Wat initieel leek te starten als een tof probeersel, groeide uiteindelijk tot veel meer dan dat. Roméo Elvis en Oscar and the Wolf ontwikkelden de afgelopen maanden zowaar een bromance, die in zijn totaliteit al acht volwaardige nummers en een reeks uitverkochte gezamenlijke shows in de Ancienne Belgique opleverde. Het project kreeg uiteindelijk de titel Jardin, de plaats waar de twee elkaar klaarblijkelijk het best terugvonden. Dat betekent langs de andere kant ook dat het winterse december misschien niet de meest ideale maand was om met zo’n zomers project als dit naar buiten te komen. Maar goed, zo’n fikse dosis vitamine D kan zeker tijdens de donkerste dagen van het jaar al eens goed doen.
En dat maakt meteen ook het perfect bruggetje naar de combinatie tussen Roméo Elvis en Max Colombie. Op papier twee namen die je niet meteen bij elkaar zou plaatsen, maar in de praktijk werkt het wonderwel. Met “Ceiling” verscheen er afgelopen zomer dus al dat hitje dat de verwachtingen helemaal inloste. Het zinnetje ‘Now I’m dancing on the ceiling’ glinsterde nog altijd door onze gehoorkanalen, waarna er een tijdje later ietwat onverwachts ook “Lose My Baby” verscheen. Het begin van een groter verhaal, waarin de twee elkaars capaciteiten bleven vergroten, en zo dus ook elkaars grenzen bleven verleggen. In Jardin krijgen we dus vooral een mix te horen van alles wat Roméo Elvis en Oscar and the Wolf in zich hebben. Dat gaat van dromerige pop tot harde techno, en alles daartussen in.
Opener “Lose My Baby” wordt zo bijvoorbeeld gekleurd door rustgevende reverb en twinkelende synthklanken, maar wordt dat cool in evenwicht gehouden door de meer zwaardere toevoeging van Roméo. Het is dus niet zo dat je op Jardin kan zeggen dat nummers uit één specifieke pen kwamen, waarbij de ander eerder een soort feature is. Elkaar beter maken is met andere woorden de boodschap, waardoor je een soort combinatie krijgt van dromerig en zwoel, die permanent met elkaar in zowel duel als symbiose gaat. Een nummer als “Chargé” wordt bijvoorbeeld voortgestuwd door een diepe groove en een coole bas, maar heeft langs de andere kant ook weer een Max Colombie die er met zijn hoge stem voor zorgt dat er ook een zwoel en poppy randje in het geheel zit.
Het tempo zit met andere woorden goed in Jardin, zeker als beide mannen helemaal all in gaan. “Bon Sens” doet zijn tracktitel bijvoorbeeld alle eer aan – een echt hitje in wording -, maar het is uiteindelijk toch de opeenvolging van “M’en Ballec” en “Fading Into You” dat het hoogtepunt van de ep vormt. In die eerste is er werkelijk geen houden meer aan en vegen Roméo Elvis en Max Colombie hun voeten aan alles. Pompende techno in combinatie met dromerige pop brengt je uiteindelijk zelfs tot bij een op “Show Me Love” van Robin S gebaseerde beat die de zon tot in het diepste punt van je lichaam laat stralen. Zeker omdat het met afsluiter “Crocodilla” nog eens volledig kan ontbranden. Het duo neigt zelfs richting UK garage, wat nogmaals onderstreept dat het vooral gaat om elkaars grenzen te verleggen in Jardin.
Acht nummers lang zoeken en vinden Roméo Elvis en Oscar and the Wolf elkaar in Jardin, waardoor uitersten met elkaar verbonden worden en klinken alsof ze altijd al bij elkaar hoorden. Hoewel het dus op papier een combinatie was die je niet meteen zou verwachten, slagen de twee er wonderwel in om er een enorm cool geheel van te maken. Van hard naar zacht, van dromerig naar hoekig… het is alsof beide landshelften plots verenigd worden op een manier die zelfs Bart De Wever na zevenhonderdvierendertig dagen onderhandelen niet meer zag aankomen. Waar muziek al niet goed voor is.
Oscar and the Wolf: Facebook / Instagram / Website
Roméo Elvis: Facebook / Instagram
Ontdek “Lose My Baby”, ons favoriete nummer van Jardin in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
