vorst Nationaal heer en meester te kunnen zijn. Deze zomer volgt een nieuwe ronde in The Barn van Rock Werchter en dat zal gegarandeerd ook weer een zwaar feestje worden.

Op vrijdag 3 juli staat Viagra Boys in The Barn van Rock Werchter.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

Man Made of Meat
Slow Learner
Waterboy
Punk Rock Loser
Uno II
Therapy
Ain’t No Thief
Pyramid of Health
Troglodyte
Down in the Basement
Cold Play
ADD
Medicine for Horses
Sports
Research Chemicals

River King
The Bog Body
Worms