Gisterenavond betoverde Rochelle Jordan een uitverkochte Rotonde (Botanique) met haar soulvolle en dansbare r&b. De Brits-Canadese heeft Jamaicaanse roots, woont in L.A. en bracht vorig jaar haar derde langspeler uit. Through the Wall liet zich kenmerken door futuristische, sensuele en hiphop-elementen, waardoor er een eigenzinnige sound ontstaat. Jordans eerste album is inmiddels twaalf jaar oud, maar het duurde zeven jaar vooraleer er een tweede plaat kwam. Dat viel deels te verklaren door een toxisch management en label, maar van toxische sferen was er niets te merken in de Botanique. Haar moderne r&b bracht een uitbundige en toegankelijke sfeer met zich mee, waardoor iedereen zich op zijn gemak voelde en ten volste kon opgaan in de muziek. Het werd een niet te stoppen feestje waarbij de vloer van de zaal meermaals hevig op en neer ging.
Rochelle Jordan werd ingeleid door Essosa, die eveneens Brits-Canadees is en r&b muziek bracht. Met twee ep’s onder haar arm en een aantal nieuwe nummers, betrad Essosa een amper gevulde zaal, maar dat hield haar niet tegen. Met veel goesting en een aanstekelijke glimlach zorgde ze ervoor dat de vibe al goed zat voor het eerste nummer nog maar halverwege was. Het viel meteen op dat Essosa goed kon zingen, maar haar microfoon niet al te luid stond. Haar muziek focuste nochtans vaak op het vocale met de vele harmonieën. Tijdens “Touch Baby” mocht het publiek die voorzien en ook bij Aaliyah cover “More Than a Woman” werd er meegezongen. De zaal liep intussen goed vol en zo hoorde iedereen goed hoe haar muziek werd geïnspireerd door toxische ex’en en mannen die haar herhaaldelijk ghostten. De anekdotes werden op een herkenbare manier verteld en dat, in combinatie met bijhorende muziek, sloeg telkens aan, dus Essosa’s optreden was zeker geslaagd. Zijn er nog groeikansen? Ja, een muzikant of twee en net iets betere choreografieën waren welkom geweest, maar wat Essosa nu in de aanbieding had, werkte al en toonde potentieel.
Rochelle Jordan liet tijdens “Grace” meteen haar prachtige stem horen, en dat was vrijwel de enige keer dat we die zonder al te veel beats mochten ervaren. Eenmaal “TTW” inviel, was er een goeie beat aanwezig en begon de zangeres bewegingen te maken met haar armen. Ze bewoog haast als een bovenmenselijk figuur, maar kwam toch heel down to earth over. Ze had een uitstraling die deed denken aan een Donna Summer zonder de sterke disco vibes, al bracht ze wel nog een goeie groove met zich mee. Amper tien minuten in het optreden waren ook “Close 2 Me” en “Ladida” al gepasseerd en stond het enthousiaste publiek tegen elkaar te bewegen. Het duurde ook niet lang vooraleer de vloer van de Rotonde op en neer begon te gaan. Ja, het was zeer snel duidelijk dat Rochelle Jordan wist hoe ze een concert van jewelste moest geven, waarbij het publiek maar al te graag uit haar hand at.
De uptempo beats werden verzorgd door een dj, die met haar jurk haast niet moest onderdoen voor Rochelle Jordan en daarbij ook een sexy snorretje had. Ze liet tijdens “Ladida” duidelijk merken dat ook zij de teksten kende en het was een van de momenten waarop zij en Rochelle Jordan een kleine choreografie tot een goed einde brachten. Het voelde zeer sexy en eveneens wat magisch aan. Rochelle Jordan en haar dj gingen aan een hoog tempo door de set, waarbij op iets meer dan een uur zeventien nummers passeerden. Weinig tijd voor praatjes dus, maar haar dankbaarheid was wel duidelijk te zien. De grote glimlach en het plezier van Rochelle Jordan vielen niet te verbergen, en dat zorgde voor een uitgelaten en vrije sfeer in de zaal. “Doing It Too” voelde zo als een zoveelste hoogtepuntje en met “Sum” werd het net iets zwoeler. De sexy sfeer weerspiegelde zich ook in de lichtshow, dankzij de vele lichtstroken die op het podium stonden. Toen de artiest het met “Words 2 Say” net iets rustiger leek aan te pakken, bleef de beat wel zeer aanwezig. Die evolueerde uiteindelijk naar een stevige outro met stroboscopen. Het soulvolle en dansbare werden dus vlekkeloos met elkaar gecombineerd en Rochelle Jordan liet het lijken alsof het allemaal moeiteloos was.
Wie goed keek, zag dat de vrouw van het uur wel aardig begon te zweten na verloop van tijd, maar ook dat hield haar niet tegen. Ze bleef over het podium bewegen alsof ze niets anders gewoon was en soms vergat je haast dat dit een optreden was met ‘slechts’ enkele honderden mensen. Rochelle Jordans uitstraling en showgehalte deden eerder vermoeden dat ze op een podium met enkele duizenden fans stond. De Brits-Canadese deed het voorlopig nog zonder grote hits, maar dat nam niet weg dat het publiek nooit meezong of enthousiast reageerde als een nummer werd ingezet. De appreciatie en liefde die de Rotonde aan Rochelle Jordan gaf, voelde zo oprecht aan dat de zangeres al leek aan te geven dat haar eerste keer in Brussel niet de laatste keer zou zijn. Wie dan toch een heel bekend nummer wou horen, die kreeg een stukje van “Finally” van CeCe Peniston te horen. Tot slot sloot Rochelle Jordan nog af met een publieksverzoekje, wat haar heel nederig deed overkomen en aantoont dat ze ook haar oude muziek nog kent.
Wie afgelopen avond in de Rotonde was, die had ongetwijfeld een goeie tijd. Rochelle Jordan draaide er op iets meer dan een uur niet minder dan zeventien nummers door, die door een enthousiaste dj soms vlot aan elkaar werden gemixt. De zangeres had een uitstraling waarmee ze met gemak grote podia zou kunnen vullen, maar de gelukkigen waren er nu al bij. Dat er haast geen ouder materiaal de revue passeerde, zal de fans van het eerste uur misschien teleurgesteld hebben, maar Rochelle Jordan leverde wel de ultieme Through the Wall-ervaring af. Een avond om je vingers bij af te likken en nog lang op terug te blikken!
Setlist:
Grace
TTW
Close 2 Me
Ladida
Crave
Never Enough
Doing It Too
Sum
Words 2 Say
On 2 Something
Bite the Bait
Get It Off
The Boy
Around
I’m Your Muse
Sweet Sensation
Follow Me
