Chappell Roan @ Pukkelpop 2025: Kasteelbrand!

Je kan van Queens of the Stone Age en Macklemore zeggen wat je wil, maar de grote headliner van Pukkelpop heet dit jaar gewoon Chappell Roan. De Amerikaanse groeide in een recordtempo uit tot een van de grootste popsterren die de planeet rijk is en wist die hype ook binnen de kortste keren te ontgroeien. Debuutplaat The Rise and Fall of a Midwest Princess werd meer dan een jaar na de release pas een echt groot succes, en sindsdien was er geen houden meer aan. De streams schoten door het plafond, wereldhits waren plots niet meer op twee handen te tellen en “HOT TO GO!” werd de “YMCA” van de 21ste eeuw. Kort samengevat: er stond gisterenavond een wereldster in het pittoreske Kiewit op het podium.

Een wereldster die eigenlijk niet eens zo gek veel podiumervaring heeft, of toch zeker niet op dit niveau. Chappell Roan beleeft dit jaar pas haar eerste grote Europese festivaltournee en zelfs die valt in omvang redelijk mee. Dat betekende daarentegen niet dat de Amerikaanse kosten had gespaard op vlak van productie. De Main Stage werd op een uur tijd omgetoverd tot een soort gotisch sprookjeskasteel, waar ridders en draken allemaal het onderspit moesten delven voor één prinses. Een prinses die er zelf wel voor zou zorgen dat ze de ster van de avond was. Een duistere sfeer met een glitterend randje die we in elk detail konden terugvinden; van de outfits van haar vijfkoppige all-female band tot het kleine wezentje dat ze onder haar vleugels nam tijdens “Coffee”.

Maar goed, beginnen doen we bij het begin en dat kwam er in de vorm van een epische alsook mysterieuze intro, waarbij grote gele ogen de weide afspeurden en riffs glamrockgewijs de sfeer nog wat scherper stelden. Op zich allemaal goed en wel, maar het was vanzelfsprekend toverfee Chappell Roan zelf die de show stal met vuurwerk en bloemen bovenin haar torenkamer. “Femininomenon” mocht zich aan de hand van een coole riffintro meteen kronen tot een van de eerste meezingmomenten, waarna de uitgelaten sfeer Pukkelpop definitief overnam. De Amerikaanse heeft zich dan ook al vrij snel weten opwerken tot iemand die haar publiek met alle gemak de baas kan. Vanop de catwalk tot in haar kasteelkamertjes, ze liet iedereen zich betrokken voelen bij het spektakel. En daarbovenop ook nog eens vlekkeloos gezongen waar nodig.

Voor “Naked In Manhatten” raasde ze in interactie met haar band als een wervelwind over het podium, om het gas daarna een eerste keer wat terug te schroeven. “Casual” was een gezellige, licht emotionele meezinger, het nieuwe “The Subway” maakte de verwachtingen rond het festivalanthemachtige einde helemaal waar. Fabelachtige uithalen op het einde, die enkel maar enthousiasme opleverden eenmaal het dansje van “HOT TO GO!” werd aangeleerd. Een moment voor in de Pukkelpopse geschiedenisboeken, want de temperaturen liepen terug op richting het kookpunt van eerder op de dag. En dan moest de Heart-cover van “Barracuda” nog komen. Een nieuwe outfit en dubbel zoveel coole riffs, en uiteindelijk zelfs een aantal kandelaars die het vuur op verschillende manieren verder mochten aanwakkeren. Bij “Kaleidoscope” sloeg de vonk zelfs over op duizenden smartphonelampjes.

“The Giver” mocht met een linedance en een shout-out naar de jongens ‘who couldn’t get the job done’ het laatste hoofdstuk op gang trekken, en dat was er eentje dat volgepropt zat met nog zowat elke hit die Chappell Roan nog niet op de weide had afgevuurd. “Good Luck, Babe!” zette Pukkelpop in lichterlaaie, “My Kink Is Karma” was een tour de force waarin zowel de Amerikaanse als haar band nogmaals aantoonden dat ze meer waren dan ‘de zoveelste popact’. Allemaal perfect rodelopermateriaal voor “Pink Pony Club”, dat zich nu al tot een serieuze kandidaat kanshebber voor ‘het moment van Pukkelpop 2025’ kroonde. Het oversteeg alle samenhorigheid die een festival zich maar kan wensen.

Chappell Roan was met andere woorden de gedroomde headliner voor Pukkelpop. De hits, de show, het plaatje… alles klopte. Van de roze cowboyhoeden die we al de hele dag op de weide zagen tot het vuurwerk dat de muziek op het juiste moment ondersteunde. Chappell Roan is geen popster, maar een glamrockster. Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie zette er het kasteel in brand?

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Onze recensie van de tweede festivaldag lees je hier.
Alle recensies van Pukkelpop 2025 lees je hier.

Setlist:

Super Graphic Ultra Modern Girl
Femininomenon
After Midnight
Naked In Manhattan
Guilty Pleasure
Casual
The Subway
HOT TO GO!
Barracuda (Heart-cover)
Picture You
Kaleidoscope
The Giver
Red Wine Supernova
Coffee
Good Luck, Babe!
My Kink Is Karma
Pink Pony Club