© Charles Gall
Mandy, Indiana is geen band die je luistert als je wil ontspannen. Er valt namelijk kop noch staart te vinden aan de muziek die het Brits-Franse viertal produceert, al ligt in die chaos ook de genialiteit van de band. Met i’ve seen a way ging het zo’n twee jaar geleden al over de grenzen van zowat elk bestaand genre, met daarbij meestal ook nog eens zangeres Valentine Caulfield die er met haar Franse teksten een zwoel laagje overheen gooit. Het kan met andere woorden alle kanten uit bij Mandy, Indiana – zelfs als je denkt bij een nummer wel een idee te hebben waar het zal eindigen.
Dat is bijvoorbeeld vandaag al het geval op “Magazine”, de eerste voorloper van tweede album URGH die volgend jaar het levenslicht ziet. Op die plaat overigens ook samenwerkingen met billy woods en leden van Gilla Band, maar vandaag dus eerst drie en een halve minuut onvoorspelbaarheid. “Magazine” vindt zowel het midden als de uitersten tussen postpunk, postrock, trance en beenharde techno, en misschien zit er ook wel een streepje metal in verstopt. Soit, het nummer bouwt op aan de hand van een distorted beat die Caulfield bijna robotachtig laat klinken tegen dat donkere riffs erbij komen en je opgezogen wordt in het geheel. Dat slaat dan weer om in een pompende clubbeat, waarna je richting een vorm van industrial wordt gekatapulteerd.
Het is eigenlijk vrij simpel, want met “Magazine” bewijst Mandy, Indiana nog maar eens enorm hard te klinken, in elke betekenis van het woordt en binnen (en buiten) de grenzen van elk genre. Mandy, Indiana is een aanslag op je trommelvliezen waarvan je kan blijven genieten.
URGH verschijnt op 6 februari.
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
