Hoe mooi is de magie van de eerste maal iemand te horen zingen, en overrompeld te worden door wat je te horen krijgt? Wij waren vast niet de enige die dit voor hadden toen ise in 2024 met haar “Goodbye Letter” De Nieuwe Lichting won. Met slechts zeventien lentes op de teller en voorzien van zo’n stemgeluid, pakte ze met dat ene nummer iedereen in, en zo vertrok voor haar een sneltrein die ze zelf nooit had zien aankomen. Veel airplay en optredens van de kleinste clubs tot de grote festivals. De sneltrein werd zelfs een TGV naar Parijs en een Shinkansen naar Japan. Het risico van op zo’n sneltrein terecht te komen, is jezelf voorbij te lopen, maar ise is niet van een kleintje vervaard. In 2025 verraste ze ook nog met de prachtige Nederlandstalige cover “Ik Reis Door de Nacht” voor een Gorki-tribute en mocht ze bovendien een nieuw nummer (“Held You Longer“) spelen samen met The Atomic Orchestra.
Wie zulke adelbrieven kan voorleggen en nog aan een debuutalbum moet beginnen, heeft overduidelijk talent. Het was dus reikhalzend uitkijken naar wat de volgende stap zou brengen, en die is er nu in de vorm van Suitcase Child. Ise Smeets, zoals ze voluit heet, weet duidelijk wat ze wil en had geen zin in compromissen, want ze brengt haar debuut in eigen beheer uit. Producer (en gitarist bij Selah Sue) Dries Henderickx werd aangetrokken om alles in goede banen te leiden. En zoals de singles in aanloop naar dit album lieten horen, heeft ise ondertussen ook een band rond zich verzameld, waaronder de helft de bezetting van The Haunted Youth. Met de titel Suitcase Child laat ze alvast geen twijfel bestaan over waar de inspiratie gevonden werd. De scheiding van haar ouders loopt als een rode draad door dit album heen.
Geen licht thema om een album aan op te hangen, maar ise trekt tien nummers lang een doos van Pandora open waarbij ze met zichzelf in het reine probeert te komen. Een loutering waarbij ze alle emoties en herinneringen die ze met deze scheiding heeft ervaren verwerkt en waarbij ze niet schuwt de vinger op de zere plekken te leggen. In opener “Powerless” probeert ze onmiddellijk om de machteloosheid een plaats te geven, eerst nog schoorvoetend, maar door muzikaal laag na laag toe te voegen, voel je haar sterk genoeg worden om haar ziel op tafel te leggen. Hoe ga je om met iets waar je zelf zo weinig invloed op kan uitoefenen, vraagt ze zich af. De single “Remember?” volgt, een sterk staaltje van haar kunnen en zo’n nummer waarin de emoties nog zoveel versterkt worden door de dynamiek in het arrangement en door het gebruik van het volledige bereik van haar stem.
Met de intro van “Kid” slaan ise en haar band een lekker vatje ‘The War On Drugs’-gitaren aan. Het uptempo en vrolijke ritme brengt een goede afwisseling, ook al blijft het tekstueel bittere ernst wanneer ze zingt over hoe moeilijk het voor haar wordt om zich aan iemand te binden. “Just a Lie” trekt alles weer een donkerder steegje in. De woorden snijden scherp en raak, waardoor het tegelijk een afrekening en een wanhoopskreet wordt. Maar een kreet die door de prachtige wat schorre stem van ise nog krachtiger en intenser klinkt. De balans tussen het donkere en het hoopvolle weet ze steeds treffend te vinden.
De emoties die loskomen worden de vrije teugels gegeven en laten in verschillende nummers ook horen dat scheiden en abrupt afscheid nemen alomtegenwoordig zijn, ook los van de scheiding van haar ouders. Nummers als “Held You Longer” en “When You Are Around” blinken hierin uit met hun universele emoties ondersteund door het juiste instrumentarium; piano voor het afscheid in “Held You Longer”, ronkende gitaren voor de wrevel van “When You Are Around”. Met het finale drieluik “Empty House”, titeltrack “Suitcase Child” en “Homesick” legt ise een laatste maal het diepste van haar ziel bloot. De wondermooie opbouw van “Suitcase Child” laat je intens meeleven in haar verhaal, waarna ze met het akoestische “Homesick” de deuren van de huizen waar ze woont probeert bijeen te smelten, om ergens volledig thuis te kunnen zijn. En daarna valt de deur van de plaat ook gepast in het slot, en kan die koffer uit de titel uitgepakt worden.
Het verleden heeft op ise een duidelijke impact gehad, maar de toekomst lacht haar hard tegemoet, want dit doorleefde album laat een jonge singer-songwriter horen die klopt op de poorten van de grote doorbraak. Centraal zet ze haar uitmuntende stem als een gong om deze poorten open te doen gaan. Bovendien stelt ze een schoolvoorbeeld voor al wie jong en vol passie met muziek bezig is, en een flinke portie doorzettingsvermogen heeft. Suitcase Child is een onderhuids en persoonlijk werkstuk geworden, waarin ise zich kwetsbaar durft op te stellen en een houvast wil bieden aan iedereen die in zijn of haar eigen leefwereld met gelijkaardige problemen wordt geconfronteerd. Op haar website kan je er zelfs je eigen verhaal over kwijt.
Die verhalen wil ze delen op haar uitverkochte releaseshow op 20 februari in de Ancienne Belgique. Daarna trekt ze op tournee waarbij ze onder meer halt houdt in Rotown in Rotterdam (11 maart), Merleyn in Nijmegen (12 maart) en De Roma in Antwerpen (1 oktober).
Facebook / Instagram / Website
Ontdek “Remember?”, ons favoriete nummer van Suitcase Child, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
