© CPU – Mathias Verschueren
Waarom makkelijk als moeilijk ook gewoon perfect lukt? Squid blinkt ondertussen toch al als gevestigde waarde uit als een van de betere experimentele postpunkbands die per album kwaliteit blijft afleveren. Bright Green Field en O Monolith leverden de groep uit Brighton verschillende puntenkaarten op waar menig student trots mee thuis zou durven komen, en ook recentste creatie Cowards was er eentje waarop de Britten hun positieve evolutie bleven onderstrepen. Met dat album onder de arm passeerden ze afgelopen week ook langs Antwerpen, maar dat is niet de enige manier waarop de hype in leven gehouden wordt. Zo wordt vandaag “The Hearth and Circle Round Fire” nog aan de tracklist van de plaat toegevoegd; eentje die in eerste instantie enkel beschikbaar was op de deluxe versie van de vinyl en de Japanse variant van de cd. En nu dus ook te beluisteren voor iedereen met toegang tot het wereldwijde web.
Met een dikke zes minuten op de klok neemt Squid ook voor deze creatie zijn tijd en zoals wel vaker is dat ook vandaag geen probleem. Het tempo lekker hoog, de gitaren ongepolijst en op de koop toe nog een chaotische saxofoon? Dat is het succesrecept waarmee de Britten uitpakken op “The Hearth and Circle Round Fire”. Het gaat er met andere woorden niet bepaald toegankelijk aan toe, maar net daardoor blijft de single een ontdekkingstocht waar je permanent dieper in meegezogen wordt. Het voelt, zeker in de eerste helft, allemaal heel overrompelend aan, maar dan komt er toch een iets dromeriger lichtpuntje aan te pas. Eentje dat uiteindelijk zo fel schijnt dat je verduizeld terug in de chaos gekatapulteerd wordt, om je dan wederom met de voeten op de grond te zetten en je trommelvliezen zich zo geleidelijk aan te laten herstellen. Meteen is ook duidelijk waarom Squid ervoor koos om “The Hearth and Circle Round Fire” toch nog op de wereld los te laten.
Facebook / Instagram / Website
Beluister de singles van de week op onze Spotify.
