In de poel van retro soulartiesten is Curtis Harding een van de weinigen die lak heeft aan de nostalgische sfeer die het genre oproept. Hij beroept zich op de klankkleur van de sixties en de seventies omdat die nu eenmaal in zijn muzikale DNA zitten. Zijn eerdere wapenfeiten Soul Power, Face Your Fear en If Words Were Flowers waren zwaar beïnvloed door de platenkast van pa Harding. Maar uit het ouderlijke huis in Atlanta nam Curtis evenzeer zijn voorliefde voor oldskool hiphop en indierock mee als muzikale bagage. Het van meerdere walletjes eten maakte dat Curtis Harding veel lof oogstte bij critici, maar tegelijk ook moeilijk in de markt te plaatsen lijkt. Waar het een gelijkgestemde songwriter als Michael Kiwanuka wel lukt om de wereld te veroveren, blijft Harding – bij gebrek aan echte hits – wat ter plaatse rond dartelen. Of de grote sprong voorwaarts er met het ambitieuze Departures & Arrivals: Adventures of Captain Curt gaat komen, durven we te betwijfelen.
Er hangt een verhaal over een onthecht personage dat je op een spacey trip meezuigt over deze vierde studioplaat. Curtis Harding is de astronaut, maar mijmert over de muze die hij zo moeilijk kan missen. Hij heeft haar niet alleen nodig, zij is ook de persoon die zin geeft aan de obstakels van het leven. Het is een promopraatje dat Curtis Hardig niet nodig heeft. Wij horen namelijk een alweer lekkere soulplaat van de goede man, zij het een waarvan we dus niet vermoeden dat het hem meer aandacht van het grote publiek gaat opleveren. Daarvoor zien we te weinig evolutie ten opzichte van voorganger If Words Were Flowers, die toen een reuzenstap voorwaarts betekende. We horen vanaf de opener en eerste single “There she goes” dezelfde occasionele productionele truken: diepe echo op de stem, prominente keyboards, strijkersarrangementen die een filmische sfeer oproepen … Curtis Harding leerde het van zijn vorige producers, en kroop dit keer met succes zelf achter de knoppen. Toch brengt het resultaat dus weinig nieuws onder de zon.. Begrijp ons niet verkeerd: Curtis Harding kan nog steeds ons hart roeren, alleen doet hij op Departures… op cruisecontrol.
Wie net als de artiest achterover leunt, hoort nog meer dan genoeg snoepgoed voorbij komen, om te beginnen met het duo dat mag aftrappen. “There she goes” is een uitstekende binnenkomer en de erg sterke tweede song “Out in the black” zet de toon voor het meeslepende vervolg. Het lijkt ons dat Curtis Harding evenzeer op het hoofd als op de onderbenen mikt, want het tempo ligt nergens moordend hoog. Dat levert met “Time” een gloedvolle song op die geheid de aardbol rond gaat als hij in de handen van een wereldster zou belanden. Het korte “Hard as stone” staat er in schril contrast mee. Het effect op de microfoon – alsof onze Curtis een kikker heeft ingeslikt – werkt ronduit storend en voegt niets toe aan deze song die we als Harding by numbers moeten catalogeren.
Het is een harde vaststelling. En teleurstellend, als je meteen erna de sensatie van een hoogvlieger als nieuwe single “The power” mag ervaren. Het basloopje is een ver neefje van “Get lucky” van Daft Punk, en nodigt vrij dwingend uit om de beentjes te strekken. Als de klaterende pianopartij van “True love can’t be blind” ons vervolgens in het gezicht blaast, weet je: dit is het sterkste tweeluik van Departures & Arrivals: Adventures of Captain Curt.
Vraag het maar aan de wielrenners: een sterk middenrif rijden kan je terug in een goede positie brengen, maar het eindschot blijft het allerbelangrijkste om een prijs te rijden. Helaas blijft Curtis Harding ook in deel twee hoogtes met laagtes afwisselen. “I’m with you” komt kwalitatief niet boven het maaiveld uit, terwijl de trillende baspartij van “Felt inside” een studiotrucje is dat wél goed uitpakt. Ook de moderne synths die “Running outta space” opleuken en de stem die in die slotsong wel erg ver in de mix verzeild raakt, zijn ingrepen waarmee Harding zijn vlag verdiend mag planten.
Na de deliberatie is Departures & Arrivals: Adventures of Captain Curt dus niet de instant klassieker van Curtis Harding geworden waar we na de voorganger If Words Were Flowers wel stiekem op hoopten. Niettemin is er met de hoogtepunten uit ‘s mans oeuvre ondertussen een aardige setlist samen te stellen. Hopen dus dat het op 3 november in TivoliVredenburg in Utrecht toch een stomend feestje wordt en dat meneer Harding dat twee dagen later, op 5 november in de Botanique in Brussel, nog eens dunnetjes overdoet.
Website / Facebook / Instagram
Ontdek “Out in the black”, ons favoriete nummer van Departures & Arrivals: Adventures of Captain Curt, in onze Plaatje van de Plaat-playlist op Spotify.
