Gent Jazz 2025 (Festivaldag 3): Allerhande dansbare ritmes

Na twee mooie festivaldagen met onder meer Herbie Hancock, Bonnie Raitt en The Waterboys, kwam het einde van het eerste festivalweekend van Gent Jazz in zicht. Gelukkig komen er nog elf festivaldagen aan en de eerste daarvan was een regenachtige zondag, die via de muziek wel de temperatuur deed stijgen. Gefocust op hiphop en r&b was The Roots de grote headliner van de dag, maar we zagen ook de Belgische raptalenten ’t Hof Van Commerce en Baloji.

Bombino @ Main Stage

De eerste zondag van Gent Jazz ging wat vroeger van start en zo stonden we zowaar om vijftien uur al naar Bombino te kijken. Op een volle tent konden de Nigerese gitaarheld en zijn band dus nog niet rekenen, al was er wel al genoeg volk te vinden om een dansje te doen op de opzwepende mix van blues en iets dat net zo goed uit de woestijn als Zuid-Amerika had kunnen komen. Door zijn exotische toonladders en piekfijne frasering voelden we de schaduw van Carlos Santana even doorschemeren en dan weet je eigenlijk ook dat het goed was. Het mag dan ook geen verrassing zijn dat Bombino en zijn band na hun set nog eens het podium werden opgeschreeuwd voor een bisnummer. Toch best een prestatie voor een artiest die zo vroeg op de dag speelde.

Kaito Winse @ Garden Stage

Net toen we ons afvroegen waarom de Garden Stage nog leeg was, weerklonk er onder een boom achter ons een stem die tot voorbij de Bijloke te horen moest zijn. A capella trok Kaito Winse rondom zich een cirkel geïnteresseerden, die hij een zinnetje liet zingen en op de maat klappen. Na dit stukje gezellig samen muziek maken, sprong hij het podium op, waar inmiddels saxofonist Joos Vandueren was gearriveerd. het duurde even voor we helemaal mee waren met dit formelere deel van de show, maar eens het zover was, konden we de krachtige liefde in zijn stem volledig omarmen. Met zijn trommel zorgde Winse voor gemakkelijke ritmes, die werden ondersteund door de saxofoon van Vandueren. De twee muzikanten sloten hun set voor het podium af en werden daar ondanks de beginnende regen met de mantel der liefde bedekt. Een honderdtal mensen doen dansen in de regen: wederom een mooie verdienste vroeg op de dag.

Jamila Woods @ Main Stage

Toen Jamila Woods aan haar set begon, was buiten net een ferme stortbui uitgebroken en dat zorgde ervoor dat de tent al vol stond. Met haar zwoele r&b kon Woods haar mooie stem tentoonstellen. Er was zelfs ruimte voor een stukje poëzie toen ze “I Miss All My Exes” voordroeg, na een knappe uitvoering van “Still”. Met “BETTY (For Boogie)” werd er zelfs even wat house door de tent geknald, om uiteindelijk in schoonheid en ingetogen te eindigen met “SULA (Paperback)”. Woods was op Gent Jazz de ideale schuilplaats, die ons de regen deed vergeten en vooral voor veel warmte zorgde.

Stace @ Garden Stage

Ook Stace wist zonder enige moeite het publiek dat zich voor de Garden Stage had verzameld voor zich te winnen. De Brusselse deed dat met name met haar indrukwekkende en zachte stem, die perfect bij de mooie en intieme setting paste. Ze liet het publiek richting het einde ook met haar meezingen, al waren haar flexibele zanglijnen voor ons net te moeilijk om deftig mee te kunnen zingen. Met het als fluweel aanvoelend gezongen “Tainted”, dat een mooi contrast vormde met bas en drums, bracht Stace haar set ook met een hoogtepunt tot een goed einde.

’t Hof Van Commerce @ Main Stage

‘Zeg ne keer oe loat ist?’, durft een mens al eens zeggen wanneer hij wil weten hoe laat het is, mogelijk gecombineerd met het feit dat hij zijn horloge kwijt is, maar dat gaat eigenlijk niemand aan. We wisten wel hoe laat het was toen ’t Hof Van Commerce omstreeks half zeven een feestje bouwde op de Main Stage. In de eerste helft van hun set brachten de West-Vlamingen heel wat nummers van het recent verschenen LP6, met daartussen enkel “Stuntman” als enige hit. Dat maakte niet uit, want nieuwe nummers als “Melksnor”, “Bis” en “In De Chalet” werden meegezongen alsof het al grote hits waren. LP6 is dan ook een erg straf album, al was het publiek vanzelfsprekend wel nog wat uitbundiger bij grote klassiekers als “Jaloes” en “Baes”, die richting het einde van de set werden gebracht. Kowlier, Buyse en sinds kort ook JTOTHEC, maakten op Gent Jazz een tijdloze indruk.

Fred Gata @ Garden Stage

Fred Gata gaf misschien wel de beste van de sets op de Garden Stage en dat zorgde ervoor dat er ook enorm veel volk zich voor het podium had vergaard. In ontbloot bovenlijf zong hij zich met zijn soulvolle en vooral ook krachtige stem iedereens hart in. We hadden zelfs wat meer van die uitgesponnen zangfrases willen horen, maar Gata rapte er ook op los en dat deed hij eigenlijk ook voortreffelijk. Gesteund door vette bassen bracht Fred Gata een show die eigenlijk te groot was voor de Garden Stage en we verwachten hem dan ook binnen de kortste keren op grotere podia terug te zien.

Baloji @ Main Stage

Ook bij Baloji was er wederom een feestje en dat was er eentje dat zowel omvangrijk als energiek was. De Congolese duizendpoot bracht een show vol heerlijke ritmes, rapte en zong daar vol overtuiging overheen en liet het publiek dansen en meerdere keren met hem meezwaaien. Alsof dat nog niet genoeg was, kwam ook Jamila Woods even meedoen om “Gorgone”, dat ze samen uitbrachten, mee te zingen. Ook een wissel van excentrieke outfit kon niet ontbreken en dat deed de rapper er zowaar nog een stuk cooler uitzien, met de nadruk op de stijlvolheid die hij zowel in muziek, cinema als mode weet te leggen. Baloji kwam, zag en overwon op de Main Stage van Gent Jazz.

Kassa Overall @ Garden Stage

Kassa Overall kreeg een lange set toebedeeld op de Garden Stage en dat betekende dat hij maar liefst een uur kreeg om samen met zijn band het publiek te verwennen. Het uitblijven van regen was al een verwennerij op zich, maar de schallende blazers en gecompliceerde doch dansbare ritmes, maakten het des te beter. De combinatie tussen jazz die zowel nieuw als oud klonk en het hiphopgehalte dat door het rappen werd voortgebracht, was er eentje dat we op die manier nog niet al te veel gehoord hebben. Het maakte van Kassa Overall op de Garden Stage niet enkel een festiviteit, maar ook een interessant staaltje muziek.

The Roots @ Main Stage

Met The Roots waren we aan het laatste grote dansfeestje van de avond aanbeland en dat was er eentje dat zo vitaal als mogelijk was. Er werd gesprongen, gezwaaid, geklapt, meegebruld en vervolgens weer gesprongen op de krachtige tonen van de blazers, drums en de woordenmitraillette die Black Thought is. Patti LaBelle rijmen met Gargamel is iets dat enkel bewondering kan opwekken en dat gold ook voor de vele solo’s die we kregen. Iedere muzikant kreeg daartoe de kans, al was het Captain Kirk Douglas die met zijn lang uitgespannen gitaarsolo nog het meeste lof verdiende. In ware stijl ging hij daarvoor zelfs even op de knieën zitten, om vervolgens weer in te blenden met de band alsof het niets was. We zullen vannacht misschien al zwetend wakker worden door een stemmetje dat ‘jump, jump jump’ schreeuwt, maar dat zal het ook wel waard geweest zijn.

De derde festivaldag van deze Gent Jazz was er eentje die volledig in het teken stond van feestelijke en vooral dansbare muziek, met heerlijke ritmes en een ferme portie hiphop en r&b.