Lokerse Feesten 2026 (Festivaldag 6): Meezingen toegestaan

Op een doodgewone woensdag doorheen het jaar zoek je op de Grote Kaai misschien tevergeefs naar een parkeerplaatsje om de wekelijkse Lokerse markt te bezoeken. Maar in de eerste week van augustus wordt deze parking door de organisatie van de Lokerse Feesten vakkundig omgetoverd tot een uiterst gezellig stadsfestival dat ook dit jaar weer kan rekenen op een resem klinkende namen uit binnen- en buitenland. Steeds vaker kiezen de programmatoren ervoor om de verschillende dagen van de tiendaagse onder een bepaalde noemer te labelen en vandaag zou het woord meekwelen deze lading wel kunnen dekken. Op deze zonnige woensdagavond werd het een Belgisch-Brits onderonsje, lees gerust verder om te weten wie aan het langste eind trok.

Iskander Moon @ Club Studio Brussel

De aftrap van de avond werd gegeven door Iskander Moon in een aardig volgelopen Club StuBru. Afgelopen winter bracht de singer-songwriter uit Zelzate zijn eerste gesmaakte langspeler Salt Moon City uit en met trots kwam hij deze voorstellen aan het Lokerse publiek. Het meeslepende “Lonely Days Will Come” opende de debatten en trof meteen raak waarbij het meteen opviel dat Iskander zich liet omringen door een band die van wanten weet. Zo kreeg ook bijvoorbeeld “Borderline” live een pak meer body dan de albumversie dankzij de sterk spelende tenorsaxofoniste. Iskander Moon claimde het plekje centraal op het podium – een trucje dat we later die avond nog zouden zien – en betoverde het publiek vooral met zijn indrukwekkend stemgeluid. “The City” kreeg ons een eerste keer aan het bewegen, maar het was vooral de solo gebrachte betoverende cover “To Build A Home” in het midden van de set die de hele zaal muisstil kreeg. Lokeren kreeg met het nog onuitgebrachte en meer uptempo “Violet” nog een veelbelovende primeur te verwerken, waarin de referentie naar Chris Martin en de zijnen niet achterwege zal blijven. Een zichtbaar genietende Iskander Moon sloot zijn set af met een begeesterende versie van “Saturday Silence” en nam samen met zijn talentvolle bandleden het grote applaus dat volgde met plezier in ontvangst. 1-0 voor het vaderland.

Iskander Moon staat deze zomer nog op Suikerrock in Tienen (8/8), Rijvers Festival in Lievegem (13/8), Pukkelpop in Hasselt (23/8) en Walter Boeykens Festival in Bornem (28/8). Daarna volgt nog een hersttourtje door de lage landen.

The Kooks @ Main Stage

We haastten ons naar de Main Stage waar Luke Pritchard en de zijnen ondertussen met de zon vol in de ogen aan hun set waren begonnen. De Kaai kon op de valreep nog maar eens het bordje uitverkocht aan de poorten opspelden en dit was te merken aan de beperkte beweegruimte op het festivalterrein. De Britten vieren dit jaar het twintigjarig bestaan van hun debuut- en doorbraakalbum Inside In / Inside Out, maar tot een echt feestje kwam het zelden. Niet dat de nummers slecht gespeeld werden, maar het werd ook nooit meer dan dat. Muzikaal waren er weinig uitschieters te bespeuren en het leek eerder op automatische piloot te verlopen op het podium. Uiteraard vond de Grote Kaai het fijn om nog eens mee te zingen met feelgoodnummers zoals “She Moves In Her Own Way” en “Ooh La”, maar gaandeweg viel steeds meer op dat het publiek ook enkel voor die songs de nodige aandacht kon opbrengen. Pritchard probeerde solo nog het tij te keren met “Seaside”, maar ook deze keer werd hij overstemd door het praatgrage publiek aan de rechterkant van het terrein. The Kooks sloten natuurlijk af met hun wereldhit “Naive”, maar ook hierbij konden we ons niet van de indruk ontdoen dat dit meer een to-do was die nog afgevinkt moest worden, dan dat het een doorleefde indruk maakte. De kansen waren er, maar nog geen gelijkmaker dus voor de Britten.

Deze zondag staat The Kooks ook nog op Dranouter.

Tom Odell @ Main Stage

Het contrast in spelplezier kon niet groter zijn bij de derde act van de avond op het hoofdpodium. Een goedgeluimde Tom Odell zette zijn set in met een intense versie van “Grow Old with Me” waarbij de blazerssectie meteen een hoofdrol opeiste, iets wat later in het optreden nog vaker zou gebeuren. De duisternis viel intussen over de Kaai waardoor de sfeervolle verlichting op het gigantische doek achterin het podium steeds beter tot zijn recht kwam. “Can’t Pretend” vormde dankzij zijn gestage opbouw én magistrale uithaal een vroeg hoogtepunt en vanaf dan schopte Odell meer dan eens zijn pianostoel van zijn pianopodium om volledig op te gaan in zijn nummers. De sterk spelende muzikanten mochten hem beurtelings tijdens hun solomomentje centraal vergezellen, maar zelf verliet hij ook meermaals zijn piano om contact op te zoeken met het publiek. Zo werden eerder rustige nummers als “Spinning” en “Somebody Else” live omgetoverd tot energieke versies en lag het tempo van de set uitermate hoog.

De lichtjes gingen spontaan een eerste keer aan bij het eerste rustmomentje “Best Day Of My Life”, maar het was vooral “Black Friday” dat gensters sloeg dankzij een geweldige live upgrade ten opzichte van de albumversie. Bij de outro van “Answer Phone” kreeg elk bandlid nog even de kans om zijn moment te pakken en deze kans werd vooral door trompettist Yelfris Valdés met beide handen gegrepen. De smartphones gingen vervolgens massaal de lucht in, kinderen en jongedames werden op schouders gehesen en dan weet je dat er nog eens vakkundig meegekweeld werd met “Another Love”. Van een anthem gesproken. Deze Brit bracht in tegenstelling tot zijn landgenoten de bordjes moeiteloos op gelijke hoogte.

Oscar and the Wolf @ Main Stage

Met slechts één festivalset op Vlaamse bodem wist de Lokerse Feesten Max Colombie te overtuigen om nog eens af te zakken naar Oost-Vlaanderen in een zomer waarin hij vooral te vinden is in een dj-setting op festivals als Tomorrowland en Voodoo Village. Vanuit het artiestendorp werd hij in een oldtimer stijlvol voorgereden tot aan het podium, maar stapte ook S10 mee met hem uit de wagen. Zij mocht het eerste deel van het optreden nog vanuit de coulissen meemaken en zag hoe de set meteen een stevig dansbaar karakter kreeg. Colombie nodigde Lokeren uit om samen met hem te dansen en we waanden ons bijna in de betere technoclub dankzij hits al “Breathing”, “Dancing Machine” en “You’re Mine”. Wie Oscar and the Wolf zegt, weet ook dat er visueel wel het een en ander te beleven valt. Onze innerlijke Yani Kazaltzis zou de outfit van de frontman omschrijven als iets van een hedendaagse versie van een middeleeuwse maliënkolder met een blinkende rok eronder, maar verder dan zeggen dat niemand dit zo cool kan doen lijken dan Colombie komen we niet. Boven het podium zweefden vier gigantische wolken die dienst deden als projectie-objecten en zo elk nummer lieten baden in een passende sfeer.

Tweemaal kregen we een rustmomentje voor de kiezen, de eerste keer in de vorm van zijn versie van “Losing My Religion”, toch eentje waar we het persoonlijk minder warm van krijgen. Waar ons hartje dan wel weer van vol liep was het duet met S10. Colombie kondigde haar aan als de sterkste persoon die hij kent en de liefdevolle vibe tussen de twee was voelbaar op het hele terrein. Vanaf dan werd de ene na de andere hit nog op ons afgevuurd en kon je niet anders dan concluderen dat Oscar and the Wolf live ook verdomd goed weet wat ze aan het doen zijn. “Warrior” en “Princes” zorgden nog voor een collectief meezingmoment, terwijl “Fever” en “Strange Entity” onze dansbenen nogmaals aan het werk zetten. Hoewel Colombie zijn tijdsslot niet volledig vol maakte, schoot hij moeiteloos raak met een weldoordachte set en bezorgde hij de Belgen alsnog de overwinning van de avond.

Vrijdag mag hij dit kunstje nog eens overdoen op het Ronquières Festival. Op 11 september staat hij met zijn After Hours-show ook op Voodoo Village in Grimbergen.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Alle recensies van Lokerse Feesten lees je hier.