Harry Descamps ken je mogelijks wel als de man met de uitgebreide haardos die onder andere bij Whorses en in het verleden ook bij No Prisoners het mooie weer maakte. Heel wat ruiger werk met gierende gitaren dus, maar onder eigen naam kiest Harry voor een andere aanpak. In zijn eerste solo-ep, die de titel Free Sauce kreeg toebedeeld, kiest de Kortrijkzaan voor het verhaal met ondersteuning van akoestische arrangementen. Soberheid troef, en dankzij zijn vader staat dit nieuwe werk vereeuwigd. Het is namelijk na aandringen van vader Dick Descamps dat Harry de Dunk! studio’s in Zottegem betrad en z’n eerste solowerk opnam. Hij deed dit samen met producer Pieter-Paul Devos, die reeds veel roem vergaarde door z’n werk in bands als No Prisoners, Kapitan Korsakov en Raketkanon.
De vier songs tellende ep wordt uitgebracht door On The Level waar onder andere ook Tin Fingers, Catbug en Stoop Kid onder huizen. Free Sauce is een aangename kennismaking met het talent van Descamps om ook zonder een wall of sound luisteraars mee te nemen in z’n muziek. Opener “Only Apart” toont meteen aan dat hoewel de arrangementen kleiner zijn, ze toch nog altijd rijkelijk aanwezig zijn. Meteen wordt duidelijk gesteld dat het hier niet gaat over wat snel geschreven akoestische liedjes, maar dat er werd gewerkt om erg interessante nummers te maken. Na een intro met een leuke akoestische gitaar brengen de drum, elektrische gitaar en bas een leuke, beweeglijke vibe in het nummer. Neem daarbij het gefluit en de catchy zanglijn die in het refrein ’the beauty of it all’ bezingt en we horen een heel erg leuke opener.
De lijn van de enigszins vrolijke vibe die de instrumentatie meebracht in “Only Apart” wordt doorheen het verdere verloop van de ep niet doorgetrokken. In “Salad No More” zit wat meer somberheid, maar dankzij de rijke instrumentale ondersteuning gaat het toch mooi mee in de sfeer van de opener. Een erg leuke gitaarintro zet het geheel in gang en gaandeweg bouwt de instrumentatie op. Nadat de bas en drum eerst een aangename versterking kwamen bieden voor de akoestische gitaar en zang, krijgen we nog leuke en vernuftige elektrische gitaarlijntjes in het refrein en een erg leuke bridge. Vooral afsluiter “Little Things” klinkt erg somber. Een melancholische, zwaar klinkende piano begeleidt het nummer. Ten gepaste tijde komt er een zware blazer bij die de weemoed nog net zwaarder maakt dan die al was.
De prijs van gezellige meezinger gaat wel naar “Stain”. Het is een erg kleine song waar de akoestische gitaar en de zang de plak zwaaien, en dat met verve doen. Een leuke twist is dat bij wijze van bridge een effect wordt gebruikt op de zang. Harry Descamps serveert een leuk voorproefje van z’n kunnen in de ep Free Sauce. Hij toont dat hij zeker geen zware gitaren nodig heeft om goeie muziek te maken. Door verschillende sferen in de nummers te stoppen en verschillende instrumenten te gebruiken wordt er gevarieerde ep voorgeschoteld. Wie de release van deze ep graag mee wil vieren, kan hiervoor terecht op 4 december 2025 in het Wilde Westen, Kortrijk.
Ontdek “Salad No More”, ons favoriete nummer van Free Sauce, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
